இலக்கிய உலகை உலுக்கிய புதிய சர்ச்சை: காமன்வெல்த் பரிசு பெற்ற கதையை எழுதியது AI-ஆ?

2026 ஆம் ஆண்டின் பொதுநலவாய சிறுகதைப் பரிசு (Commonwealth Short Story Prize) அறிவிக்கப்பட்ட சில நாட்களிலேயே, இலக்கிய உலகம் இதுவரை கண்டிராத ஒரு மாபெரும் தொழில்நுட்பச் சர்ச்சையில் சிக்கியுள்ளது. ஹார்வர்ட் பல்கலைக்கழகத்தில் இடம் கிடைப்பதை விடக் கடினமானதாகக் கருதப்படும் இந்த மதிப்புமிக்க சர்வதேசப் போட்டியில், இந்த ஆண்டு கரீபியன் பிராந்தியத்திற்கான பரிசை வென்றவர் திரினிடாட் நாட்டைச் சேர்ந்த கவிஞரும் எழுத்தாளருமான ஜமீர் நசீர் (Jamir Nazir).

அவர் எழுதிய “தி செர்பென்ட் இன் தி குரோவ்” (The Serpent in the Grove) என்ற சிறுகதைக்குத்தான் இந்த அங்கீகாரம் கிடைத்தது. ஆனால், பரிசு அறிவிக்கப்பட்ட சில தினங்களிலேயே, இந்த கதையை எழுதியது மனிதனே அல்ல, அது ஒரு செயற்கை நுண்ணறிவு (AI) தொழில்நுட்பம் என்ற அதிர்ச்சிப் புகார் எழுந்து ஒட்டுமொத்த இலக்கிய வட்டாரத்தையும் உலுக்கியுள்ளது.

7,800 பேரை வென்ற படைப்பும், நடுவர்களின் பாராட்டும்

பிரிட்டிஷ் ஏகாதிபத்தியத்தின் கீழ் இருந்த நாடுகளின் வளரும் எழுத்தாளர்களை அங்கீகரிக்கும் நோக்கில் நடத்தப்படும் இப்போட்டிக்கு, இந்த ஆண்டு மொத்தம் 7,806 கதைகள் வந்திருந்தன. பல்வேறு கட்டப் பரிசீலனைகளுக்குப் பிறகு 200, பின்னர் 25, இறுதியாக 5 கதைகள் மட்டுமே பிராந்திய வாரியாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டன. பிரபல ஆங்கில நாவலாசிரியர் லூயிஸ் டௌட்டி (Louise Doughty) தலைமையிலான ஐந்து நடுவர்கள் கொண்ட குழுவே இந்தத் தேர்வினைச் செய்தது.

வெற்றி பெற்ற கதைகள் உலகப் புகழ்பெற்ற ‘கிராந்தா’ (Granta) இலக்கிய இதழில் வெளியாகும் தகுதியைப் பெற்றன. ஜமீர் நசீரின் கதை, கிராமப்புற திரினிடாட்டில் வாழும் ஒரு விவசாயியின் ஏக்கத்தையும், அவனது மனப் போராட்டங்களையும் கரீபியன் பிராந்திய மொழியிலேயே, கவித்துவமான உரைநடையில் விவரித்திருந்தது.

“கட்டுப்பாடும் அமைதியான ஆளுமையும் கொண்ட, துல்லியமான அதேசமயம் வளமான மொழியால் செழுமைப்படுத்தப்பட்ட ஒரு அழகான கதைசொல்லல்” என்று நடுவர்களில் ஒருவர் இக்கதையைப் பாராட்டியிருந்தார்.

ஆனால், இந்தப் பாராட்டுக்கள் அனைத்தும் நீடிக்கவில்லை; அடுத்த சில நாட்களிலேயே இக்கதை “AI ஸ்லாப்” (AI Slop) என்று சமூக ஊடகங்களில் முத்திரையிடப்பட்டது.

‘X’ தளத்தில் வெடித்த சர்ச்சை: AI-க்கான அடையாளங்கள் என்ன?

‘பலந்தீர்’ (Palantir) நிறுவனத்தின் முன்னாள் ஊழியரும், தற்போதைய ஸ்டார்ட்-அப் நிறுவனருமான நபீல் எஸ். குரேஷி (Nabeel S. Qureshi) என்பவர் எக்ஸ் (X) தளத்தில் வெளியிட்ட ஒரு பதிவுதான் இந்தச் சர்ச்சையின் தொடக்கப்புள்ளி. நசீரின் கதையில் பெருமளவில் AI-க்குரிய எழுத்து நடையின் அடையாளங்கள் (Telltale signs) இருப்பதாக அவர் ஆதாரங்களுடன் சுட்டிக்காட்டினார்.

