கடலின் அரண்: உலக சதுப்புநிலக் காடுகள் தின சிறப்புப் பார்வை!

புயலைத் தணிக்கிறது… மீன்களுக்கு தொட்டிலாகிறது… கார்பனைப் புதைக்கிறது… கடற்கரையைக் காக்கிறது… மனிதனின் அலட்சியத்தால் அழிவின் விளிம்புக்குச் செல்லும் மாங்குரோவ் காடுகளின் அதிசய உலகம்!

கடல் அலை வந்து முத்தமிட்டுச் செல்லும் கரையில், உப்பு கலந்த சேற்றுக்குள் வேர்களைப் புதைத்துக்கொண்டு நிற்கும் மரங்களைப் பார்த்தால், அவை சாதாரணக் காடுகளாகத்தான் தோன்றும். ஆனால் ஒரு பெரும் புயல் கரையை நோக்கி வரும்போதும், கடல் அரிப்பு நிலத்தை விழுங்கத் தொடங்கும்போதும், மீன்களின் அடுத்த தலைமுறை உருவாகும்போதும், வளிமண்டலத்தில் அதிகரிக்கும் கார்பனை இயற்கை தன்னுள் அடக்கும்போதும் இந்தக் காடுகளின் உண்மையான மதிப்பு வெளிப்படுகிறது.

அவைதான் மாங்குரோவ் எனப்படும் அலையாத்தி சதுப்புநிலக் காடுகள்.

இவற்றின் முக்கியத்துவத்தை உலகம் முழுவதும் எடுத்துரைக்கும் வகையில் ஒவ்வொரு ஆண்டும் ஜூலை 26 ஆம் தேதி ‘International Day for the Conservation of the Mangrove Ecosystem’ — மாங்குரோவ் சூழலியல் பாதுகாப்புக்கான சர்வதேச தினம் கடைப்பிடிக்கப்படுகிறது.

2015 ஆம் ஆண்டு UNESCO பொதுமாநாட்டில் இந்தச் சர்வதேச தினம் அறிவிக்கப்பட்டது. மாங்குரோவ் சூழலின் தனித்துவத்தை எடுத்துரைப்பதுடன், அதன் அழிவைத் தடுக்கவும், பாதுகாப்பு மற்றும் மறுசீரமைப்பை வலுப்படுத்தவும் உலக நாடுகளின் கவனத்தை ஈர்ப்பதே இந்த நாளின் அடிப்படை நோக்கம்.

கடலும் நிலமும் சேர்ந்து உருவாக்கிய அதிசயக் காடு!

ஒரு சாதாரண மரத்தை கடல்நீரில் நட்டு வைத்தால் அது உயிர்வாழுமா?

பெரும்பாலான நிலத் தாவரங்களால் முடியாது. உப்பு நிறைந்த நீர், ஆக்சிஜன் குறைந்த சேறு, தினமும் ஏறி இறங்கும் அலை, நிலையற்ற மண் என ஒரு தாவரம் வளர்வதற்குச் சவாலான சூழல்தான் கடலோரச் சதுப்புநிலம்.

ஆனால் மாங்குரோவ்கள் இந்தச் சூழலையே தங்கள் வாழிடமாக மாற்றிக் கொண்டுள்ளன.

ஆறுகள் கடலில் கலக்கும் கழிமுகங்கள், உப்பங்கழிகள், அலை ஏற்ற இறக்கத்தால் நீரில் மூழ்கி மீண்டும் வெளிப்படும் கடலோரப் பகுதிகள் போன்ற இடங்களில் இவை செழித்து வளர்கின்றன. அதனால்தான் மாங்குரோவ்களை நிலத்தின் காடு என்றோ கடலின் காடு என்றோ தனித்துப் பிரிக்க முடியாது. நிலத்துக்கும் கடலுக்கும் இடையே உருவான மூன்றாவது உயிரியல் உலகம் என்று சொல்வதே பொருத்தமானது.

மண்ணுக்குள் அல்ல… மண்ணுக்கு மேலேயும் சுவாசிக்கும் வேர்கள்!

மாங்குரோவ் மரங்களின் மிகப்பெரிய ஆச்சரியம் அவற்றின் வேர்களில்தான் இருக்கிறது.

