🎬மிடில் கிளாஸ் (Middle Class) – திரைப்பட விமர்சனம்!

நடிகர்கள்: முனிஷ்காந்த், விஜயலட்சுமி, ராதாரவி, கே.பி.ஒய். குரேஷி

இயக்குநர்: கிஷோர் எம். ராமலிங்கம்

🏡 மிடில் கிளாஸ்: நகரமா? கிராமமா? – போலி பார்வை

கிராமத்து வாழ்க்கையை ‘பிரச்சினையே இல்லாத’, ‘மன அழுத்தமே இல்லாத’ சொர்க்கமாக மிகைப்படுத்தி, நகர வாழ்க்கையை வில்லத்தனத்தின் மையமாகப் பார்க்கும் குறுகியப் பார்வை கொண்ட திரைப்படங்களில் ஒன்று கிஷோர் எம். ராமலிங்கம் இயக்கியிருக்கும் ‘மிடில் கிளாஸ்’. போட்டி நிறைந்த பெருநகரச் சலசலப்பில் இருந்து விலகி, அமைதியான கிராமத்தில் வாழ வேண்டும் என்ற ஆசையில் தவறில்லை. ஆனால், கிராம வாழ்க்கையின் போராட்டங்கள் அனைத்தையும் வெள்ளையடித்து, அதை ஒரு கற்பனையான உட்டோப்பியன் (Utopian) தோற்றத்தைக் கொடுப்பது முற்றிலும் நேர்மையற்றது. ‘மிடில் கிளாஸ்’ அப்படியான ஒரு முயற்சிதான். மேலும் ஒரு விலையே இல்லாத பொருள் கையில் இருந்தாலே அதை பத்திரமாக கொண்டு செல்ல வேண்டும் அல்லது உரிய இடத்தில் சேர்க்க வேண்டும், என்பதில் அதிகம் முனைப்பு காட்டுவது தான் நடுத்தரக் குடும்பங்களின் மனநிலை. அப்படியான மனநிலை கொண்டவர்களுக்கு தங்களது வாழ்க்கையையே மாற்றக்கூடிய ஒரு மாயாஜாலம் கையில் கிடைத்தால், அதை தங்களது கண்களை விட மேலாக பாதுகாப்பது தான் நடைமுறை. ஆனால், கதைக்கருவே அந்த நடைமுறையில் இருந்து விலகியிருப்பது ஏற்றுக்கொள்ளும்படி இல்லை என்பதும் நிஜம்.

🎭 கதை மற்றும் கதாபாத்திரங்கள்

கார்ல் மார்க்ஸ் (முனிஷ்காந்த்), தனது கிராமத்து கனவுகளிலிருந்து, கோபக்கார மனைவி அன்பரசி (விஜயலட்சுமி) மூலம் நிஜ உலகிற்கு இழுத்து வரப்படுவதிலிருந்து படம் தொடங்குகிறது. மார்க்ஸ் விருப்பமின்றி ஒன்பது முதல் ஐந்து மணி வரையிலான வேலைக்குச் செல்கிறார். அவர் ஒய்ஃப் விஜயலட்சுமிக்கு ஆடம்பரமாக நகரத்தில் வாழ வேண்டுமென்று ஆசை. அதற்காக யூ ட்யூபில் வீடியோ போட்டு பணம் சம்பாதிக்க முடிவு செய்கிறார். அதே சமயம் முனிஸ்காந்த்துக்கு கிராமத்தில் சென்று வயல்வெளி வாங்கிக் கொண்டு அங்கு வாழ வேண்டும் என்று ஆசை. இப்படியான ஆடம்பர ஆசையில் விஜயலட்சுமி கடன்காரி ஆகி றார். இந்த நிலையில் தான் முனிஷ்காந்துக்கு எதிர்பாராத ஒரு கோடி ரூபாய் மதிப்புள்ள (தமிழ்நாட்டில் 2003இல் தடை செய்யப்பட்ட) லாட்டரி . ஆனால் அந்த லாட்டரியை நாயகன் தொலைத்து விடுகிறார். இதனால் குடும்பமே அதிர்ச்சியில் ஆழ்கிறது. இதன் விளைவும், முடிவும் என்ன என்பதுதான் இந்த மிடில் கிளாஸ் படக் கதை.

