நிதி குறியீட்டில் தமிழ்நாடு ஏன் பின்தங்கியது? ஓர் அலசல்!

இந்தியாவின் மாநிலங்களுக்கிடையேயான நிதி மேலாண்மை மற்றும் பொருளாதார நிலையை மதிப்பிடும் ‘மாநில நிதி ஆரோக்கியக் குறியீடு’ (Fiscal Health Index) அண்மையில் வெளியாகி பெரும் விவாதத்தைக் கிளப்பியுள்ளது. கல்வி, மருத்துவம், உள்கட்டமைப்பு எனப் பல மனிதவள மேம்பாட்டுக் குறியீடுகளில் (Human Development Index) எப்போதும் இந்தியாவின் முன்னோடி மாநிலங்களாகத் திகழும் தமிழ்நாடும் கேரளாவும், இந்த நிதி ஆரோக்கியக் குறியீட்டில் பின்வரிசைக்குத் தள்ளப்பட்டுள்ளன. அதே நேரத்தில், பொருளாதார ரீதியாகப் பின்தங்கிய மாநிலமாகக் கருதப்படும் ஒடிசா இப்பட்டியலில் முதலிடத்தைப் பிடித்து ஆச்சரியப்படுத்தியுள்ளது.

வளர்ச்சியடைந்த மாநிலங்கள் ஏன் நிதி குறியீட்டில் பின்தங்குகின்றன? ஒடிசாவின் இந்த முன்னேற்றத்தின் பின்னணி என்ன? இதன் பின்னணியில் உள்ள அசல் பொருளாதார அரசியல் என்ன என்பதைப் பற்றி விரிவாகப் பார்ப்போம்.

நிதி ஆரோக்கியக் குறியீடு எதன் அடிப்படையில் கணக்கிடப்படுகிறது?

ஒரு மாநிலத்தின் நிதி ஆரோக்கியம் என்பது பிரதானமாக நான்கு முக்கியப் பொருளாதாரக் காரணிகளை அடிப்படையாகக் கொண்டு மதிப்பிடப்படுகிறது:

1. நிதிப் பற்றாக்குறை (Fiscal Deficit): மாநிலத்தின் மொத்த உற்பத்தி மதிப்பில் (GSDP) நிதிப் பற்றாக்குறை எவ்வளவு விழுக்காடு உள்ளது?

2. சொந்த வரி வருவாய் (Own Tax Revenue): மத்திய அரசின் நிதியைத் தாண்டி, மாநில அரசு சொந்தமாகத் திரட்டும் வரி வருவாயின் அளவு.

1. கடன் சுமை (Debt-to-GSDP Ratio): மாநிலத்தின் உற்பத்தித் திறனோடு ஒப்பிடும்போது அதன் ஒட்டுமொத்தக் கடன் சுமை எந்த அளவில் உள்ளது?

2. வருவாய்ப் பற்றாக்குறை (Revenue Deficit): அன்றாட நிர்வாகச் செலவுகள் மற்றும் மக்கள் நலத்திட்டங்களுக்கான செலவுகள், மாநிலத்தின் வருவாயை விட எவ்வளவு அதிகமாக இருக்கிறது?

இந்தக் காரணிகளின்படி பார்த்தால், எந்த மாநிலம் கடனைக் குறைத்து, வருவாய்ப் பற்றாக்குறையைக் கட்டுக்குள் வைத்திருக்கிறதோ, அதுவே “நிதி ரீதியாக ஆரோக்கியமான மாநிலம்” என்று இந்தத் தரவரிசை கூறுகிறது.

