👵🏻அங்கம்மாள் – விமர்சனம்!

அங்கம்மாள் திரைப்படம், திருநெல்வேலி கிராமியச் சூழலில், தாயின் ஆதிக்கம் மற்றும் மகனின் சமூக எதிர்பார்ப்புகளுக்கு இடையே நடக்கும் முரண்பாடுகளை அழுத்தமாகப் பதிவு செய்கிறது. எழுத்தாளர் பெருமாள் முருகன் வழங்கிய கதை, 80-களுக்கு முந்தைய காலகட்டத்தின் நிஜங்களை நினைவுபடுத்துகிறது.

🎬 கதைச் சுருக்கம்: ஆடை குறித்த அச்சம்

கிராமத்தில் வயல் வேலை செய்யும் அங்கம்மாள் (கீதா கைலாசம்) என்ற முதியவளுக்கு இரண்டு மகன்கள்: சுடலை (பரணி) மற்றும் பாவலன் (சரண் சக்தி). இரண்டாவது மகன் பாவலன், மருத்துவம் படித்துவிட்டுத் திருமண ஏற்பாட்டில் இருக்கிறான். அவன் எதிர்கொள்ளும் பிரதான பிரச்சினை: தன் தாயார் ஜாக்கெட் அணியாமல் எதார்த்தமாக வாழ்வது, சுருட்டு பிடிப்பது, மற்றும் அடாவடியாகப் பேசுவது ஆகியவை, மணப்பெண்ணின் குடும்பத்தாரிடம் தனக்கு அவமரியாதையை ஏற்படுத்தி விடுமோ என்ற உள்ளூரப் பயம்தான். தாயின் இந்தச் செயல், சமூக விதிகளுக்கு முரணானது என்று மகன்கள் வற்புறுத்த, அங்கம்மாள் இதற்கு அடிபணிந்தாரா என்பதே இப்படத்தின் பிரதான கதைக்களம்.

⭐ கதாபாத்திரங்களும் நடிப்பும்

• கீதா கைலாசம் (அங்கம்மாள்): இந்தப் பாத்திரத்தில் கீதா கைலாசம் அதிக கவனம் செலுத்தி நடித்திருக்கிறார். ஜாக்கெட் அணியாமல் இருப்பது, சுருட்டு பிடித்துப் புகையை ஊதித் தள்ளுவது, டிவிஎஸ் 50 ஓட்டுவது போன்றவற்றில் அவர் ‘ஒர்க்அவுட்’ ஆகிறார். ஆனால், நடையில் முதிர்ச்சியின்மையைக் காட்டுவது, மேக்கப்பில் சில இடங்களில் நரை முடி இல்லாமல் இருப்பது என்று உடலசைவு மற்றும் ஒப்பனையில் முழு கவனம் செலுத்தாதது வேடத்திற்கு மைனஸ் ஆகிறது. குடும்பத்துக்குத் தான் தலைவி என்று அடாவடியாகவும் முரட்டுத்தனமாகவும் அவர் பிள்ளைகளிடமும், மருமகளிடமும் நடந்து கொள்வது, அந்தக் காலத்து மூத்த பெண்களை உரித்து வைத்திருக்கிறது.

• சரண் சக்தி (பாவலன்): இரண்டாவது மகனாக வரும் சரண் சக்தி, தன் தாயின் நடவடிக்கைகளால் தனக்கு அவமரியாதை வந்துவிடுமோ என்று அஞ்சும் உள்ளூரப் பயவுணர்ச்சியை மிக அருமையாகவே வெளிப்படுத்தியுள்ளார். அம்மாவைக் கட்டுக்குள் கொண்டு வர நைஸாகப் பேசுவதுமாக, நயமான நடிப்பைத் தந்திருக்கிறார்.

