அரசு மருத்துவர்கள் குறித்த ‘மெகா’ பொய்களும், கசப்பான உண்மைகளும்!

அரசு மருத்துவர்கள் என்றாலே அதிக ஊதியம் பெறுபவர்கள், ஆனால் மக்கள் மீது அக்கறை இல்லாதவர்கள் என்ற ஒரு தவறான கருத்து நம்மிடையே நிலவுகிறது. ஆனால், ஒரு மருத்துவக் கல்லூரி மருத்துவமனையின் முதுகெலும்பாக விளங்கும் இளநிலை மருத்துவர்கள் மற்றும் பயிற்சி மருத்துவர்களின் (Interns) நிலை மிகவும் பரிதாபகரமானது. அவர்கள் பெறும் மிகக்குறைந்த ஊதியமும், அவர்கள் சுமக்கும் அதீத பணிச்சுமையுமே பல நேரங்களில் அவர்களின் அணுகுமுறையைத் தீர்மானிக்கின்றன. ஆம்.. “அரசு ஆஸ்பத்திரி டாக்டரா? நல்லா காசு வாங்குறாங்க, ஆனா மனுஷனை மனுஷனா மதிக்க மாட்டேங்கிறாங்க!” – இதுதான் ஒரு சாமானிய மனிதனின் பொதுவான குற்றச்சாட்டு. ஆனால், ஐந்தரை வருடம் ரத்தம் சிந்தி படித்துவிட்டு, ஒரு கூலித்தொழிலாளியின் தினக்கூலியை விடக் குறைவாக வாங்கிக்கொண்டு, 36 மணிநேரம் தூக்கமில்லாமல் நின்றுகொண்டிருக்கும் அந்த ‘இளம் மருத்துவரின்’ கண்ணீர் உங்களுக்குத் தெரியுமா?

மருத்துவமனையின் நான்கு அடுக்கு கட்டமைப்பு

அரசு மருத்துவமனைகளின் செயல்பாட்டை ஒரு பிரமிடு வடிவ அமைப்பாகப் பார்க்கலாம். இதில் அடிமட்டத்தில் இருப்பவர்களே அதிக வேலையைச் செய்கிறார்கள், ஆனால் மிகக் குறைந்த ஊதியத்தைப் பெறுகிறார்கள்.

1. மிகக்குறைந்த ஊதியம் – மிகநீண்ட பணிநேரம்

ஐந்தரை ஆண்டு கடினமான மருத்துவப் படிப்பை முடித்த ஒரு பயிற்சி மருத்துவர் (CRRI), பல மாநிலங்களில் ஒரு சாதாரணக் கூலித்தொழிலாளியை விடக் குறைந்த ஊதியத்தையே பெறுகிறார். வாரத்திற்கு இரண்டு முறை 36 மணிநேரம் இடைவிடாத பணி, மீதி நாட்களில் 12 மணிநேரப் பணி என ஒரு வருடம் முழுவதும் விடுமுறையின்றி உழைக்க வேண்டியுள்ளது. இந்த உடல் ரீதியான சோர்வு (Physical Exhaustion) ஒரு மனிதனின் நிதானத்தை இயல்பாகவே குறைக்கிறது.

2. கையாள முடியாத நோயாளி எண்ணிக்கை

ஒரு சராசரி அரசு மருத்துவமனையில் ஒரு நாளைக்கு:

• 80 – 100 வெளிநோயாளிகள் (OPD)

• 40-க்கும் மேற்பட்ட வார்டு நோயாளிகள்

• 40-க்கும் மேற்பட்ட அவசரக்கால சிகிச்சைகள் இத்தனையும் ஒரே ஒரு பயிற்சி மருத்துவர் கவனிக்க வேண்டியுள்ளது. இவ்வளவு பெரிய கூட்டத்தை ஒரு குறுகிய நேரத்திற்குள் கையாள வேண்டியிருப்பதால், அவர்கள் உணர்ச்சிகளுக்கு இடம் கொடுக்காமல் வேகமாகவும், கண்டிப்புடனும் செயல்பட வேண்டிய கட்டாயத்திற்குத் தள்ளப்படுகிறார்கள்.

3. நோயாளிகளின் உதவியாளர்களின் நடத்தை

மருத்துவர்களைக் கோபப்பட வைப்பதில் சூழலுக்கும் பெரும் பங்குண்டு. மருத்துவமனை விதிகளை மதிக்காமல் இருப்பது, பொது இடத்தைச் சேதப்படுத்துவது, மூடநம்பிக்கைகளால் சிகிச்சையைத் தடுப்பது மற்றும் வன்முறையில் ஈடுபடுவது போன்ற செயல்கள் மருத்துவர்களை ஒரு ‘தற்காப்பு’ நிலைக்குக் கொண்டு செல்கின்றன. மென்மையாகப் பேசினால் வேலை நடக்காது என்ற சூழலில், அவர்கள் சத்தமாகப் பேச வேண்டிய நிலைக்கு ஆளாகிறார்கள்.

4. அனுபவத்திற்கு ஈடாகாத ஊதியம்

உயர்மட்டத்திலிருக்கும் பேராசிரியர்கள் மற்றும் நிபுணர்களின் ஊதியம் (₹60,000 – ₹90,000), அவர்களின் பல ஆண்டுகால அனுபவம் மற்றும் உயிரைக் காக்கும் அந்த உன்னதமான பணிக்கு இணையாகப் பார்க்கும்போது மிகக் குறைவுதான். தனியார் துறையில் இவர்களுக்குக் கிடைக்கும் வருமானத்தோடு ஒப்பிடும்போது இது மிகச்சிறிய தொகையாகும்.

மொத்தத்தில் அரசு மருத்துவர்கள் மக்கள் மீது காட்டும் கடினமான அணுகுமுறைக்குப் பின்னால், அவர்களின் தூக்கமில்லாத இரவுகளும், தகுதிக்கேற்ப கிடைக்காத ஊதியமும், கட்டுக்கடங்காத மக்கள் தொகையும் ஒளிந்துள்ளன. “நன்கு சம்பளம் வாங்குகிறார்கள்” என்பது ஒரு மாயை. உண்மை என்னவென்றால், அவர்கள் மிகக் குறைந்த வசதிகளுடன், மிக அதிகமான அழுத்தத்தில் சமூகத்திற்காக உழைத்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

டாக்டர்.ரமாபிரபா