அவர் குறிப்பிட்ட முதன்மைக் காரணங்கள்:

• முரண்பாட்டு வாக்கிய அமைப்பு: கதையில் பல இடங்களில் “இது X அல்ல, Y அல்ல, ஆனால் Z” (not X, not Y, but Z) என்ற வாக்கிய அமைப்பு மீண்டும் மீண்டும் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது. பெரிய மொழி மாதிரிகள் (LLMs) தங்களின் கூற்றை மிக ஆணித்தரமாக வெளிப்படுத்த இந்த உத்தியைத்தான் அதிகம் பயன்படுத்துகின்றன.

• குறிப்பிட்ட வார்த்தைகளின் பயன்பாடு: கதையின் முதல் வரியிலும், கதையின் நெடுகிலும் ‘Hum’ (ஒருவித ரீங்காரம் அல்லது பின்னணி ஒலி) என்ற வார்த்தை பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது. செயற்கை நுண்ணறிவுக் கருவிகள் சுற்றுப்புறச் சூழலை விவரிக்க மிகவும் விரும்பிக் கையாளும் வார்த்தை இதுவாகும்.

இதைத் தொடர்ந்து, இச்சரச்சை ரெடிட் (Reddit) போன்ற தளங்களுக்கும் பரவியது. அங்கு வாசகர்கள் பலரும், “கதையில் வரும் ‘Sour tang’ (புளிப்புச் சுவை) போன்ற வார்த்தைகள் AI-க்கு மிகவும் பிடித்தவை, இதைப் பார்க்கும்போதே இது மனிதன் எழுதியது அல்ல என்று தோன்றுகிறது” என விவாதிக்கத் தொடங்கினர்.

போலிப் புகைப்படமும், இணையப் பதிவுகளும்: வலுக்கும் சந்தேகங்கள்

இந்தச் சர்ச்சை வெறும் எழுத்து நடையோடு மட்டும் நின்றுவிடவில்லை. பொதுநலவாய அமைப்பின் இணையதளத்தில் வெளியிடப்பட்டிருந்த ஜமீர் நசீரின் அதிகாரப்பூர்வப் புகைப்படம் (Headshot), அசாத்தியமான பளபளப்புடனும், எடிட் செய்யப்பட்டது போலவும், ஒருவித ‘அன்னியமான’ (Uncanny) தோற்றத்துடனும் இருந்தது.

நெட்டிசன்கள் நசீரின் உண்மையான பேஸ்புக் மற்றும் லிங்க்ட்இன் பக்கங்களை ஆராய்ந்தபோது, அங்குள்ள அவரது நிஜத் தோற்றத்திற்கும், இணையதளப் புகைப்படத்திற்கும் பெருத்த வேறுபாடு இருந்தது கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. அந்தப் புகைப்படமே AI மூலம் உருவாக்கப்பட்டதுதான் என்ற சந்தேகம் எழுந்துள்ளது.

மேலும், கடந்த ஓராண்டில் நசீர் தனது லிங்க்ட்இன் பக்கத்தில் AI தொழில்நுட்பம் குறித்து எழுதிய பல பதிவுகளும், AI-ஆல் எழுதப்பட்டவை போன்றே மிகத் துல்லியமான நிறுத்தற்குறிகளுடனும், இலக்கணப் பிழைகளின்றியும் காணப்படுகின்றன. ஆனால், 2022-ல் சாட்ஜிபிடி (ChatGPT) வருவதற்கு முன்பு அவர் எழுதிய பதிவுகளில் மனிதர்களுக்கே உரிய சாதாரண எழுத்துப் பிழைகளும், தடுமாற்றங்களும் இருந்தன. இந்த திடீர் மாற்றமும் சந்தேகத்தை வலுவூட்டியுள்ளது.

உண்மை கண்டறியும் கருவிகளின் குளறுபடிகள்

இந்தக் கதை உண்மையிலேயே AI மூலம் எழுதப்பட்டதா என்பதைக் கண்டறிய, கட்டுரையாளர் பல்வேறு AI கண்டறிதல் மென்பொருட்களைப் (AI Detectors) பயன்படுத்திச் சோதித்துள்ளார். ஆனால், முடிவுகள் முற்றிலும் முரண்பாடானவையாகவும், குழப்பமானவையாகவும் இருந்தன:

இந்த முரண்பாடான முடிவுகள், தற்போதைய சூழலில் எந்தவொரு AI கண்டறிதல் கருவியும் 100% துல்லியமானது அல்ல என்பதை நிரூபிக்கின்றன. எழுத்தின் நடை, சீரான தன்மை ஆகியவற்றைக் கொண்டு மட்டுமே இவற்றை மதிப்பிடுவதால், ஒரு திறமையான மனிதனின் அசாத்திய எழுத்தைக் கூட இவை தவறுதலாக AI என்று காட்டிவிடக் கூடும்.