சதுப்புநிலச் சேற்றில் ஆக்சிஜன் மிகவும் குறைவாக இருக்கலாம். சாதாரண தாவரங்களின் வேர்களுக்கு இது பெரும் சிக்கல். ஆனால் சில மாங்குரோவ் இனங்கள் மண்ணிலிருந்து மேல்நோக்கி நீட்டிக்கொண்டிருக்கும் Pneumatophores எனப்படும் சுவாச வேர்களை உருவாக்குகின்றன.

சேற்றுக்கு மேலே சிறிய குச்சிகள் போலத் தெரியும் இவை காற்றிலிருந்து ஆக்சிஜனைப் பெற உதவுகின்றன.

Rhizophora போன்ற சில மாங்குரோவ்களில் மரத்திலிருந்து வளைந்து கீழே இறங்கும் Prop Roots காணப்படுகின்றன. அலை மோதும் நிலையற்ற சேற்றிலும் மரம் சாயாமல் நிற்பதற்கு இந்த வேரமைப்பு இயற்கையான தூண்களைப் போலச் செயல்படுகிறது.

ஒரு கட்டிடத்திற்கு அடித்தளம் எவ்வளவு முக்கியமோ, மாங்குரோவ் உலகிற்கு அதன் வேர்கள் அதைவிட முக்கியமானவை.

கடல் உப்பையே சமாளிக்கும் இயற்கையின் உயிரியல் தொழில்நுட்பம்!

கடலோரத்தில் வாழ்வதற்கான அடுத்த சவால் உப்பு.

அதையும் மாங்குரோவ்கள் தனித்துவமான முறைகளில் சமாளிக்கின்றன. சில இனங்கள் வேர்களின் வழியே அதிகப்படியான உப்பு உடலுக்குள் நுழைவதைத் தடுக்கின்றன. வேறு சில இனங்கள் உடலுக்குள் வந்த உப்பின் ஒரு பகுதியை இலைகளின் வழியாக வெளியேற்றுகின்றன.

கடல்நீரின் உப்புத்தன்மைக்கு எதிராகத் தலைமுறை தலைமுறையாக உருவான இந்தப் பரிணாமத் தகவமைப்புகள்தான் மற்ற மரங்களால் வாழ முடியாத இடத்தில் மாங்குரோவ்களை வாழ வைக்கின்றன.

விதை கீழே விழுவதற்கு முன்பே தொடங்கும் வாழ்க்கை!

மாங்குரோவ் உலகின் இன்னொரு அதிசயம் அதன் இனப்பெருக்க முறை.

சில மாங்குரோவ் இனங்களில் விதை தாய் மரத்திலேயே முளைக்கத் தொடங்குகிறது. இதனை Vivipary என்று அறிவியல் குறிப்பிடுகிறது.

முளைத்த நீண்ட விதைப்பகுதி பின்னர் தாய் மரத்திலிருந்து பிரிகிறது. பொருத்தமான சேற்றில் விழுந்தால் அங்கே வேரூன்றலாம். நீரில் விழுந்தால் அலை மற்றும் நீரோட்டத்துடன் பயணித்து வேறொரு பொருத்தமான இடத்தை அடைந்து புதிய வாழ்க்கையைத் தொடங்கலாம்.

மனிதன் கப்பலை உருவாக்குவதற்கு கோடிக்கணக்கான ஆண்டுகளுக்கு முன்பே, தனது அடுத்த தலைமுறையை நீர்வழிப் பயணியாக மாற்றியிருந்தது இயற்கை!

மீன்களின் ‘மகப்பேறு மருத்துவமனை’ இந்தக் காடுதான்!

மாங்குரோவ் காடுகளின் மேல்பகுதியைப் பார்த்தால் மரங்களும் பறவைகளும்தான் தெரியும். ஆனால் நீருக்குக் கீழே அதன் வேர்களுக்கு இடையே இன்னொரு உலகமே இயங்கிக்கொண்டிருக்கிறது.

இளம் மீன்கள், இறால்கள், நண்டுகள் உள்ளிட்ட ஏராளமான நீர்வாழ் உயிரினங்களுக்கு மாங்குரோவ் வேர்களின் சிக்கலான அமைப்பு பாதுகாப்பான வாழிடமாக அமைகிறது. பெரிய வேட்டையாடிகளிடமிருந்து ஒளிந்து வளரவும் உணவு பெறவும் இந்தச் சூழல் உதவுகிறது.

