சீனாவின் வீட்டுவசதிப் புரட்சி: 90% சாதனைக்கு பின்னே ஒளிந்திருக்கும் கசப்பான உண்மைகள்!

உலக நாடுகளைப் பிரமிக்க வைக்கும் சீனாவின் 90% வீட்டு உரிமையாளர் விகிதம் என்பது வெறும் எண்கள் அல்ல; அது பல தசாப்த காலத் திட்டமிடல், கலாச்சார நெருக்கடி மற்றும் அபாயகரமான முதலீட்டுச் சந்தை ஆகியவற்றின் கலவை. வளர்ந்த நாடுகள் கூடத் திணறும் இந்த இலக்கைச் சீனா எட்டிய விதம் ஒரு வெற்றிக் கதையாகத் தெரிந்தாலும், அதன் அடித்தளம் இன்று ஆட்டம் காணத் தொடங்கியுள்ளது.

அரசு நடத்திய மாபெரும் தனியார்மயமாக்கல்

1990-களின் பிற்பகுதி வரை சீனாவில் ‘சொந்த வீடு’ என்ற தத்துவமே கிடையாது. அனைத்தும் அரசுக்குச் சொந்தமானவை. ஆனால், 1998-ல் கொண்டு வரப்பட்ட வீட்டுவசதிச் சீர்திருத்தம் ஒரு பெரும் மாற்றத்தை ஏற்படுத்தியது. அரசு குடியிருப்புகளில் வசித்த மக்களுக்கே அந்த வீடுகளை மிகக் குறைந்த விலையில் விற்க அரசாங்கம் முடிவெடுத்தது. இது ஒரே இரவில் பல கோடி நடுத்தர வர்க்கத்தினரை வீட்டு உரிமையாளர்களாக மாற்றியது. இதுவே இன்றைய 90% விகிதத்திற்கான தொடக்கப்புள்ளி.

நிலம் யாருக்குச் சொந்தம்?

(70 ஆண்டுகாலக் குத்தகை) இங்குதான் சீனாவின் மிகப் பெரிய முரண்பாடு உள்ளது. சீனாவில் ஒரு நபர் வீட்டை வாங்கினாலும், அவர் அந்த நிலத்திற்கு அதிபதி கிடையாது. அந்நாட்டுச் சட்டப்படி நிலம் அனைத்தும் அரசுக்கே சொந்தம். மக்கள் வாங்குவது 70 ஆண்டுகால ‘குத்தகை உரிமையை’ (Leasehold Right) மட்டும்தான். இந்தக் குத்தகை காலம் முடிந்த பிறகு, அந்த நிலத்தை மீண்டும் அரசுக்கே ஒப்படைக்க வேண்டும் அல்லது மீண்டும் குத்தகைக்கு எடுக்க வேண்டும். இது ஒரு நிரந்தரச் சொத்துரிமை கிடையாது, மாறாக நீண்ட கால வாடகை ஒப்பந்தம் போன்றதே.

ஆறு பணப்பைகள் (Six Wallets) மற்றும் திருமணக் கலாச்சாரம்

சீனக் கலாச்சாரத்தில் சொந்த வீடு என்பது ஒரு சமூகக் கௌரவம் மட்டுமல்ல, அது திருமணத்திற்கான அடிப்படைத் தகுதி. ஒரு இளைஞனுக்குச் சொந்த வீடு இல்லையென்றால் அவனுக்குப் பெண் கிடைப்பது குதிரைக்கொம்பு. இந்தச் சமூக அழுத்தம் காரணமாக, ஒரு இளைஞனின் வீடு வாங்க, அவனது பெற்றோர் மற்றும் தாத்தா-பாட்டி என ஆறு பேரின் வாழ்நாள் சேமிப்பும் (Six Wallets) ஒன்று திரட்டப்படுகிறது. இதனால் ஒரு குடும்பத்தின் ஒட்டுமொத்தப் பொருளாதாரப் பாதுகாப்பும் ஒரே வீட்டின் மீது பந்தயம் கட்டப்படுகிறது.

முதலீட்டுத் தட்டுப்பாடும் ரியல் எஸ்டேட் குமிழியும் 

சீனாவில் பங்குச்சந்தை நிலையற்றது, வங்கி வட்டி விகிதங்கள் மிகவும் குறைவு. இதனால் சீன மக்களின் 70%-க்கும் அதிகமான சேமிப்பு ரியல் எஸ்டேட் துறையிலேயே உள்ளது. மக்கள் வாழ்வதற்கன்றி, முதலீட்டிற்காகவே வீடுகளை வாங்கிப் போட்டனர். இதன் விளைவாகத்தான் மக்கள் வசிக்காத, ஆனால் வீடுகள் மட்டுமே நிறைந்த “பேய் நகரங்கள்” (Ghost Cities) உருவாயின. தற்போது எவர்கிராண்ட் போன்ற பெரும் நிறுவனங்களின் வீழ்ச்சி, இந்த அதீத முதலீட்டுக் குமிழி உடையத் தொடங்கியதன் அறிகுறியே.

முடிவற்ற போராட்டமாக மாறிய “பாதி வீடுகள்” இன்று சீனாவின் பெரும் பிரச்சனை, முழுப் பணத்தையும் கட்டிவிட்டு இன்னும் கட்டி முடிக்கப்படாத வீடுகளுக்காகக் காத்திருக்கும் மக்கள். கட்டுமான நிறுவனங்கள் கடனில் மூழ்கியதால், கோடிக்கணக்கான குடியிருப்புகள் பாதியிலேயே நிற்கின்றன. இது 90% வீட்டு உரிமை என்ற பிம்பத்திற்குப் பின்னால் இருக்கும் மிகப்பெரிய சமூகக் கொந்தளிப்பு.

சுருக்கமாகச் சொன்னால், சீனாவின் இந்தச் சாதனை ஒரு ‘கண்ணாடி மாளிகை’ போன்றது. எண்களில் வேண்டுமானால் இது உலகச் சாதனையாகத் தெரியலாம், ஆனால் நிலமின்மை, குடும்பக் கடன் மற்றும் நிலைகுலையும் கட்டுமான நிறுவனங்கள் எனச் சீனா இன்று ஒரு பெரும் பொருளாதாரப் பள்ளத்தின் விளிம்பில் நிற்கிறது.

தமிழ் செல்வி