• பரணி (சுடலை): வாயில்லாப் பூச்சியாக வரும் மூத்த மகன் சுடலை, கிளைமாக்ஸில் அம்மாவை எதிர்த்து அடைமழையாகப் பேசும் காட்சியில் திடமான நடிப்பைக் கொடுத்துள்ளார். இருப்பினும், வயல்வெளியில் அவர் நாதஸ்வரம் வாசிக்கும்போது பாம்பைப் பார்த்துக் கூச்சலிட்டு ஓடுவதைப் போன்ற காமெடி சீன்கள் சிறப்பாக அமைந்திருக்கக்கூடும்.

🎭 விமர்சனப் பார்வையும் சமூகக் கேள்வியும்

கதையின் தீவிரமான மையக் கருத்துக்கு மத்தியிலும், சில காட்சிகளில் நகைச்சுவையைப் புகுத்தப் படக்குழு முயன்றுள்ளது. சுடலையும் பாவலனும் சட்டை அணியாத கிராமத் தலைவரிடம் சென்று அம்மாவுக்கு அறிவுரை சொல்லுமாறு வற்புறுத்தும் காட்சி இதற்கு ஒரு உதாரணம்.

• சமூகப் பார்வை: இந்தக் கதை, வெறும் தலைமுறை மோதலைப் பற்றி மட்டுமல்ல. “ஆண் மார்பை வெளிப்படுத்துவது சமூக ரீதியாக ஏன் ஏற்றுக்கொள்ளப்படுகிறது, ஆனால் எந்த வயதிலும் ஒரு பெண்ணின் உடல் ஏன் உற்று நோக்கலுக்கு உட்படுத்தப்படுகிறது?” என்ற கேள்வியை அங்கம்மாள் கதாபாத்திரம் எழுப்புகிறது. இருப்பினும், படம் இறுதியாகச் சில விஷயங்களைச் எளிமையாகக் கையாளலாம் என்றும் வலியுறுத்துகிறது.

• உணர்ச்சி மோதல்: இக்கதை அங்கம்மாளுக்கு எதிரான சமூகத்தின் அடக்குமுறையை விட, பாவலனின் தனிப்பட்ட பாதுகாப்பற்ற உணர்வுகளே அதிகம் என்பதை வெளிப்படுத்துகிறது. மற்றவர்கள் என்ன நினைப்பார்கள் என்று அவன் அஞ்சுவது, அவன் தனக்குள்ளேயே ஒரு எதிர்பார்ப்புக் கொண்ட சிறையை உருவாக்கிக் கொள்வதைக் காட்டுகிறது.

🎶 தொழில்நுட்பம் மற்றும் குறைபாடுகள்

• ஒளிப்பதிவு: அஞ்சாய் சாமுவேல் ஒளிப்பதிவு, வறண்ட மற்றும் காற்று வீசும் கிராமத்துச் சூழலைக் கண்ணுக்குள் கடத்தி, கதைக்கு வலு சேர்க்கிறது. முகமது மக்பூல் மன்சூர் இசை கிராமியச் சூழலை நிறைவு செய்கிறது.

• பளுவான நேரம்: இந்தப் படம் இரண்டு மணி நேரம் ஓடுகிறது. கதைக்களத்தின் சுருங்கிய தன்மைக்கு இது அதிகமான கால அளவே. பல காட்சிகள் ஒரே வாதங்களைச் சுற்றி வருவதால், படத்தின் மையக் கருத்து ஏற்கெனவே நிறுவப்பட்ட பின், வேகம் குறைகிறது. செறிவான எடிட்டிங் மூலம் படத்தின் உணர்ச்சிபூர்வமான தாக்கத்தை இன்னும் கூர்மையாக்கி இருக்கலாம்.

⭐ இறுதித் தீர்ப்பு

அங்கம்மாள் திரைப்படம், ஆடை, ஆதிக்கம் மற்றும் சமூகப் பார்வை குறித்துப் பேசும் ஒரு முக்கியமான படம். பாவலனின் உள் மோதல்கள் மூலம் ஆழமான உளவியல் அடுக்கைச் சேர்க்கிறது. சினிமாப் பிரியர்கள் உடனடியாகவும், ஏனையோர் சின்னத்திரையில் வரும் போதும் பார்க்கத் தகுந்த நல்ல சமூகப் படமாகும்.

மார்க் 3/5