பெங்களூருவில் 57 வயது பெண்மணி ஒருவர் தனது வீட்டிலேயே உயிரிழந்து, அவரது இறப்பு செய்தி ஒரு முழு ஆண்டு கழித்து வெளியே தெரியவந்த சம்பவம் வெறும் அதிர்ச்சியளிக்கும் செய்தித் தாள் தலைப்பு மட்டுமல்ல. அது இந்திய சமூகம் சந்திக்கவிருக்கும் மிகப்பெரிய கட்டமைப்புச் சரிவின் அபாய எச்சரிக்கை. நாட்டின் பொருளாதார வளர்ச்சி மற்றும் இளைஞர் வளம் பற்றிப் பெருமிதம் பேசும் வேளையில், நம் கண்முன்னே உருவாகி வரும் இந்த மௌன நெருக்கடியைப் புறக்கணிப்பது வருங்காலத்தில் மிகப்பெரிய சமூகச் சீரழிவுக்கு வழிவகுக்கும்.
2050-ல் 347 மில்லியன் முதியவர்கள்: புள்ளிவிவரங்கள் உணர்த்தும் உண்மை
இந்தியாவின் மக்கள்தொகை மிக வேகமாக வயோதிகத்தை நோக்கி நகர்ந்து கொண்டிருக்கிறது. உலகளாவிய ஆய்வுகளின்படி, வரும் 2050 ஆம் ஆண்டிற்குள் இந்தியாவில் 60 வயதைக் கடந்தவர்களின் எண்ணிக்கை சுமார் 347 மில்லியனை எட்டும். அதாவது, நாட்டின் மொத்த மக்கள்தொகையில் ஐந்தில் ஒருவர் முதியவராக இருப்பார். சுறுசுறுப்பான இளைஞர் பட்டாளத்தைக் கொண்ட நாடு என்ற நிலையிலிருந்து, ஓய்வூதியதாரர்கள் அதிகமுள்ள நாடாக இந்தியா வேகமாக மாறி வருகிறது. உற்பத்தித் திறன் கொண்ட தலைமுறைக்கு முக்கியத்துவம் அளிக்கும் அரசும் சமூகமும், தங்கள் வாழ்நாளின் முதன்மையான ஆண்டுகளை நாட்டிற்காக அர்ப்பணித்த முதியவர்களுக்கான பாதுகாப்பு வலையை உருவாக்கத் தவறிவிட்டன.
ஐரோப்பிய சமூகப் பாதுகாப்பு முறைமைக்கும் இந்திய சூழலுக்கும் இடையிலான இடைவெளி
மேலைநாடுகளிலும் ஐரோப்பிய நாடுகளிலும் ஒரு குடிமகன் தனது பணிபுரியும் காலத்தில் செலுத்தும் வரி, அவனுக்கும் அரசுக்கும் இடையிலான ஒரு சமூக ஒப்பந்தமாகப் பார்க்கப்படுகிறது. அந்த வரிப்பணம், குடிமகனின் முதிய வயதில் தரமான இலவச மருத்துவம், முறையான ஓய்வூதியம் மற்றும் அரசின் நேரடிப் பராமரிப்பு ஆகியவற்றை உரிமையாக உறுதி செய்கிறது.
ஆனால் இந்திய சூழலில் இந்த சமூகப் பாதுகாப்பு ஒப்பந்தம் முற்றிலுமாக சிதைந்துள்ளது. நாட்டின் ஓய்வூதியத் திட்டங்கள் பெரும்பான்மையாக அரசு மற்றும் முறைசார் துறைகளில் பணியாற்றியவர்களுக்கு மட்டுமே கிடைக்கின்றன. நாட்டின் பெரும்பான்மையான முறைசாராத் துறை தொழிலாளர்கள், தங்களின் முதிய காலத்திற்கு எந்தவித அரசுப் பாதுகாப்பும் இன்றி சொந்தச் சேமிப்பையே நம்பியிருக்க வேண்டிய கட்டாயத்தில் உள்ளனர். அரசு தனது பொறுப்பிலிருந்து விலகும்போது, முழுச் சுமையும் குடும்பங்களின் மீது விழுகிறது.
கூட்டுக்குடும்பச் சிதைவும் அயல்நாட்டு மோகமும் உருவாக்கிய தனிமைச் சிறை
மேற்கத்திய கலாச்சாரத்தின் தாக்கத்தால் உருவான தனிக்குடும்ப முறை மற்றும் பிள்ளைகளை வெளிநாடுகளுக்கு அனுப்பி வைப்பதை ஒரு கவுரவ அடையாளமாகக் கருதும் போக்கினால், தொன்றுதொட்டு இருந்து வந்த கூட்டுக்குடும்ப பாதுகாப்பு அரண் உடைந்து நொறுங்கியுள்ளது. தங்கள் பிள்ளைகளின் சர்வதேச வளர்ச்சியைக் கண்டு பெற்றோர் பெருமைப்பட்டாலும், அது பல நேரங்களில் அவர்களின் அந்திமக் காலத்தைத் தனிமைச் சிறையாக்கி விடுகிறது.
