திருமண வாக்குறுதி… செக்ஸ்… பிரிவு 69: நீதிமன்றங்கள் ஏன் வழக்குகளை தள்ளுபடி செய்கின்றன?

திருமண வாக்குறுதி… செக்ஸ்… பிரிவு 69: நீதிமன்றங்கள் ஏன் வழக்குகளை தள்ளுபடி செய்கின்றன?

பாரதிய நியாய சன்ஹிதா (BNS) சட்டத்தின் கீழ் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டுள்ள பிரிவு 69, தற்போது இந்திய சட்டப்புலத்திலும் நீதித்துறை வட்டாரங்களிலும் பெரும் விவாதத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளது. “திருமணம் செய்து கொள்வதாகக் கூறி ஏமாற்றி உடலுறவு கொள்ளுதல்” தொடர்பான இந்தச் சட்டப்பிரிவை உயர் நீதிமன்றங்கள் ஏன் பல வழக்குகளில் ரத்து செய்கின்றன என்பது குறித்த விவாதங்கள் பரவுகின்றன .

ஆம்.. இந்தியத் தண்டனைச் சட்டம் (IPC) மாற்றப்பட்டு, பாரதிய நியாய சன்ஹிதா (BNS) நடைமுறைக்கு வந்தபோது, பெண்களின் பாதுகாப்பிற்காகச் சேர்க்கப்பட்ட முக்கியமான பிரிவுகளில் ஒன்று பிரிவு 69. இது ‘ஏமாற்றும் நோக்கத்தில்’ (Deceitful means) ஒரு பெண்ணுடன் உடலுறவு கொள்வதைத் தனிப்பட்ட குற்றமாகக் கருதுகிறது. இருப்பினும், சமீபகாலமாகப் பல்வேறு உயர் நீதிமன்றங்கள் இவ்வழக்குகளை ரத்து (Quash) செய்து வருகின்றன. ஒரு ஆணுக்கும் பெண்ணுக்கும் இடையிலான தனிப்பட்ட உறவு முறிவை, ‘குற்றவியல் நோக்கம்’ கொண்ட மோசடியாகக் கருத முடியாது என்பதே நீதிமன்றங்களின் பிரதான வாதமாக உள்ளது.

சட்டப்பிரிவு 69: ஒரு விளக்கம்

BNS பிரிவு 69-ன் படி, ஒரு நபர் ஒரு பெண்ணைத் திருமணம் செய்து கொள்வதாகப் பொய்யான வாக்குறுதி அளித்தோ அல்லது தனது அடையாளத்தை மறைத்தோ, வேலை வாய்ப்பு அல்லது பதவி உயர்வு தருவதாகக் கூறியோ அந்தப் பெண்ணின் சம்மதத்தைப் பெற்று உடலுறவு கொண்டால், அது தண்டனைக்குரிய குற்றமாகும். இதற்கு 10 ஆண்டுகள் வரை சிறைத்தண்டனை விதிக்கப்படலாம்.

நீதிமன்றங்கள் ஏன் வழக்குகளை ரத்து செய்கின்றன?

நீதிமன்றங்கள் முக்கியமாக இரண்டு நிலைகளை வேறுபடுத்திப் பார்க்கின்றன:

போலியான வாக்குறுதி (False Promise) வாக்குறுதியை மீறுதல் (Breach of Promise)
உறவின் தொடக்கத்திலேயே ஏமாற்றும் எண்ணம் இருப்பது. உறவு உண்மையானதாக இருந்து, காலப்போக்கில் சில காரணங்களால் முறிந்து போவது.
திருமணம் செய்துகொள்ளும் எண்ணமே இல்லாமல் உடலுறவு கொள்வது. திருமணம் செய்துகொள்ள விரும்பியும், குடும்ப எதிர்ப்பு அல்லது கருத்து வேறுபாட்டால் முடியாமல் போவது.
இது பிரிவு 69-ன் கீழ் குற்றமாகக் கருதப்படும். இது ஒரு சிவில் விவகாரமே தவிர, கிரிமினல் குற்றம் அல்ல.
  1. ஆரம்பக்கால நோக்கம் (Motive at Inception): நீதிமன்றங்கள் ஒரு முக்கியமான கேள்வியை முன்வைக்கின்றன: “அந்த ஆண், உறவைத் தொடங்கும்போதே ஏமாற்றும் நோக்கத்தில் இருந்தாரா?” என்பதுதான் அது. உறவு பல ஆண்டுகளாக நீடித்திருந்து, பின்னர் ஏமாற்றம் நிகழ்ந்தால், அதை ஆரம்பத்திலிருந்தே திட்டமிடப்பட்ட சதியாகக் கருத முடியாது என்று நீதிமன்றங்கள் கருதுகின்றன.

  2. பரஸ்பர சம்மதம் (Consensual Relationship): பல வழக்குகளில், இருவரும் வயது வந்தவர்களாகவும், நீண்ட காலமாகக் காதலித்து வந்தவர்களாகவும் இருக்கும்போது, உடலுறவு என்பது பரஸ்பர சம்மதத்தின் அடிப்படையிலேயே நடக்கிறது. உறவு முறிந்த பிறகு அதை ‘கற்பழிப்பு’ அல்லது ‘மோசடி’ என்று அழைப்பது சட்டத்தை தவறாகப் பயன்படுத்துவதாகும் என நீதிபதிகள் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர்.

  3. தனிப்பட்ட சுதந்திரம்: தனிநபர் சுதந்திரம் மற்றும் இருவர் விரும்பி மேற்கொள்ளும் உறவுகளில் சட்டம் அளவுக்கு அதிகமாகத் தலையிடக் கூடாது என்பதில் நீதிமன்றங்கள் உறுதியாக உள்ளன.

சவால்களும் கவலைகளும்

  • சட்டத்தைத் தவறாகப் பயன்படுத்துதல்: உறவு முறிவை ஒரு பழிவாங்கும் நடவடிக்கையாக மாற்றி, ஆண்கள் மீது இச்சட்டத்தைப் பயன்படுத்துவது அதிகரித்து வருவதாகக் கவலை தெரிவிக்கப்படுகிறது.

  • ஆதாரங்களின் பற்றாக்குறை: ஒரு நபர் ‘உண்மையிலேயே’ ஏமாற்றினாரா அல்லது சூழ்நிலையால் திருமணம் செய்ய முடியாமல் போனதா என்பதைத் தீர்மானிப்பது காவல்துறைக்கும் நீதிமன்றங்களுக்கும் பெரும் சவாலாக உள்ளது.

மொத்தத்தில் பிரிவு 69 என்பது பெண்களை ஏமாற்றுபவர்களிடமிருந்து பாதுகாக்க உருவாக்கப்பட்ட ஒரு கேடயம். ஆனால், அது உண்மையான காதலில் தோற்றுப்போனவர்களைத் தண்டிக்கும் ஆயுதமாக மாறிவிடக்கூடாது என்பதே நீதிமன்றங்களின் கவலை. ஒரு உறவின் தோல்வியையும், திட்டமிடப்பட்ட குற்றத்தையும் பிரித்தறியும் நுண்ணறிவு இந்தச் சட்டத்தை அணுகுவதில் மிக அவசியமானது.

Related Posts