உலக வறுமை ஒழிப்பு தினம்- சிறப்புப் பார்வை!

உலகம் முழுவதும் வறுமையினால் பில்லியன் கணக்கான மக்கள் அன்றாட வாழ்வின் அடிப்படைத் தேவைகளுக்காகப் போராடி வரும் சூழலில், அக்டோபர் 17 ஆம் தேதி உலக வறுமை ஒழிப்பு தினமாக உலகம் முழுவதும் கடைப்பிடிக்கப்படுகிறது. வறுமை குறித்த விழிப்புணர்வை உலகளவில் மக்களிடையே ஏற்படுத்தவும், வறுமையில் வாடும் மக்களின் குரலை சமூகத்திற்கு உரக்கச் சொல்லவும் இந்நாள் அர்ப்பணிக்கப்பட்டுள்ளது. வறுமை என்பது வெறும் நிதி சார்ந்த தட்டுப்பாடு மட்டுமன்றி, மனித கண்ணியத்தையும் மனித உரிமைகளையும் பாதிக்கும் மிக முக்கியமான சமூகப் பிரச்சினையாகும்.

வரலாறும் ஐக்கிய நாடுகள் அவையின் பங்களிப்பும்

உலக வறுமை ஒழிப்பு தினம் முதன்முதலில் 1987 ஆம் ஆண்டு பிரான்ஸ் நாட்டின் பாரிஸ் நகரில் உள்ள ட்ரோகாடிரோ மைதானத்தில் லட்சக்கணக்கான மக்கள் ஒன்று கூடி வறுமைக்கு எதிராக குரல் கொடுத்ததன் மூலம் தொடங்கியது. அதன் தொடர்ச்சியாக, 1992 ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் 22 ஆம் தேதி ஐக்கிய நாடுகள் பொதுச்சபை அதிகாரப்பூர்வமாக தீர்மானம் நிறைவேற்றி, ஒவ்வொரு ஆண்டும் அக்டோபர் 17 ஆம் தேதியை உலக வறுமை ஒழிப்பு தினமாக அறிவித்தது. வறுமை ஒழிப்பு என்பது வெறும் தொண்டு நிறுவனம் செய்யும் உதவிகளால் மட்டும் சாத்தியமாகாது; மாறாக அமைதியான, சமத்துவமான சமூக அமைப்பால் மட்டுமே சாத்தியம் என்பதை ஐக்கிய நாடுகள் அவை தொடர்ச்சியாக வலியுறுத்தி வருகிறது.

2026-2028 மையப் பொருளும் சிறப்பு கவனமும்

உலக வறுமை ஒழிப்பு தினத்திற்காக 2026-2028 ஆம் ஆண்டிற்கான சிறப்பு கருப்பொருளாக (Theme) “அமைதி மற்றும் மனித உரிமைகளுக்காக ஒன்றுபட்டு” (United for Peace and Human Rights) என்பது தேர்வு செய்யப்பட்டுள்ளது. போர்களும், மனித உரிமை மீறல்களும் வறுமையை மேலும் தீவிரமாக்குகின்றன என்பதை இந்தத் தலைப்பு சுட்டிக்காட்டுகிறது.

மேலும், 2026 ஆம் ஆண்டின் முதன்மை கவனக் குவியலாக (Focus) “அனைவருக்கும் பாதுகாப்பான வீடுகள்” (Safe Homes for All) என்பது நிர்ணயிக்கப்பட்டுள்ளது. பாதுகாப்பான உறைவிடம் என்பது மனித வாழ்வின் மிக அடிப்படை உரிமை என்பதால், தங்குமிடம் இல்லாத மற்றும் வீடற்ற நிலையில் வாழும் மக்களின் வாழ்வாதாரத்தை மேம்படுத்துவது இந்த ஆண்டின் முதன்மை நோக்கமாக அமைகிறது.

கொரோனா பெருந்தொற்றும் உலக வங்கியின் அதிர்ச்சி அறிக்கையும்

2020 ஆம் ஆண்டில் உலகை உலுக்கிய கொரோனா பெருந்தொற்று, வறுமை ஒழிப்பு நடவடிக்கைகளில் மிகப்பெரிய பின்னடைவை ஏற்படுத்தியது. உலக வங்கியின் தரவுகளின்படி, பெருந்தொற்றின் காரணமாக 8 கோடி முதல் 11 கோடி வரையிலான மக்கள் புதிதாக தீவிர வறுமை நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டனர். இதில் பெரும்பான்மையினர் தெற்காசிய நாடுகள் மற்றும் சஹாரா ஆப்பிரிக்கப் பகுதிகளைச் சேர்ந்தவர்கள் ஆவர். மேலும், இப்பாதிப்புகளின் தாக்கம் தொடர்ந்து நீடிப்பதால், வறுமையின் பிடியில் சிக்குபவர்களின் எண்ணிக்கை 14 கோடி முதல் 16 கோடி வரை உயர்ந்திருக்கலாம் என உலக வங்கி கணித்துள்ளது. தற்போது உலகம் முழுவதும் சுமார் 1.4 பில்லியன் மக்கள் வறுமைக் கோட்டிற்கு கீழ் வாழ்கின்றனர் என்பது மிகவும் வேதனையளிக்கும் தகவலாகும்.