இதனால் பல கடல் மற்றும் கழிமுக உயிரினங்களின் வாழ்க்கைச் சுழற்சியில் மாங்குரோவ் பகுதிகள் முக்கிய இடம் வகிக்கின்றன.

எனவே மாங்குரோவ் காடுகளை அழிப்பது சில மரங்களை வெட்டுவது மட்டுமல்ல. அதன் தாக்கம் மீன்வளத்தின் வழியாக மீனவர்களின் படகிலும், மீன் சந்தையிலும், இறுதியில் மனிதனின் உணவுத் தட்டிலும் வந்து சேரக்கூடும்.

புயலுக்கும் மனிதனுக்கும் நடுவே நிற்கும் பசுமைக் கேடயம்!

கடற்கரையைத் தாக்கும் அலைகள் நேராக நிலப்பகுதிக்குள் புகுவதற்குப் பதிலாக மாங்குரோவ்களின் அடர்த்தியான வேர்கள், தண்டுகள் மற்றும் தாவர அமைப்புகளுக்குள் நுழையும்போது நீரின் இயக்கம் தடைபடுகிறது; அலை ஆற்றலின் ஒரு பகுதி குறைக்கப்படுகிறது.

அவற்றின் வேர்கள் வண்டல் மண்ணைப் பிடித்துத் தக்கவைக்கவும் உதவுகின்றன. இதனால் கடற்கரை அரிப்பைக் கட்டுப்படுத்துவதிலும் மாங்குரோவ்கள் முக்கிய பங்கு வகிக்கின்றன.

இதற்காக மாங்குரோவ்கள் இருந்தால் எந்தச் சூறாவளியும் பாதிக்காது என்று பொருள் கொள்ளக்கூடாது. ஆனால் கடலோரப் பாதுகாப்பில் அவை ஒரு முக்கியமான இயற்கை அரண் என்பதில் சந்தேகமில்லை.

மனிதன் கோடிகளைச் செலவிட்டு கான்கிரீட் தடுப்புச் சுவர்களை உருவாக்குகிறான். இயற்கையோ உயிருடன் வளரக்கூடிய தடுப்புச் சுவரை மாங்குரோவ்களின் வடிவில் இலவசமாக உருவாக்கி வைத்திருக்கிறது.

மரத்தின் மேலே தெரியும் காடு சிறியது… சேற்றுக்குள் மறைந்திருக்கும் செல்வம் பெரிது!

காலநிலை மாற்றத்தைப் பற்றிய உலகளாவிய விவாதங்களில் மாங்குரோவ்களுக்கு இன்று மிகப்பெரிய முக்கியத்துவம் கிடைத்திருப்பதற்கு காரணம் Blue Carbon — நீலக் கார்பன்.

மாங்குரோவ்கள் கார்பனை தண்டு, கிளை, இலை, வேர்களில் சேமிக்கின்றன. அதைவிட முக்கியமாக, அவற்றின் கீழுள்ள நீர்நிறைந்த சேற்று மண்ணிலும் கரிம கார்பன் நீண்டகாலம் சேமிக்கப்படக்கூடும்.

ஆக்சிஜன் குறைந்த சூழலில் கரிமப் பொருட்கள் மெதுவாகச் சிதைவதால், மண்ணில் கார்பன் தேங்குவதற்கான வாய்ப்பு உருவாகிறது.

இதனால் ஆரோக்கியமான மாங்குரோவ் சூழலை அழிப்பது இரட்டை இழப்பு. எதிர்காலத்தில் கார்பனைப் பிடிக்கும் ஒரு இயற்கை அமைப்பை இழப்பதோடு, ஏற்கெனவே மண் மற்றும் உயிர்த்தொகுதியில் சேமிக்கப்பட்டுள்ள கார்பனையும் பாதிக்கும் அபாயம் ஏற்படுகிறது.

காலநிலை மாற்றத்திற்குத் தொழில்நுட்பத் தீர்வுகளைத் தேடி உலகம் ஓடிக்கொண்டிருக்கும் நேரத்தில், இயற்கை ஏற்கெனவே உருவாக்கி வைத்திருக்கும் கார்பன் சேமிப்பு அமைப்புகளில் ஒன்றுதான் மாங்குரோவ் காடு.

