சீஃப் மணி காலி: இந்தியப் பொருளாதாரத்தை உலுக்கும் ‘வட்டி’ பூகம்பம்!

கடந்த ஒரு தசாப்தத்திற்கும் மேலாக உலகப் பொருளாதாரத்தை இயக்கி வந்த ‘மலிவுப் பண’ (Cheap Money) சகாப்தம் தற்போது முடிவுக்கு வந்துள்ளது. அமெரிக்காவின் ஃபெடரல் ரிசர்வ், ஐரோப்பிய மத்திய வங்கி உள்ளிட்ட முன்னணி உலகளாவிய மத்திய வங்கிகள், வட்டி விகிதங்களை வரலாறு காணாத அளவில் உயர்த்தி வருவதால், சர்வதேச சந்தையில் மூலதனத்தின் விலை கணிசமாக அதிகரித்துள்ளது. கொரோனா பெருந்தொற்று மற்றும் அதற்குப் பிந்தைய புவிசார் அரசியல் பதற்றங்கள் காரணமாக உருவான பணவீக்கத்தைக் கட்டுப்படுத்தவே இந்த கடுமையான நாணயக் கொள்கை நடவடிக்கைகள் எடுக்கப்பட்டு வருகின்றன. நீண்ட காலமாக மிகக் குறைந்த வட்டி விகிதங்கள் மற்றும் ‘குவாண்டிடேடிவ் ஈசிங்’ (Quantitative Easing) எனப்படும் பணப்புழக்க அதிகரிப்பு நடவடிக்கைகளால் பயனடைந்து வந்த இந்தியப் பொருளாதாரத்திற்கு, இந்த உலகளாவிய மாற்றம் புதிய சவால்களையும், சில முக்கிய படிப்பினைகளையும் ஏற்படுத்தியுள்ளது.

மலிவுப் பணம் என்பது என்ன? அதன் வீழ்ச்சி எப்படி நிகழ்ந்தது?

2008 உலகளாவிய நிதி நெருக்கடி மற்றும் 2020 கொரோனா பெருந்தொற்று காலங்களில், உலகப் பொருளாதாரங்கள் முடங்குவதைத் தவிர்க்க வளர்ந்த நாடுகளின் மத்திய வங்கிகள் ஒரு உத்தியைக் கையாண்டன. வட்டி விகிதங்களை பூஜ்ஜியத்திற்கு நெருக்கமாகக் குறைத்து, சந்தையில் பில்லியன் கணக்கான டாலர்களைப் புழக்கத்தில் விட்டன. இதுவே ‘மலிவுப் பணம்’ என்று அழைக்கப்படுகிறது. இந்த மலிவான நிதியானது உலகெங்கிலும் உள்ள வளர்ந்து வரும் சந்தைகளுக்கு, குறிப்பாக இந்தியாவிற்கு முதலீடுகளாகப் பாய்ந்தது.

இருப்பினும், இந்த அதீத பணப்புழக்கம் மற்றும் உக்ரைன்-ரஷ்யா போர் உள்ளிட்ட காரணங்களால் உலக அளவில் விநியோகச் சங்கிலி பாதிக்கப்பட்டு, பணவீக்கம் கட்டுக்கடங்காமல் உயர்ந்தது. இதனால், அமெரிக்க ஃபெடரல் ரிசர்வ் வட்டி விகிதங்களை அதிரடியாக உயர்த்தத் தொடங்கியது. வளர்ந்த நாடுகளில் வட்டி விகிதங்கள் உயர்ந்ததால், சர்வதேச முதலீட்டாளர்கள் தங்களின் நிதியை பாதுகாப்பான அமெரிக்க அரசுப் பத்திரங்களுக்கு மாற்றத் தொடங்கினர். இதன் விளைவாக, உலகளாவிய மூலதனம் ‘விலை உயர்ந்ததாக’ மாறியதுடன், அதன் தாராளமான புழக்கமும் நின்றது.

இந்தியப் பொருளாதாரத்தில் ஏற்பட்டுள்ள நேரடித் தாக்கங்கள்

உலகளாவிய வட்டி விகித உயர்வு மற்றும் மலிவுப் பண தட்டுப்பாடு ஆகியவை இந்திய சந்தையில் பல அடுக்கு தாக்கங்களை ஏற்படுத்தியுள்ளன:

• மூலதன வெளியேற்றம் (Capital Outflow): சர்வதேச முதலீட்டாளர்கள் இந்தியப் பங்குச் சந்தைகள் மற்றும் கடன் சந்தைகளில் இருந்து தங்களது முதலீடுகளைத் திரும்பப் பெற்று, அமெரிக்காவிற்கு கொண்டு செல்லத் தொடங்கினர். இது இந்தியப் பங்குச் சந்தைகளில் அவ்வப்போது பெரும் ஏற்ற இறக்கங்களை உருவாக்குகிறது.