👎 முக்கியச் சிக்கல்: சென்னை மீதான வெறுப்பும் நம்பகத்தன்மையும்

மிடில் கிளாஸ் திரைப்படத்தின் மிகப்பெரிய பிரச்சனை, அதன் கருப்பு-வெள்ளை பார்வைதான். அதாவது, சென்னையை (நகரத்தை) வில்லனாகவும், சொந்த ஊரைக் (கிராமத்தை) கருணைமிக்கதாகவும் சித்தரிக்கிறது. படம் வெளிப்படையாகச் ‘சென்னை வெறுப்பைப்’ பிரச்சாரம் செய்யாவிட்டாலும், “இந்த மெட்ராஸ்காரனுங்களே…” என்ற ஏளனம் படம் முழுவதும் ஓடிக்கொண்டே இருக்கிறது.

ஆனால், இவர்களின் துரதிர்ஷ்டங்களுக்குப் பெரும்பாலும் இவர்களின் சொந்த பேராசையும் முட்டாள்தனமுமே காரணமாக இருக்கின்றன; ‘மெட்ராஸ்காரனுங்க’ இவர்களை ஏமாற்றுவதில்லை. இது ஏற்கனவே ஒற்றைப்படை (One-note) தன்மையுள்ள கதாபாத்திரங்கள் மீது நமக்கு இருக்கும் வெறுப்பை அதிகரிக்கிறது.

முரண்பாடான கதாநாயகி: அன்பரசி, தன் குழந்தைகளின் வாழ்க்கையை கிராமத்திற்குச் சென்று கெடுக்க விரும்பாத ஒரு யதார்த்தமான நபராக அறிமுகப்படுத்தப்படுகிறார். ஆனால், அடுத்த சில நிமிடங்களிலேயே, தன் பள்ளி செல்லும் பெண்ணின், YouTube சேனல் ஆரம்பித்து விரைவில் பணம் சம்பாதிக்கலாம் என்ற யோசனைக்கு எளிதாக ஆளாகிறார்.
வசனமும் காட்சிகளும்: படத்தின் பெரும்பாலான இடங்களில் ‘ஒத்திசைவின்மை’ (Incoherence) தலைவிரித்தாடுகிறது. வெறும் இரண்டு மணி நேரப் படமாக இருந்தாலும்கூட, இந்தத் தடுமாற்றம் சகித்துக்கொள்ள முடியாததாக இருக்கிறது. குறிப்பாக குறிப்பாக 15,000 மட்டுமே சம்பாதிக்கும் கணவன் முனீஸ்காந்தை மதிக்காமல் வாய்க்கு வந்தபடியெல்லாம் அவரை திட்டுவது சிரிப்புக் காட்சி என்று ஏடுத்துக் கொள்ள முடியவில்லை. மேலும் மனைவியுடன் சண்டை போட்டுக்கொண்டு முனீஸ் காந்த் அடிக்கடி வீட்டை விட்டுச் சென்று நண்பன் அறையில் தங்குவதும், ஒருகட்டத்தில் நிரந்தரமாகவே சண்டை போட்டு முனிஷ்காந்த்தை விஜயலட்சுமி வீட்டை விட்டு துரத்தும் சீன்களெல்லாம் முகம் சுளிக்க வைக்கிறது

🧩 திரைக்கதை தடுமாற்றமும் லாஜிக் குழப்பங்களும்

கதாபாத்திரங்களின் செயல்கள் உணர்வுபூர்வமான காரணங்களுக்காக இல்லாமல், இயந்திரத்தனமாக ஒரு காட்சியிலிருந்து மற்றொரு காட்சிக்கு நகர்வதற்காக மட்டுமே உள்ளன.