ஒரு காட்டுக்குள் மூன்று உலகங்கள்!

மாங்குரோவ் காடுகளில் மரங்களின் கிளைகளில் பறவைகள் வாழ்கின்றன. சேற்றில் நண்டுகள் துளையிடுகின்றன. நீருக்குள் மீன்கள் சுற்றுகின்றன. உதிர்ந்த இலைகளை நுண்ணுயிரிகள் சிதைக்கின்றன. அவை மீண்டும் உணவுச் சங்கிலிக்குள் செல்கின்றன.

அலை ஏறும்போது ஒரு உலகம்; அலை இறங்கும்போது இன்னொரு உலகம்.

சில மணி நேரங்களுக்கு முன்பு நீருக்குள் இருந்த நிலம் வெளிப்படுகிறது. பின்னர் மீண்டும் கடல் அதை மூடுகிறது. இந்தத் தொடர்ச்சியான மாற்றத்திற்கேற்ப அங்குள்ள உயிரினங்களின் இயக்கமும் மாறுகிறது.

அதனால்தான் மாங்குரோவ் என்பது வெறுமனே நீருக்குள் நிற்கும் காடு அல்ல; அலைகளோடு சுவாசிக்கும் காடு.

உலகப் புகழ்பெற்ற சுந்தரவனம்!

இந்தியா–வங்கதேசம் எல்லையில் பரந்து விரிந்துள்ள சுந்தரவனம் உலகின் மிகப் புகழ்பெற்ற மாங்குரோவ் சூழல்களில் ஒன்று.

கங்கை, பிரம்மபுத்திரா, மேக்னா நதிகள் உருவாக்கிய பிரம்மாண்ட டெல்டா அமைப்பின் ஒரு பகுதியாக விளங்கும் இந்தப் பகுதி எண்ணற்ற நீர்வழிகள், தீவுகள், சேற்றுப் பரப்புகள் மற்றும் மாங்குரோவ் காடுகளால் ஆனது.

ராயல் பெங்கால் புலி முதல் முதலைகள், பறவைகள், மீன்கள், நண்டுகள் மற்றும் பல்வேறு உயிரினங்கள் வரை வாழும் இந்தப் பகுதி, உலகின் தனித்துவமான உயிரியல் செல்வங்களில் ஒன்றாகத் திகழ்கிறது.

தமிழ்நாட்டின் பெருமை பிச்சாவரம்!

உலக மாங்குரோவ்களைப் பற்றிப் பேசும்போது தமிழ்நாடு பெருமையுடன் காட்டக்கூடிய இயற்கைப் பொக்கிஷங்களில் முக்கியமானது பிச்சாவரம்.

கடலூர் மாவட்டம் சிதம்பரம் அருகே அமைந்துள்ள பிச்சாவரம் மாங்குரோவ் பகுதி, நீர்வழிகளுக்கும் அடர்ந்த அலையாத்திக் காடுகளுக்கும் பெயர் பெற்றது. படகில் பயணிக்கும்போது இருபுறமும் வேர்கள் பின்னிப்பிணைந்த மரங்கள் சூழ்ந்து காணப்படும் இந்தப் பகுதி சுற்றுலாத் தளம் மட்டுமல்ல; முக்கியமான கடலோர உயிரியல் அமைப்பாகும்.

அதேபோன்று திருவாரூர் மாவட்டப் பகுதியில் அமைந்துள்ள முத்துப்பேட்டை மாங்குரோவ் சூழலும் தமிழ்நாட்டின் குறிப்பிடத்தக்க கடலோர ஈரநிலச் செல்வங்களில் ஒன்று.

பறவைகள், மீன்கள், நண்டுகள், இறால்கள் உள்ளிட்ட பல உயிரினங்களுடன் மீனவர் சமூகங்களின் வாழ்வாதாரத்திற்கும் இந்தப் பகுதிகள் முக்கியமானவை.

‘சதுப்பு நிலம்தானே!’ என்ற அலட்சியமே முதல் எதிரி!