தமிழ்நாடு மற்றும் கேரளா பின்தங்கியதற்கான காரணங்கள்

மனிதவள மேம்பாட்டில் முதன்மையாக இருந்தாலும், நிதி ஆரோக்கியக் குறியீட்டில் இவ்விரு மாநிலங்களும் சுணக்கமடைய மூன்று முக்கியக் காரணங்கள் உள்ளன:

1. மக்கள் நலத்திட்டங்களுக்கான அதிகப்படியான செலவுகள் (Welfare Spending)

தமிழ்நாடும் கேரளாவும் தங்களின் பட்ஜெட்டில் மிக அதிகப்படியான தொகையைச் சமூகப் பாதுகாப்பு மற்றும் மக்கள் நலத்திட்டங்களுக்காகச் செலவிடுகின்றன. இலவச மருத்துவக் காப்பீடு, மகளிர் இலவசப் பேருந்துப் பயணம், புதுமைப் பெண் திட்டம், கலைஞர் மகளிர் உரிமைத் தொகை, சமூகப் பாதுகாப்பு ஓய்வூதியங்கள் எனப் பல திட்டங்கள் இதில் அடங்கும்.

பொருளாதாரக் குறியீடுகளின்படி, இவை “வருவாய் நுகர்வுச் செலவுகள்” (Revenue Expenditure) என்று வகைப்படுத்தப்படுகின்றன. அதாவது, இந்தச் செலவுகள் நேரடியாகப் புதிய சொத்துக்களையோ (Assets) அல்லது உடனடிப் பண வருவாயையோ உருவாக்காது. ஆனால், இவை மக்களின் வாங்கும் திறனை உயர்த்தி, வறுமையை ஒழித்து, நீண்ட கால மனிதவள மேம்பாட்டிற்கு வித்திடுகின்றன. நிதி ஆரோக்கியக் குறியீடு இந்தச் சமூக மேம்பாட்டைப் புறந்தள்ளிவிட்டு, வெறும் செலவுக் கணக்கை மட்டுமே பார்ப்பதால் இவ்விரு மாநிலங்களும் பின்னுக்குத் தள்ளப்படுகின்றன.

2. மத்திய அரசின் போதிய ஆதரவின்மை (Lopsided Central Devolution)

நிதிப் பகிர்வில் (Finance Commission Devolution) மத்திய அரசு பின்பற்றும் சில வழிமுறைகள் தமிழ்நாட்டிற்கும் கேரளாவிற்கும் பெரும் பின்னடைவாக அமைகின்றன. மக்கள் தொகையைக் கட்டுப்படுத்திய, பொருளாதாரத்தில் வளர்ந்த மாநிலங்களுக்கு மத்திய வரிப் பகிர்வில் குறைவான நிதியே ஒதுக்கப்படுகிறது.

உதாரணமாக, தமிழ்நாடு மத்திய அரசுக்கு வரியாகச் செலுத்தும் ஒவ்வொரு 1 ரூபாய்க்கும், திரும்பப் பெறுவது வெறும் 29 பைசா மட்டுமே. ஆனால், வட மாநிலங்கள் பல மடங்கு அதிகமாகப் பெறுகின்றன. மத்திய அரசிடமிருந்து கிடைக்க வேண்டிய நியாயமான நிதிப் பங்கு குறையும் போது, மாநிலங்கள் தங்களின் திட்டங்களைச் செயல்படுத்தக் கடன் வாங்க வேண்டிய கட்டாயத்திற்கு ஆளாகின்றன. இது அவற்றின் கடன் சுமையைக் கூட்டி, நிதி ஆரோக்கியக் குறியீட்டைப் பாதிக்கிறது.

