மருத்துவ முரண்:தமிழ்நாட்டில் சிசேரியன் பிரசவங்கள் அதிகரிக்கக் காரணம் என்ன?

தமிழ்நாட்டின் பொது சுகாதாரக் கட்டமைப்பு மற்றும் தாய்-சேய் நலக் குறியீடுகள் இந்தியாவிலேயே மிகச் சிறந்த முன்மாதிரியாகக் கருதப்படுபவை. பிரசவ கால மரணங்களைக் குறைப்பதிலும், நூறு சதவீத மருத்துவமனை பிரசவங்களை உறுதி செய்வதிலும் மாநிலம் அடைந்துள்ள மைல்கற்கள் உலகத்தரம் வாய்ந்தவை. ஆனால், இந்த வலுவான உள்கட்டமைப்புக்கு நடுவே ஒரு புதிய மருத்துவ முரண்பாடு (Medical Paradox) முளைத்திருக்கிறது. அதுதான், சிசேரியன் (C-Section) எனப்படும் அறுவைசிகிச்சை பிரசவங்களின் அதீத உயர்வு. தேசிய குடும்ப சுகாதாரக் கணக்கெடுப்பின் (NFHS-6) சமீபத்திய தரவுகள், தமிழ்நாட்டில் அறுவைசிகிச்சை மூலமான மகப்பேறுகள் கவலைகொள்ளும் வகையில் அதிகரித்திருப்பதை வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டியுள்ளன.

மறுபுறம், உலக சுகாதார நிறுவனம் (WHO) ஒரு குறிப்பிட்ட பிராந்தியத்தில் சிசேரியன் பிரசவங்களின் எண்ணிக்கை 10 முதல் 15 சதவீதத்திற்குள் மட்டுமே இருக்க வேண்டும் என்று அறிவுறுத்துகிறது. இந்த அளவைத் தாண்டும்போது, அது தாய்க்கும் சேய்க்கும் தேவையற்ற மருத்துவச் சிக்கல்களை உருவாக்கும் என எச்சரிக்கிறது. ஆனால், தமிழ்நாட்டில் இந்த எல்லை எப்போதோ கடக்கப்பட்டு, தற்போது பிரசவங்களின் இயல்பு நிலையே சிசேரியன் தான் என்ற அளவுக்கு நிலைமை மாறியுள்ளது. இதற்குப் பின்னால் இருக்கும் முறையான குறைபாடுகள், காப்பீட்டுத் திட்டங்களின் கட்டமைப்பு மற்றும் மருத்துவ நடைமுறைச் சவால்களை விரிவாக ஆராய வேண்டியுள்ளது.

தரவுகள் சொல்லும் அதிர்ச்சி உண்மை

தேசிய குடும்ப சுகாதாரக் கணக்கெடுப்பின் புள்ளிவிவரங்கள், தமிழ்நாட்டில் இயற்கை பிரசவங்களின் எண்ணிக்கை மிக வேகமாகச் சரிந்து வருவதைக் காட்டுகின்றன. தனியார் மருத்துவமனைகளில் மட்டுமன்றி, அரசு ஆரம்ப சுகாதார நிலையங்கள் மற்றும் மாவட்ட அரசு மருத்துவமனைகளிலும் சிசேரியன் விகிதம் தொடர்ந்து ஏறுமுகத்தில் உள்ளது. சில மாவட்டங்களில் மொத்த பிரசவங்களில் பாதிக்கும் மேல் அறுவைசிகிச்சையாகவே நடப்பது கண்டறியப்பட்டுள்ளது. உலக சுகாதார நிறுவனத்தின் வழிகாட்டுதல்களை விடப் பல மடங்கு அதிகமாக இந்த விகிதம் உயர்ந்திருப்பது, இது வெறும் மருத்துவ அவசரநிலைக்கான தீர்வு மட்டுமல்ல, அதற்கு அப்பால் ஏதோ ஒரு உந்துதல் இருப்பதை உறுதி செய்கிறது.

பாதுகாப்பு வளையமும் தற்காப்பு மருத்துவமும்

இன்றைய மருத்துவ உலகில் மருத்துவர்கள் எதிர்கொள்ளும் மிகப்பெரிய சவால் ‘தற்காப்பு மருத்துவ நடைமுறை’ (Defensive Medicine). பிரசவத்தின் போது தற்செயலாக ஏதேனும் சிக்கல் ஏற்பட்டால், அது உடனடியாக மருத்துவமனையின் மீதான வன்முறையாகவோ அல்லது சட்டரீதியான நுகர்வோர் நீதிமன்ற வழக்காகவோ மாறுகிறது. சுகப்பிரசவத்திற்காகக் காத்திருக்கும் ஒவ்வொரு நிமிடமும் ஆபத்து கூடுவதாகக் கருதும் மருத்துவர்கள், எந்தவொரு சிறு சிக்கல் அறிகுறி தெரிந்தாலும் உடனடியாக சிசேரியன் செய்ய முடிவெடுக்கிறார்கள். “சுகப்பிரசவத்திற்கு முயன்று ஏதேனும் அசம்பாவிதம் நடப்பதை விட, அறுவைசிகிச்சை செய்து குழந்தையையும் தாயையும் பாதுகாப்பாக ஒப்படைத்துவிடுவது சட்டரீதியாகவும் பாதுகாப்பானது” என்ற மனநிலைக்கு மருத்துவர்கள் தள்ளப்பட்டுள்ளனர்.