ஆயிரக்கணக்கான மைல்களுக்கு அப்பால் பிள்ளைகள் குடியேறும்போது, பெற்றோரின் வாழ்க்கையில் உணர்வுபூர்வமான மற்றும் உடல்ரீதியான பெரிய வெற்றிடம் உருவாகிறது. ஆய்வுத் தரவுகளின்படி, இந்தியாவில் தனிக்குடும்பச் சூழலில் வாழும் முதியவர்களில் 44 சதவீதத்திற்கும் அதிகமானோர் கடுமையான தனிமையினாலும் மன அழுத்தத்தினாலும் பாதிக்கப்படுகின்றனர்.
மூத்தோர் பராமரிப்பில் தரமான நிறுவனங்களின் பற்றாக்குறை
இந்தியாவில் அரசு சார்பில் நடத்தப்படும் தரமான முதியோர் இல்லங்களின் எண்ணிக்கை மிகவும் குறைவாகவே உள்ளது. இந்த வெற்றிடத்தைப் பயன்படுத்தி தனியார் அமைப்புகளும் தொண்டு நிறுவனங்களும் செயல்பட்டு வருகின்றன. எனினும், அவற்றில் பல நிறுவனங்கள் போதிய வெளிப்படைத்தன்மையோ அல்லது தகுந்த பராமரிப்புத்தரமோ இன்றி இயங்குகின்றன. இதனால், பல முதியவர்களுக்குக் குடும்பப் பராமரிப்பு அல்லது முறையான அரசுக் கட்டமைப்பு ஆகிய இரண்டிலுமே பாதுகாப்பு இல்லாத நிலை நீடிக்கிறது.
பருவநிலை மாற்றமும் முதியோரின் ஆரோக்கிய அச்சுறுத்தலும்
தனிமையைத் தவிர, தற்காலத்தில் தீவிரமடைந்து வரும் பருவநிலை மாற்றமும் முதியோரின் வாழ்வியலை கடுமையாகப் பாதிக்கின்றது. கட்டுக்கடங்காத வெப்ப அலைகள், முதியவர்களின் உடல் வெப்பநிலையைச் சீராக வைத்திருக்க முடியாமல் செய்து, மாரடைப்பு மற்றும் சுவாசக் கோளாறுகளை அதிகரிக்கின்றன. இதன் காரணமாக, அவசர மருத்துவ உதவி கூடக் கிடைக்காமல் தனிமையில் இருக்கும் முதியவர்கள் உயிரிழக்கும் அபாயம் பலமடங்கு அதிகரித்துள்ளது.
எதிர்காலத்திற்கான தீர்வுகள் மற்றும் அவசரத் தேவைகள்
இந்த மௌனப் புரட்சியை எதிர்கொள்ள இந்தியா உடனடியாகச் சில கொள்கை ரீதியான மாற்றங்களை நடைமுறைப்படுத்த வேண்டும்:
1. முதியோர் பராமரிப்புப் பொருளாதாரத்தை (Elderly Care Economy) முறைப்படுத்துதல்: முதியோர் பராமரிப்பை ஒரு வணிகமாகப் பார்க்காமல், முறையான பயிற்சி பெற்ற செவிலியர்கள் மற்றும் பராமரிப்பாளர்களை உள்ளடக்கிய அங்கீகரிக்கப்பட்ட துறையாக மாற்ற வேண்டும்.
2. சமூகப் பாதுகாப்புச் சட்டங்களை வலுப்படுத்துதல்: முறைசாராத் துறையில் பணியாற்றியவர்களுக்கும் தகுந்த குறைந்தபட்ச ஓய்வூதியம் மற்றும் மருத்துவக் காப்பீடு கிடைப்பதை அரசு உறுதி செய்ய வேண்டும்.
3. சமூக அளவில் கண்காணிப்பு அமைப்புகள்: உள்ளாட்சி அமைப்புகளும் குடியிருப்போர் நலச் சங்கங்களும் (RWA) தங்கள் பகுதியில் தனியாக வாழும் முதியவர்களின் பட்டியலைப் பராமரித்து, தினசரி அவர்களின் நலனை உறுதி செய்யும் தொழில்நுட்ப வசதிகளை உருவாக்க வேண்டும்.
இன்றைய இளைஞர்களின் நாளைய எதிர்காலம் முதியோர் பராமரிப்பில் தான் அடங்கியுள்ளது. பெங்களூரு சம்பவம் ஒரு தனிப்பட்ட நிகழ்வு அல்ல, அது நம் சமூகத்திற்கு விடுக்கப்பட்ட எச்சரிக்கை மணி. முதியோர்களை வெறும் சுமையாகப் பார்க்காமல், அவர்களைப் பாதுகாப்பதற்கான புதிய சமூக மற்றும் பொருளாதாரக் கட்டமைப்பை உருவாக்குவதே இந்தியாவின் உடனடித் தேவையாகும்.