மௌனம் காக்கும் அமைப்பும், இலக்கிய உலகின் எதிர்காலமும்

இந்தக் குற்றச்சாட்டு குறித்து பொதுநலவாய அறக்கட்டளையோ (Commonwealth Foundation) அல்லது எழுத்தாளர் ஜமீர் நசீரோ இதுவரை அதிகாரப்பூர்வமாகப் பதிலளிக்கவில்லை. எனினும், அறக்கட்டளை தனது இணையதளத்தில், “தேர்வு முறையின் நேர்மையை நாங்கள் தீவிரமாகக் கருதுகிறோம்; இது குறித்து வெளிப்படையான மறுபரிசீலனை நடத்தப்படும்” என்று ஒரு புதிய அறிவிப்பை வெளியிட்டுள்ளது. இப்போட்டியின் விதிகளின்படி, படைப்புகள் முற்றிலும் சுயமானதாக இருக்க வேண்டும்; AI-ஐப் பயன்படுத்தியிருக்கக் கூடாது என்ற உறுதிமொழியும் பெறப்படுகிறது என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

சமீபகாலமாக இலக்கிய உலகில் இது போன்ற சம்பவங்கள் அதிகரித்து வருகின்றன:

1. மார்ச் 2026-ல்: நியூயார்க் டைம்ஸ் இதழ், தனது புத்தக விமர்சனத்திற்கு AI-ஐப் பயன்படுத்தியதாக ஒப்புக்கொண்ட ஒரு பகுதிநேரப் பத்திரிகையாளரை நீக்கியது.

2. அதே மாதத்தில்: ‘ஹாச்செட்’ (Hachette) புத்தக நிறுவனம், மியா பல்லார்ட் என்ற எழுத்தாளரின் திகில் நாவல் AI மூலம் எழுதப்பட்டது என்ற புகாரால் அதன் வெளியீட்டையே ரத்து செய்தது.

இப்போது, பொதுநலவாய பரிசையே ஒரு AI கதை வென்றுள்ளது என்ற சந்தேகம் உண்மையாகுமாயின், அது படைப்புலகின் ஆகப்பெரிய வீழ்ச்சியாகக் கருதப்படும்.

வாசகர்களின் விழிப்புணர்வும், AI-இன் தற்காப்பும்

மென்பொருள் உருவாக்குநர்கள் (Programmers) இன்று எழுதப்படும் குறியீடுகள் (Codes) அனைத்தும் ஏதோ ஒரு வகையில் AI-ஆல் எழுதப்பட்டவைதான் என்பதை ஏற்றுக்கொண்டுவிட்டனர். எதிர்காலத்தில் எழுத்தாளர்களும் அந்த நிலைக்குத் தள்ளப்படலாம் என்று நபீல் குரேஷி எச்சரிக்கிறார்.

ஆனால், இத்தகைய தொழில்நுட்ப ஊடுருவல்களுக்கு மத்தியில், வாசகர்கள்தான் முதல் ஆளாக விழித்துக்கொண்டு இத்தகைய போலிப் படைப்புகளைக் கண்டறிந்து எதிர்த்து வருகிறார்கள் என்பதுதான் இதில் ஆச்சரியமான விஷயம்.

தொழில்நுட்பம் எவ்வளவுதான் வளர்ந்தாலும் கலைகளின் ஆன்மாவை அதனால் திருட முடியுமா என்ற கேள்விக்கு, ஒரு பிரபல AI மாதிரியிடம் (LLM) கேட்கப்பட்டபோது அது இவ்வாறு பதிலளித்துள்ளது:

“கலை என்பது வெறும் வெளியீடு (Output) மட்டுமல்ல; அதை யார் உருவாக்கினார்கள், ஏன் உருவாக்கினார்கள் என்பதைப் பொறுத்ததுதான் அதன் மதிப்பு. மக்கள் புரூஸ் ஸ்பிரிங்ஸ்டீனின் (Springsteen) நேரடி இசை நிகழ்ச்சியைக் காணத்தான் பணம் செலுத்துகிறார்களே தவிர, ஒரு அல்காரிதம் உருவாக்கும் துல்லியமான இசையை அல்ல. மியூசியம் ஆஃப் மாடர்ன் ஆர்ட் (MoMA) பாஸ்குவியாட்டின் (Basquiat) ஓவியங்களை விற்கிறதே தவிர, புள்ளியியல் முறைப்படி வரையப்பட்ட மிகச்சிறந்த ஓவியங்களை அல்ல. மனிதர்களின் படைப்புத்திறனுக்கு இருக்கும் மதிப்பை விட்டுக்கொடுக்க வாசகர்களும், ரசிகர்களும் தயாராக இல்லை.”

இலக்கியத் திருட்டு மற்றும் தொழில்நுட்பப் புகார்களுக்கு மத்தியில், தன்னைத் தற்காத்துக் கொள்ளும் அளவுக்கு செயற்கை நுண்ணறிவு ஏற்கனவே புத்திசாலித்தனமாகிவிட்டது என்பதைத்தான் இந்த பதில் உணர்த்துகிறது. ஒருவேளை, ஜமீர் நசீரின் கதையை எழுதியதும் இதே புத்திசாலித்தனம்தானோ என்ற கேள்விக்கான விடை, பொதுநலவாய அமைப்பின் இறுதி விசாரணை முடிவில்தான் தெரியவரும்.