காப்பீட்டுத் திட்டங்களின் மறைமுகத் தாக்கம்

பொது சுகாதாரக் காப்பீட்டுத் திட்டங்கள் ஏழை எளிய மக்களுக்குப் பெரிய வரப்பிரசாதம் என்பதில் மாற்றுக் கருத்து இல்லை. ஆனால், அதன் நிதி ஒதுக்கீட்டு முறை சிசேரியன் உயர்வுக்கு ஒரு மறைமுகக் காரணியாக மாறுகிறது. காப்பீட்டுத் திட்டங்களில் சுகப்பிரசவத்திற்கான மருத்துவக் கட்டணத் தொகையை விட, சிசேரியன் அறுவைசிகிச்சைக்கு வழங்கப்படும் தொகை அதிகம். தனியார் மற்றும் அரசு சாரா மருத்துவமனைகள் தங்களின் உள்கட்டமைப்புச் செலவுகள் மற்றும் மருத்துவர்களுக்கான ஊதியத்தை ஈடுகட்ட, காப்பீட்டுப் பலன்களை முழுமையாகப் பயன்படுத்தும் நோக்கில் சிசேரியனைத் தேர்வு செய்யும் போக்கு நிலவுகிறது. இது மருத்துவமனைகளின் நிதி நிலைமையைச் சமன் செய்ய உதவினாலும், பொது சுகாதார நோக்கில் தவறான முன்னுதாரணத்தை ஏற்படுத்துகிறது.

கட்டமைப்புச் சிதைவுகளும் மனிதவளப் பற்றாக்குறையும்

அரசு மருத்துவமனைகளில் 24 மணி நேரமும் தகுதியான மயக்கவியல் நிபுணர்கள் (Anaesthetists) மற்றும் மகப்பேறு மருத்துவர்கள் போதிய எண்ணிக்கையில் இருப்பதில்லை என்ற குற்றச்சாட்டு பரவலாக உள்ளது. குறிப்பாக, இரவு நேரங்களில் அல்லது வார இறுதி நாட்களில் அவசரப் பிரசவங்கள் வரும்போது, நீண்ட நேரம் காத்திருந்து ஆபத்தை விலைக்கு வாங்குவதை விட, பணியில் இருக்கும் போதே திட்டமிட்ட அறுவைசிகிச்சையாக (Planned C-Section) மாற்றுவது மருத்துவமனை நிர்வாகத்திற்கு எளிதாகிறது. முறையான கண்காணிப்பு மற்றும் சுகப்பிரசவத்திற்கான பொறுமைக்குத் தேவையான மனிதவளம் இல்லாததும் இந்த முறையான குறைபாட்டுக்கு முக்கியக் காரணம்.

மாறிவரும் வாழ்க்கை முறையும் விழிப்புணர்வுத் தேவையும்

மருத்துவக் காரணங்களைத் தாண்டி, பிரசவத்தை எதிர்கொள்ளும் பெண்களின் உடல் மற்றும் மனநிலையிலும் மாற்றங்கள் ஏற்பட்டுள்ளன. போதிய உடற்பயிற்சியின்மை, தாமதமான திருமணங்கள், கர்ப்பகால நீரிழிவு (Gestational Diabetes) மற்றும் உயர் இரத்த அழுத்தம் போன்ற வாழ்வியல் நோய்கள் சுகப்பிரசவத்திற்கான வாய்ப்புகளைக் குறைக்கின்றன. அதேபோல, பிரசவ வலியை எதிர்கொள்ளப் பயந்து, நவீன தம்பதியரே தாமாக முன்வந்து சிசேரியன் அல்லது குறிப்பிட்ட ‘சுப முகூர்த்த’ நாளில் குழந்தையைப் பெற்றெடுக்க விரும்புவதும் இந்த எண்ணிக்கையை உயர்த்துகிறது.

தாய் சேய் நல்வாழ்வில் தமிழ்நாடு அடைந்துள்ள முன்னேற்றம் தற்காலிக பின்னடைவைச் சந்திக்காமல் இருக்க வேண்டுமானால், சிசேரியன் பிரசவங்களின் தணிக்கை (Audit) முறைப்படுத்தப்பட வேண்டும். காப்பீட்டுத் தொகையை மறுசீரமைப்பு செய்து, சுகப்பிரசவங்களை ஊக்குவிக்கும் மருத்துவமனைகளுக்கும் மருத்துவர்களுக்கும் சிறப்பு ஊக்கத்தொகை வழங்குவதுடன், தற்காப்பு மருத்துவ முறையிலிருந்து மருத்துவர்களை விடுவிக்கும் சமூகப் பாதுகாப்பை உறுதி செய்வதே இந்த மருத்துவ முரணுக்கு நிரந்தரத் தீர்வாக அமையும்.

ரமாபிரபா