வறுமை என்பதன் விரிவான வரைவிலக்கணம்

வறுமை என்பது வெறும் வருமானக் குறைவு அல்லது பணமின்மை மட்டுமே அல்ல. அது மனித வாழ்வின் ஒட்டுமொத்த தரத்தையும் பாதிக்கும் ஒரு நிலைப்பாடு ஆகும். உணவு, உடை, பாதுகாப்பான உறைவிடம், தூய்மையான குடிநீர், தரமான கல்வி பெறும் வாய்ப்பு, சுகாதார வசதிகள், சமூக வாய்ப்புகள் மற்றும் அடிப்படை மனித அரசியல் உரிமைகள் ஆகியவற்றை பெற முடியாத சூழலே முழுமையான வறுமை என வரையறுக்கப்படுகிறது. அவ்வையார் தனது பாடலில் ‘கொடிது கொடிது வறுமை கொடிது’ என்று கூறியதற்கேற்ப, வாழ்வியல் சிக்கல்கள் அனைத்திற்கும் வறுமையே தொடக்கப் புள்ளியாக அமைகிறது.

வறுமையின் இரண்டு முக்கிய வகைகள்

சமூகப் பொருளாதார ஆய்வாளர்கள் வறுமையை முக்கியமாக இரண்டு வகைகளாகப் பிரிக்கின்றனர்.

முழுமையான வறுமை:

ஒரு குடும்பத்தின் வருமானம், அக்குடும்ப உறுப்பினர்களின் மிக அடிப்படையான உணவு, உடை, உறைவிடம் போன்ற தேவைகளைக் கூட பூர்த்தி செய்ய முடியாத நிலையில் இருந்தால் அது முழுமையான வறுமை எனப்படும். மனிதன் உயிர்வாழ்வதற்கான குறைந்தபட்ச வாழ்க்கைத் தரத்திற்கும் கீழ் உள்ள நிலையை இது குறிக்கிறது.

ஒப்பீட்டு வறுமை:

சமூகத்தில் உள்ள இரு வேறு பிரிவினரின் வாழ்க்கைத் தரம் அல்லது வருமான அளவை ஒப்பீடு செய்து மதிப்பிடுவது ஒப்பீட்டு வறுமை ஆகும். செல்வப் பகிர்வில் உள்ள ஏற்றத்தாழ்வுகளே இதன் முதன்மை காரணியாகும்.

தேசிய வருமானப் பங்கீட்டில் காணப்படும் ஏற்றத்தாழ்வுகளால் இந்தியா போன்ற வளர்ந்து வரும் நாடுகளில் முழுமையான வறுமை மற்றும் ஒப்பீட்டு வறுமை ஆகிய இரண்டுமே காணப்படுகின்றன. ஆனால், அமெரிக்கா போன்ற வளர்ந்த நாடுகளின் பொருளாதார அமைப்பில் பெரும்பாலும் ஒப்பீட்டு வறுமையே காணப்படுகிறது.

மூளைத்திறனைப் பாதிக்கும் வறுமை: அறிவியல் ஆய்வுகள்

வறுமையில் உழல்வது மனிதனின் உடலளவிலான பாதிப்புகளை மட்டும் உருவாக்குவதில்லை; மாறாக, அது மக்களின் மூளைத்திறனையும் சிந்தனை ஆற்றலையும் பெருமளவு பாதிக்கிறது என்பதை இந்தியா மற்றும் அமெரிக்காவில் நடத்தப்பட்ட அறிவியல் ஆய்வுகள் உறுதிப்படுத்தியுள்ளன.