பல ஆண்டுகளாக மனித சமூகம் செய்த மிகப்பெரிய தவறுகளில் ஒன்று சதுப்புநிலங்களை ‘பயனற்ற நிலம்’ என்று கருதியது.

சேறு இருக்கிறது; தண்ணீர் தேங்குகிறது; கட்டிடம் கட்ட முடியவில்லை — எனவே இதை நிரப்பிவிடலாம் என்ற பார்வையால் உலகின் பல ஈரநிலங்கள் பாதிக்கப்பட்டன.

ஆனால் ஒரு சதுப்புநிலம் மனிதனுக்குச் செய்யும் பணிகளுக்கு விலை நிர்ணயித்துப் பார்த்தால் அதன் மதிப்பு புரியும்.

வெள்ளநீரைத் தாங்குவது, வண்டலைப் பிடிப்பது, உயிரினங்களுக்கு வாழிடம் வழங்குவது, மீன்வளத்திற்கு ஆதரவளிப்பது, கார்பனைச் சேமிப்பது, கடலோர அரிப்பைக் குறைப்பது என ஒரே இயற்கை அமைப்பு பல வேலைகளைச் செய்கிறது.

இயற்கைக்கு ‘வேஸ்ட் லேண்ட்’ என்று ஒன்றில்லை. மனிதனுக்குப் புரியாத பயன்பாடு மட்டுமே இருக்கலாம்.

காலநிலை மாற்றம் உருவாக்கும் புதிய ஆபத்து!

கடல் மட்ட உயர்வு மாங்குரோவ்களுக்கு புதிய சவாலாக உருவெடுத்து வருகிறது.

இயற்கையான சூழலில் கடலின் எல்லை மாறும்போது மாங்குரோவ்களும் பொருத்தமான நிலப்பகுதிகளை நோக்கி மெதுவாக நகர வாய்ப்பு இருக்கலாம். ஆனால் அவற்றின் பின்னால் நகரங்கள், தொழிற்சாலைகள், சாலைகள், தடுப்புச் சுவர்கள் உள்ளிட்ட மனிதக் கட்டமைப்புகள் இருந்தால்?

முன்னால் கடல். பின்னால் கான்கிரீட்.

மாங்குரோவ் நகர இடமில்லை.

இத்தகைய நிலை Coastal Squeeze என்று அழைக்கப்படுகிறது. காலநிலை மாற்றத்தால் கடல் முன்னேற, மனிதக் கட்டமைப்புகள் பின்னால் வழியை மறைக்க, நடுவில் சிக்கிக்கொள்ளும் கடலோர உயிரியல் அமைப்புகளின் எதிர்காலம் மிகப்பெரிய கேள்விக்குறியாகிறது.

ஆயிரம் மரம் நட்டாலும் காடு உருவாகாமல் போகலாம்!

சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பு என்றவுடன் மரக்கன்றுகள் நடுவது வழக்கமான தீர்வாகிவிட்டது. ஆனால் மாங்குரோவ் மறுசீரமைப்பில் இது மட்டும் போதாது.

எந்த இடத்தில் எந்த மாங்குரோவ் இனம் இயற்கையாக வளரக்கூடியது? அங்கு அலை வந்து செல்கிறதா? நீரின் உப்புத்தன்மை என்ன? நிலத்தின் உயரம் எவ்வளவு? நீர்வழிகள் அடைக்கப்பட்டுள்ளனவா? வண்டல் படிவு எப்படி இருக்கிறது?

இந்தக் கேள்விகளுக்குப் பதில் இல்லாமல் ஆயிரக்கணக்கான கன்றுகளை நடுவது புகைப்படத்திற்குப் பயன்படலாம்; இயற்கைக்கு அல்ல.

சில இடங்களில் புதிய மரங்களை நடுவதைவிட, அடைக்கப்பட்ட பழைய நீர்வழிகளை மீட்டெடுத்து இயற்கையான அலை இயக்கத்தைத் திரும்பக் கொண்டுவருவது சிறந்த மறுசீரமைப்பாக அமையலாம்.

காடு உருவாக்குவது என்பது மரம் நடுவது அல்ல; அந்த மரம் வாழக்கூடிய சூழலை மீட்டெடுப்பது.

மாங்குரோவ் அழிந்தால் நமக்கென்ன?