அன்பரசிக்கு மார்க்சின் தந்தையான சிவபுண்ணியம் (வேலா ராமமூர்த்தி) மீது வெறுப்பு இருக்கலாம், ஆனால் மார்க்ஸிற்குத் தந்தையை மதிக்காமல் இருக்க எந்தக் காரணமும் இல்லை. ஆனால் அவரும் தந்தையின் பொருட்களை மாடியில் போட்டு வைக்கிறார். அதனால் தான் மார்க்ஸின் திடீர் தந்தைப் பாசம், கிராமத்தில் நிலம் வாங்கும் ஆசை போன்றவை போலியாகத் தோன்றுகின்றன.
லாட்டரியில் கிடைக்கப் போகும் பெரும் தொகையை பற்றி விஜயலட்சுமியிடம் சொல்ல அதை நம்பி விஜயலட்சுமி ஆடம்பரமாக கடன் வாங்கி செலவு செய்வது இது வில்லங்கத்தில்தான் முடிய போகிறது என்று எண்ணுவது போலவே காட்சிகளும் நகர்கிறது
செக் தொலைந்த பிறகு அதை மீட்க இவர்கள் செய்யும் வேலைகள் மிடில் க்ளாஸ் தாண்டி சூப்பர் ஹீரோக்கள் போல் இவர்கள் செயல்படுவது

இரண்டாம் பாதியில் வரும் விசாரணைக் காட்சிகள் சுவாரஸ்யமற்றவையாகவும் திசை மாறியவையாகவும் இருக்கின்றன. எழுத்துச் சோர்வு அடையும்போது, தமிழ் சினிமாவின் பழங்காலத் ‘சிசிடிவி கேமரா’ பாரம்பரியத்தில் சரணடைவதை நம்மால் உணர முடிகிறது.

😠 நடிப்பும் எரிச்சலும்

இத்தகைய திணிக்கப்பட்ட கதைக்கு எந்தவொரு நடிப்பும் உதவ முடியாது.

மார்க்ஸ் (முனிஷ்காந்த்) விரக்தியில் பேசும்போதெல்லாம், அவரது குரல் தொனி நமக்கு அவரது முந்தைய நகைச்சுவைக் காட்சிகளை மட்டுமே நினைவுபடுத்துகிறது.
அன்பரசி (விஜயலட்சுமி), தன் கணவரை வீட்டை விட்டு வெளியேற்றுவதைத் தவிர, ஒரு நெருக்கடியான சூழ்நிலையில் குடும்பத்துக்காக என்ன செய்ய முடியும் என்ற தகவல் படத்தில் இல்லை. அவரது சலிப்புக்கும், குறுக்கு வழியில் பணம் சம்பாதிக்கும் முயற்சிக்கும் அவர் அளிக்கும் காரணங்களை நம்மால் ஏற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை.

🎯 மொத்தத்தில்…

கிராமத்து மக்களின் போராட்டங்களை மூடி மறைத்து, அவர்களின் வாழ்க்கைக்கு ஒரு பொன்னிறப் பூச்சு பூசுவதைக் காட்டிலும் அவர்களுக்குச் செய்யப்படும் பெரிய துரோகம் வேறு இல்லை. கிராமிய வாழ்க்கைதான் எல்லாப் பிரச்சனைக்கும் தீர்வு என்று கூறுவது அவர்களைப் பார்த்துச் செய்யப்படும் கொடூரமான நகைச்சுவை.

மார்க்ஸ் நிம்மதியாகத் தன் பண்ணையில் படுத்துக் கொண்டிருக்கையில், அவரது நிலம் ஆக்கிரமிப்புக்கு உள்ளாகலாம், மழை பொய்க்கலாம், பயிர்களுக்குச் சரியான கொள்முதல் மையம் கிடைக்காமல் போகலாம். இந்த கனவு மனநிலையிலிருந்து முதல் காட்சியில் அன்பரசி அவரை உலுக்கியது போல நாமும் அவரை உலுக்கத் தூண்டப்படுகிறோம்.

இந்தத் திரைப்படம் ஒரு சிறப்புத் திரைப்படமாக இல்லாமல், நாம் அன்றாடக் குடும்பச் சண்டைகளுக்காக டிவியில் பார்க்கும் சீரியல்களில் ஒன்று – அவ்வளவே.

மார்க் 2.25/5