வறுமையில் வாழும் மக்கள் எப்போதும் தங்களின் அன்றாடத் தேவைகளான உணவு, கடன், வீட்டு வாடகை போன்ற அத்தியாவசியக் கவலைகளிலேயே தங்களின் மூளையின் பெரும்பகுதி ஆற்றலைச் செலவழிக்கின்றனர். இதனால் அவர்களின் முடிவெடுக்கும் திறன், கவனம் செலுத்தும் ஆற்றல் மற்றும் எதிர்காலத்திற்கான திட்டமிடும் திறன் போன்றவை வெகுவாகப் பாதிக்கப்படுகின்றன. வறுமை உருவாக்கும் மன அழுத்தம் மனிதனின் அறிவாற்றல் திறனைக் குறைத்து, அவர்களை மீண்டும் அதே வறுமைச் சுழற்சியிலேயே வைத்திருக்க வழிவகுக்கிறது.

வறுமையினால் ஏற்படும் சமூகப் பிரச்சினைகள்

தனிநபர்களையும் குடும்பங்களையும் பாதிக்கும் வறுமையானது, நாட்டளவில் பல்வேறு சமூகக் கேடுகளுக்குக் காரணமாக அமைகிறது.

1. வேலையின்மை மற்றும் வீடின்மை: அடிப்படைத் தேவைகள் நிறைவேற்றப்படாததால் மக்கள் வீடற்ற நிலைக்குத் தள்ளப்படுகின்றனர்.

2. கல்வி மறுப்பு: வறுமை காரணமாக குழந்தைகள் பள்ளிப் படிப்பைப் பாதியில் நிறுத்தும் நிலை ஏற்பட்டு, குழந்தை தொழிலாளர் முறை உருவாகிறது.

3. ஆரோக்கியக் குறைபாடு: ஊட்டச்சத்துமிக்க உணவு மற்றும் மருத்துவ வசதிகள் கிடைக்காததால் குறைந்த ஆயுட்காலம் மற்றும் நோய் வாய்ப்படுதல் போன்ற சிக்கல்கள் உருவாகின்றன.

4. சமூகக் குற்றங்கள்: வாழ்வாதார நெருக்கடிகள் மனிதர்களை சில சமயங்களில் தவறான வழிகளுக்குத் தள்ளுகின்றன.

வறுமை ஒழிப்பிற்கான தீர்வுகள்

வறுமையை முற்றிலும் ஒழிப்பதற்கு சமயங்களும் அறநெறிக் கொள்கைகளும் தொடர்ந்து வலியுறுத்தி வருகின்றன. வறுமை ஒழிப்பு இலக்கை அடைய கீழ்க்காணும் நடைமுறைகள் அவசியமாகின்றன.

1. கல்வியில் தன்னிறைவு: அனைவருக்கும் தரமான மற்றும் இலவசக் கல்வியை உறுதி செய்வதன் மூலம் அடுத்த தலைமுறையை வறுமையிலிருந்து மீட்க முடியும்.

2. வேலைவாய்ப்பு மற்றும் தொழில் வளர்ச்சி: சிறு தொழில் மற்றும் சுயதொழில் வாய்ப்புகளை உருவாக்கித் தருவதுடன், நியாயமான ஊதியத்தை உறுதி செய்ய வேண்டும்.

3. பாதுகாப்பான வாழ்விடம் அமைத்தல்: 2026 ஆம் ஆண்டின் இலக்கின்படி, விளிம்புநிலை மக்களுக்குப் பாதுகாப்பான வீடுகளை அரசு மற்றும் தன்னார்வ அமைப்புகள் இணைந்து கட்டித் தர வேண்டும்.

4. சமூகப் பாதுகாப்புத் திட்டங்கள்: பொருளாதார ஏற்றத்தாழ்வுகளைக் குறைக்கும் வகையில் தேசிய வருமானத்தைச் சரியாகப் பங்கீடு செய்து, ஏழை எளிய மக்களுக்குச் சமூகப் பாதுகாப்பு வழங்கப்பட வேண்டும்.

மொத்தத்தில் வறுமை என்பது ஒரு மனிதனின் தனிப்பட்ட தோல்வி அல்ல; அது சமூகமும் பொருளாதார அமைப்பும் சீராக இயங்காததன் வெளிப்பாடே ஆகும். கல்வி, வேலைவாய்ப்பு, தொழில் வளர்ச்சி மற்றும் பாதுகாப்பான இருப்பிடம் ஆகியவற்றில் சமுதாயம் தன்னிறைவு அடையாவிட்டால் வறுமை ஒழிப்பு என்பது சாத்தியமாகாது. அமைதி, மனித உரிமைகள் மற்றும் பாதுகாப்பான உறைவிடம் ஆகியவற்றைப் பூகோள ரீதியாக அனைவருக்கும் உறுதி செய்வதன் மூலமே வறுமை இல்லாத ஒரு புதிய உலகத்தைப் படைக்க முடியும்.

வாத்தீ அகஸ்தீஸ்வரன்