மோடியின் கண்ணசைக்கேற்ப செயல்படும் இந்திய ஊடகங்கள்!

நரேந்திர மோடியின் ஆட்சியில், இந்திய ஊடகங்கள் முன்னெப்போதும் இல்லாத அழுத்தங்களை எதிர்கொண்டு வருகின்றன. ஆதி சங்கரர் இரண்டு வகையான உண்மைகளைப் பற்றி விளக்கியிருந்தாலும்—சாதாரண மனிதர்களின் உண்மை மற்றும் பிரம்மத்தை உணர்ந்தவர்களின் உண்மை—இன்றைய இந்தியாவில் மூன்று வகையான உண்மைகள் நிலவுகின்றன: அரசாங்கத்திற்கு இணங்கும் பெருமளவிலான ஊடகங்களின் உண்மை, மாற்று ஊடகங்களின் எதிர்க்கருத்துகள், மற்றும் உண்மையில் நடந்தவை. இந்த மூன்று முகங்களுக்கு இடையிலான மோதல், இந்திய ஜனநாயகத்தின் மீதான ஆழமான கேள்விகளை எழுப்புகிறது.

பெருமளவிலான ஊடகங்களின் நிலைப்பாடு

பெருமளவிலான ஊடகங்கள், அரசாங்கத்தின் நிலைப்பாடுகளைப் பிரதிபலிக்கும் வகையில், எதிர்க்கட்சிகளுக்கு எதிராகத் தீவிரமாகச் செயல்படுகின்றன. இந்த ஊடகங்கள், அரசியல் எதிரிகளைப் பிளவுபட்டவர்களாகவும், திறமையற்றவர்களாகவும் சித்தரிக்கின்றன. உதாரணமாக, இந்தியா கூட்டணியின் உள் முரண்பாடுகள் குறித்து தொடர்ந்து செய்திகள் வெளியாகின்றன, ஆனால் ஆளுங்கட்சியின் உள் சிக்கல்கள் பெரும்பாலும் மறைக்கப்படுகின்றன. பாராளுமன்றத்தின் பருவமழைக் கால அமர்வு, இந்தியா கூட்டணியின் ஒற்றுமையை நிரூபித்தபோதும், ஊடகங்களின் ஒருதலைப்பட்ச அறிக்கைகள் தொடர்கின்றன.

அரசாங்கத்தின் கட்டுப்பாடு உத்திகள்

அரசாங்கத்தின் கட்டுப்பாட்டு உத்திகள் பல வடிவங்களில் வெளிப்படுகின்றன. பிரதமரின் அலுவலகம் வழங்கும் உரைகளையும் தலைப்புகளையும் அப்படியே பிரதிபலிக்கும் செய்திகள், எதிர்மறைக் கருத்துகளைத் தவிர்க்கின்றன. இதற்கு மாறாக, எதிர்க்கட்சிகளின் கருத்துகள் உள் பக்கங்களில் ஒதுக்கப்படுகின்றன அல்லது ஆளுங்கட்சியின் மறுப்புகளால் மறைக்கப்படுகின்றன. அச்சு ஊடகங்கள், உயர் முதலீடு மற்றும் உற்பத்திச் செலவுகள் காரணமாக, அரசாங்கத்தின் அழுத்தங்களுக்கு எளிதில் ஆளாகின்றன. வருமான வரி சோதனைகள், அமலாக்கத் துறை மிரட்டல்கள் மற்றும் சட்ட நடவடிக்கைகள் மூலம், ஊடக உரிமையாளர்கள் மற்றும் பத்திரிகையாளர்கள் மிரட்டப்படுகின்றனர்.

சிவில் சமூக அமைப்புகள் மற்றும் ஊடகங்கள் மீதான ஒடுக்குமுறை

சிவில் சமூக அமைப்புகளும் இதேபோன்ற அழுத்தங்களை எதிர்கொள்கின்றன. CPR, கிரீன்பீஸ் இந்தியா, ஆக்ஸ்ஃபார்ம், மற்றும் ஆம்னெஸ்டி இன்டர்நேஷனல் போன்றவற்றின் வெளிநாட்டு நிதி அணுகல் தடுக்கப்பட்டு, சோதனைகள் நடத்தப்பட்டுள்ளன. மறுபுறம், அரசாங்கத்திற்கு ஆதரவான சிந்தனைக் குழுக்களுக்கு முக்கியத்துவம் அளிக்கப்படுகிறது. பிபிசி, நியூஸ் கிளிக், தைனிக் பாஸ்கர் போன்ற ஊடக அமைப்புகள் மீதான சோதனைகள், அரசின் விமர்சகர்களை அடக்குவதற்கான முயற்சிகளாகவே பார்க்கப்படுகின்றன. பத்திரிகையாளர்கள் கைது செய்யப்படுவதும், தேசத்துரோகக் குற்றச்சாட்டுகளை எதிர்கொள்வதும் இயல்பாகிவிட்டன.

தகவல் தொழில்நுட்ப விதிகள் மற்றும் நம்பகத்தன்மையின் நெருக்கடி

இந்தியாவின் தகவல் தொழில்நுட்ப விதிகளில் 2023இல் செய்யப்பட்ட திருத்தங்கள், அரசாங்கத்திற்கு சமூக ஊடக தளங்களில் உள்ளடக்கத்தை நீக்க உத்தரவிடும் அதிகாரத்தை வழங்கியுள்ளன. இது, தகவல் சுதந்திரத்தை மேலும் கட்டுப்படுத்துகிறது. ஊடகங்களின் நம்பகத்தன்மை மற்றும் சுதந்திரத்திற்கு இடையிலான இடைவெளி, அவற்றை உயிர்வாழல் நெருக்கடியில் தள்ளியுள்ளது. சில ஊடகங்கள், விமர்சனக் கருத்துகளை ஆன்லைனில் அல்லது கட்டணச் சந்தா மூலம் மட்டுமே வெளியிடுவதன் மூலம் இந்த அழுத்தங்களைச் சமாளிக்க முயல்கின்றன. ஆனால், இவை ‘முழுமையான’ செய்தித்தாள் என்ற கூற்றுக்கு சேதத்தை ஏற்படுத்துகின்றன.

ஊடகங்களின் பொறுப்பு மற்றும் ஜனநாயகத்தின் எதிர்காலம்

இந்தச் சூழலில், ஊடகங்களின் பொறுப்பு என்ன? பொது மக்களுக்கு உண்மையை வழங்குவதற்கு அவை முயல வேண்டும். ஆனால், அரசாங்கத்தின் அழுத்தங்கள், நிதி மிரட்டல்கள் மற்றும் சட்ட நடவடிக்கைகள் இந்தப் பொறுப்பை சவாலாக்குகின்றன. இந்திய ஜனநாயகத்தின் ஆரோக்கியம், சுதந்திரமான ஊடகங்களைப் பாதுகாப்பதைப் பொறுத்தே அமைகிறது. ஊடகங்கள் தங்கள் நம்பகத்தன்மையை மீட்டெடுக்க, உண்மையை அஞ்சாமல் வெளிப்படுத்துவதற்கு தைரியம் காட்ட வேண்டும். இல்லையெனில், மூன்று உண்மைகளுக்கு இடையிலான இடைவெளி மேலும் விரிவடைந்து, ஜனநாயகத்தின் அடித்தளத்தையே அசைத்துவிடும்.

– பி. ராமன், மூத்த பத்திரிகையாளர் மற்றும் அரசியல் விமர்சகர்