3. பேரிடர்கள் மற்றும் பொதுச் செலவுகள்

கேரளா கடந்த சில ஆண்டுகளில் கடுமையான பிரளயங்கள், நிலச்சரிவுகள் போன்ற இயற்கைச் சீற்றங்களை எதிர்கொண்டது. தமிழ்நாடு மிகப்பாரிய வெள்ள பாதிப்புகளைச் சந்தித்தது. இத்தகைய பேரிடர் காலங்களில் மக்களின் மறுவாழ்விற்கும் உள்கட்டமைப்பை மீண்டும் உருவாக்கவும் மாநில அரசுகள் தங்களின் சொந்த நிதியிலிருந்தும், கடன் வாங்கியும் செலவிட நேரிட்டது. மேலும், இவ்விரு மாநிலங்களிலும் அரசு ஊழியர்களுக்கான ஊதியம் மற்றும் ஓய்வூதியச் செலவுகள் (Pension liabilities) அவற்றின் முதிர்ந்த நிர்வாகக் கட்டமைப்பு காரணமாக மற்ற மாநிலங்களை விட அதிகமாக உள்ளன.

ஒடிசா முதலிடம் பிடித்தது எப்படி?

வளர்ச்சியில் பின்தங்கிய ஒடிசா, நிதிக் குறியீட்டில் முதலிடம் பெற இரண்டு முக்கியக் காரணங்கள் உள்ளன:

• கனிம வளங்களின் மூலம் கிடைக்கும் ராயல்டி வருவாய்: ஒடிசா நிலக்கரி, இரும்புத்தாது, பாக்சைட் போன்ற இயற்கை மற்றும் கனிம வளங்கள் நிறைந்த மாநிலம். கடந்த சில ஆண்டுகளில் உலகளவில் கனிமங்களின் விலை உயர்ந்ததால், ஒடிசா அரசுக்கு ராயல்டி மற்றும் சுரங்க ஏலங்கள் மூலம் அசுர வேகத்தில் வருவாய் பெருகியது. இதனால் அது கடனைக் குறைத்து, உபரி நிதியைக் (Fiscal Surplus) கொண்ட மாநிலமாக மாறியது.

• குறைந்த சமூகச் செலவினங்கள்: தமிழ்நாடு, கேரளாவுடன் ஒப்பிடும்போது ஒடிசா அரசு கல்வி, மருத்துவம் போன்ற சமூக நலத்துறைக்குச் செலவிடும் தொகையின் விகிதம் குறைவு. கடனில்லாத நிலையை அடைவதையே பிரதான நோக்கமாகக் கொண்டு, அவர்கள் மூலதனச் செலவினங்களில் (Capital Expenditure – பாலங்கள், சாலைகள் அமைப்பது) மட்டுமே கவனம் செலுத்தினர்.

குறியீடு காட்டும் உண்மையும்… மறைக்கும் எதார்த்தமும்!

இந்த நிதி ஆரோக்கியக் குறியீடு நமக்கு ஒரு முக்கியமான பொருளாதார முரண்பாட்டை உணர்த்துகிறது. ஒரு மாநிலத்தின் கணக்குப் புத்தகத்தில் பற்றாக்குறை இல்லாமல் “பூஜ்ஜியம்” என்று காட்டுவது மட்டுமே ஆரோக்கியத்தின் அடையாளமாகிவிட முடியாது.

மக்களின் ஆரோக்கியம், கல்வித் தரம், வறுமை ஒழிப்பு ஆகியவற்றில் முதலீடு செய்யும் தமிழ்நாடு மற்றும் கேரளாவின் “திராவிட மாடல்” மற்றும் “கேரளா மாடல்” ஆகியவை, குறுகிய காலக் கடன் சுமையை உருவாக்கினாலும், நீண்ட கால நோக்கில் மிக வலுவான, அறிவு சார்ந்த சமூகத்தை உருவாக்குகின்றன.

எனவே, இந்த நிதி ஆரோக்கியக் குறியீடு என்பது வெறும் கார்ப்பரேட் நிதி ஒழுக்கத்தை மட்டுமே அளவிடுகிறதே தவிர, ஒரு மாநிலத்தின் ஒட்டுமொத்த மக்கள் நல்வாழ்வையும், உண்மையான சமூக வளர்ச்சியையும் பிரதிபலிப்பதில்லை என்பதே நிதர்சனம்!

தமிழ்செல்வி