இந்தக் கேள்விக்கான பதில் ஒரு கடற்கரை கிராமத்தில் தொடங்கி உலக காலநிலையில் முடிகிறது.

மாங்குரோவ் குறைந்தால் சில இடங்களில் கடற்கரை அரிப்புக்கு எதிரான இயற்கைப் பாதுகாப்பு குறையலாம். இளம் மீன் மற்றும் இறால் இனங்களுக்கான வாழிடங்கள் பாதிக்கப்படலாம். பறவைகள் உள்ளிட்ட உயிரினங்களின் வாழிடம் சுருங்கலாம். மண்ணில் சேமிக்கப்பட்ட கார்பன் பாதிக்கப்படலாம். கடலோர மக்களின் வாழ்வாதாரமும் பாதிப்பை எதிர்கொள்ளலாம்.

ஒரு மரம் விழும்போது அதன் சத்தம் நமக்குக் கேட்கும்.

ஆனால் ஒரு உயிரியல் அமைப்பு மெதுவாக அழியும்போது அதன் சத்தம் கேட்பதில்லை.

அதன் விளைவுகள் மட்டும் பல ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு வெள்ளமாகவும், கடல் அரிப்பாகவும், மீன்வளக் குறைவாகவும், உயிரின இழப்பாகவும் நம்மிடம் திரும்பி வரக்கூடும்.

இன்று வாழ்த்து சொல்லும் நாள் அல்ல… வாழவிட வேண்டிய நாள்!

உலக சதுப்புநிலக் காடுகள் தினத்தில் ஒரு மாங்குரோவ் புகைப்படத்தை சமூக வலைதளத்தில் பகிர்வது எளிது. ‘Save Mangroves’ என்று எழுதுவதும் எளிது.

ஆனால் உண்மையான பாதுகாப்பு என்பது மாங்குரோவ் நிலத்தை ஆக்கிரமிக்காமல் இருப்பதில் தொடங்குகிறது. கழிவுநீரையும் குப்பையையும் ஈரநிலங்களில் கொட்டாமல் இருப்பதில் தொடர்கிறது. இயற்கையான நீர்வழிகளை அடைக்காமல் பாதுகாப்பதிலும், அறிவியல் அடிப்படையிலான மறுசீரமைப்பை மேற்கொள்வதிலும், உள்ளூர் மக்களை பாதுகாப்பின் பங்குதாரர்களாக மாற்றுவதிலும் நிறைவடைகிறது.

மாங்குரோவ் காடுகளுக்கு மனிதனின் உதவி தேவைப்படுவதற்கு முன்பு, மனிதனின் இடையூறு இல்லாத இடமே முதலில் தேவை.

கடல் எழுதும் எச்சரிக்கையை இப்போதாவது வாசிப்போமா?

மாங்குரோவ் மரத்தின் வேர்களைப் பார்க்கும்போது அது சேற்றுக்குள் பின்னிப் பிணைந்த சில வேர்களாக மட்டுமே நமக்குத் தெரியலாம்.

ஆனால் அந்த வேர்களுக்கு நடுவே ஒரு மீனின் குழந்தைப் பருவம் இருக்கிறது. ஒரு நண்டின் வீடு இருக்கிறது. ஒரு பறவையின் உணவு இருக்கிறது. ஒரு மீனவரின் நாளைய வருமானம் இருக்கிறது. ஒரு கடற்கரை கிராமத்தின் பாதுகாப்பு இருக்கிறது. பூமியின் கார்பனில் ஒரு பகுதி புதைந்திருக்கிறது.

அதனால்தான் மாங்குரோவ் காடுகளைப் பாதுகாப்பது என்பது சில மரங்களைப் பாதுகாப்பது அல்ல.

கடலின் சீற்றத்திற்கும் மனித வாழ்விற்கும் நடுவே இயற்கை எழுப்பிய உயிருள்ள அரணைப் பாதுகாப்பது.

நாம் அந்த அரணை அழித்துவிட்டு கடலிடம் கருணை கேட்க முடியாது.

கடற்கரையைக் காக்க வேண்டுமா?
முதலில் கடற்கரையின் காடுகளை வாழ விடுவோம்!

நிலவளம் ரெங்கராஜன்