சின்னத்திரைச் சீரியல்கள்: வில்லியாகும் பெண்கள், வீணாகும் ஆண்கள்-ஒரு சமூகப் பேரழிவு!

இந்தியத் தொலைக்காட்சி வரலாற்றில், 90-களின் தொடக்கத்தில் தூர்தர்ஷனில் ஒளிபரப்பான ‘ஜூனுன்’ (பிடிவாதம்) போன்ற தொடர்கள் ஒரு புதிய, விபரீதமான அத்தியாயத்தைத் தொடங்கி வைத்தன. அதுவரை கதையாக இருந்த சீரியல்கள், தனிமனிதனின் வெறி (Obsession) மற்றும் திருமணத்தைத் தாண்டிய உறவுகளை (Infidelity) மையப்படுத்தத் தொடங்கின. அன்று விழுந்த அந்த நச்சு விதை, இன்று ஒரு ஆரோக்கியமற்ற சமூகச் சுழலாக உருவெடுத்துள்ளது.

1. வில்லியாகும் பெண்கள்: அதிகாரப் போட்டியா? அறச் சீரழிவா?

சீரியல்களில் பெண்களைச் சித்தரிக்கும் விதம் இன்று முற்றிலும் தலைகீழாக மாறியிருக்கிறது. ‘ஜூனுன்’ தொடரில் ஒரு பெண்ணின் அதிகாரப் போட்டி காட்டப்பட்டது அன்றைக்குப் புதுமை. ஆனால் இன்று:

• வில்லத்தனமே கதாநாயகம்: ஒரு காலத்தில் ‘தவறு’ என ஒதுக்கப்பட்ட கள்ள உறவுகள், இன்று ‘தவிர்க்க முடியாத காதல்’ என நியாயப்படுத்தப்படுகின்றன.

• குரூரச் சிந்தனை: குடும்ப உறுப்பினர்களையே கொல்லச் சதி செய்வது, உணவில் விஷம் கலப்பது போன்ற செயல்கள் சாதாரணமானவையாகக் காட்டப்படுகின்றன. இது இளைய தலைமுறையினரின் மனநிலையில் ‘வாழ்க்கை என்பதே ஒரு சதி’ என்கிற நச்சு எண்ணத்தை விதைக்கிறது.

• அற விழுமியங்களின் வீழ்ச்சி: சுயநலத்திற்காக எதையும் செய்யலாம் என்கிற போக்கு, பெண்களை ஒரு ‘மேனிபுலேட்டர்’ (Manipulator) ஆக மட்டுமே சமூகத்திற்கு அடையாளப்படுத்துகிறது.

2. கோழையாகும் ஆண்கள்: முதுகெலும்பற்ற சித்திரங்கள்

பெண்களை வில்லியாகக் காட்டும் அதே வேளையில், ஆண்களைச் சித்தரிப்பதில் ஒரு நுணுக்கமான ஆபத்து ஒளிந்திருக்கிறது.

• முடிவெடுக்கத் தெரியாத ஆண்கள்: இன்றைய சீரியல்களில் வரும் ஆண்கள் பெரும்பாலும் சுயமாகச் சிந்திக்கத் தெரியாதவர்களாகவோ அல்லது பெண்களின் சதிகளுக்குப் பலியாகும் கோழைகளாகவோ காட்டப்படுகின்றனர்.

• பொறுப்பற்ற பிம்பம்: குடும்பப் பிரச்சினைகளின் போது மௌனமாக இருப்பது அல்லது பிரச்சினைகளைத் தீர்க்கத் திராணியற்று நிற்பது போன்ற காட்சிகள், ஆண்களை ஒரு பலவீனமான பிம்பமாகச் சமூகத்தில் நிலைநிறுத்துகின்றன.

• பொருளாதாரப் பொம்மை: அவர்கள் வெறும் பணம் சம்பாதிக்கும் இயந்திரங்களாகவும், வீட்டின் உட்பூசல்களைக் கண்டு அஞ்சி நடுங்கும் கதாபாத்திரங்களாகவுமே உலவுகின்றனர்.

3. குடும்பமே போர்க்களம்: ‘சைக்கலாஜிக்கல் வார்ப்பேர்’ (Psychological Warfare)

மாமியார்-மருமகள் சண்டை என்பது போய், இப்போது ரத்த உறவுகளுக்குள்ளேயே விஷம் கக்கும் வசனங்களும், ஒருவரை ஒருவர் வஞ்சிக்கும் காட்சிகளுமே பிரதானமாக உள்ளன.

• இது ஒரு கூட்டுக்குடும்பத்தின் அமைதியைக் குலைக்கும் உளவியல் போர்.

• காலையில் எழும்போதே பட்டுப்புடவை, கனமான நகைகள் என ஒரு செயற்கையான பிம்பத்தை உருவாக்கி, நடுத்தர வர்க்கப் பெண்களின் மனதில் தேவையற்ற தாழ்வு மனப்பான்மையை விதைக்கின்றன.

4. சமூக அவசரநிலை: நீதிமன்றத்தின் எச்சரிக்கை

2019-இல் சென்னை உயர்நீதிமன்றம் எழுப்பிய கேள்விகள் மிக முக்கியமானவை. சீரியல்கள் சமூகத்தில் குற்றங்கள் பெருகவும், தற்கொலைகள் அதிகரிக்கவும் காரணமாகின்றனவா? என்ற அச்சம் அதில் இருந்தது.

• பரிதாபகரமான உதாரணம்: வங்கதேசத்தில் ஒரு சீரியல் கதாபாத்திரத்தின் உடை கிடைக்காததால் மூன்று பெண்கள் தற்கொலை செய்து கொண்ட சம்பவம், இது வெறும் பொழுதுபோக்கு அல்ல, ஒரு ‘சமூக நோய்’ என்பதைத் தோல் உரித்துக் காட்டுகிறது.

சுமார் 80 கோடி மக்கள் இன்றும் இந்த ‘மூளைச்சலவை’க்கு ஆளாகிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். படைப்பாளிகள் தங்களின் லாபத்திற்காகச் சமூகத்தின் அற விழுமியங்களை அடகு வைப்பது நிறுத்தப்பட வேண்டும். இல்லையெனில், அடுத்த தலைமுறை ஒரு ஆரோக்கியமற்ற, வன்மம் நிறைந்த சமூகச் சூழலிலேயே வளர நேரிடும்.