• ரூபாயின் மதிப்புச் சரிவு: வெளிநாட்டு நிதிகள் வெளியேறும்போதும், டாலருக்கான தேவை அதிகரிக்கும்போதும் சர்வதேச சந்தையில் இந்திய ரூபாயின் மதிப்பு அழுத்தத்திற்குள்ளாகிறது. இறக்குமதி செலவுகள், குறிப்பாக கச்சா எண்ணெய் இறக்குமதி விலை உயர்வதற்கு இது வழிவகுக்கிறது.

• அதிகரிக்கும் கடன் செலவுகள் (Borrowing Costs): இந்திய நிறுவனங்கள் சர்வதேச சந்தைகளில் இருந்து குறைந்த வட்டியில் வெளிநாட்டு வணிகக் கடன்களை (ECBs) பெற்று வந்தன. இப்போது உலகளாவிய வட்டி விகிதங்கள் அதிகரித்துள்ளதால், இந்திய நிறுவனங்கள் வெளிநாடுகளில் கடன் வாங்குவதற்கான செலவு பன்மடங்கு அதிகரித்துள்ளது. இது நிறுவனங்களின் விரிவாக்கத் திட்டங்களை தாமதப்படுத்துகிறது.

இந்திய கார்ப்பரேட் மற்றும் ஸ்டார்ட்-அப் துறையின் நிலை

இந்தியாவின் தொழில்நுட்ப மற்றும் ஸ்டார்ட்-அப் சுற்றுச்சூழல் அமைப்பு கடந்த சில ஆண்டுகளாக உலகளாவிய மலிவுப் பணத்தை நம்பியே பெருமளவு வளர்ந்தது. வெளிநாட்டு துணிகர மூலதன நிதிகள் (Venture Capital) தாராளமாக நிதியுதவி வழங்கிய காலம் மாறி, தற்போது ‘funding winter’ எனப்படும் நிதி வறட்சி நிலை நீடிக்கிறது. முதலீட்டாளர்கள் இப்போது லாபத்தை மட்டுமே முதன்மையாக எதிர்பார்ப்பதால், ஸ்டார்ட்-அப் நிறுவனங்கள் செலவுக் குறைப்பு மற்றும் ஆட்குறைப்பு போன்ற நடவடிக்கைகளில் ஈடுபட வேண்டிய கட்டாயத்திற்குத் தள்ளப்பட்டுள்ளன.

அதேபோல், இந்திய கார்ப்பரேட் நிறுவனங்களும் தங்களின் மூலதனத் தேவைகளுக்கு உள்நாட்டு வங்கிகளையும், உள்நாட்டு கடன் பத்திரச் சந்தையையும் நாடத் தொடங்கியுள்ளன. இதனால் உள்நாட்டிலும் வட்டி விகிதங்கள் ஓரளவுக்கு உயர்ந்து, நுகர்வோர் கடன்கள் மற்றும் வீட்டுக் கடன்களுக்கான வட்டி விகிதங்கள் அதிகரித்துள்ளன.

இந்தியாவின் எதிர்காலப் பார்வையும் சாதகமான அம்சங்களும்

உலகளாவிய நிதிச் சூழல் கடினமாக இருந்தாலும், இந்தியா மற்ற வளர்ந்து வரும் நாடுகளை விட சிறந்த மேக்ரோ-பொருளாதார அடிப்படைகளைக் (Macroeconomic fundamentals) கொண்டுள்ளது. வலுவான உள்நாட்டுத் தேவை, நிலையான சேவைத் துறை ஏற்றுமதி மற்றும் ரிசர்வ் வங்கியின் திறமையான அந்நியச் செலாவணி மேலாண்மை ஆகியவை இந்தியாவை முழுமையான பொருளாதார வீழ்ச்சியிலிருந்து பாதுகாத்துள்ளன.

அரசாங்கத்தின் உள்கட்டமைப்பு முதலீடுகள் மற்றும் உள்நாட்டு உற்பத்திக்கு வழங்கப்படும் ஊக்கத்தொகைகள் (PLI Schemes) உலகளாவிய மூலதனத்தை ஈர்க்கும் மாற்று வழிகளாக உருவெடுத்துள்ளன. உலகளாவிய மலிவுப் பணத்தின் சகாப்தம் முடிவுக்கு வந்திருப்பது, இந்தியா தனது உள்நாட்டு மூலதனச் சந்தையை வலுப்படுத்தவும், வெளிநாட்டு நிதியை மட்டுமே நம்பியிருக்காமல் சுயசார்பு பொருளாதார வளர்ச்சியை நோக்கி நகரவும் ஒரு முக்கிய உந்துதலாக அமைந்துள்ளது. மாறிவரும் இந்த உலகளாவிய பொருளாதார ஒழுங்கமைப்பிற்கு ஏற்ப, நிதி மேலாண்மையையும் கொள்கைகளையும் மறுவடிவமைப்பு செய்வதே இந்தியாவின் நீண்டகால வளர்ச்சிக்கு வழிவகுக்கும்.