இன்றைய அவசர உலகத்தில் கடிகார முட்கள் வேகமாக ஓடிக்கொண்டிருக்கின்றன. ஆனால், மனிதர்களோ ஏதோ ஒரு வரிசையில் கால்கடுக்க நின்றுகொண்டுதான் இருக்கிறார்கள். ஒரு காலத்தில் ரேஷன் கடையோடு நின்ற வரிசை கலாச்சாரம், இன்று டிஜிட்டல் யுகத்திலும் நம்மை விடுவதாக இல்லை. உயிர் காக்கும் மருத்துவமனை, ஆன்மீக நிம்மதி தரும் கோயில், உலகையே இணைக்கும் விமான நிலையம் என எல்லா இடங்களிலும் ‘காத்திருப்பு’ என்பது ஒரு சாபமாகவே நீடிக்கிறது.
மருத்துவமனைகள்: உயிரோடு விளையாடும் காலதாமதம்
தமிழ்நாட்டின் அரசு மருத்துவமனைகளில் வெளிநோயாளர் பிரிவில் (OPD) காலையில் நுழைந்தால், மருந்து வாங்கி வெளியே வர மதியமாகிவிடுகிறது. ஒரு ஸ்பெஷலிஸ்ட் டாக்டரைச் சந்திக்க 3 முதல் 4 மணி நேரம் காத்திருப்பது அன்றாட நிகழ்வாகிவிட்டது.
-
நிஜமான சிக்கல்: அரசு மருத்துவமனைகளில் மக்கள் தொகைக்கு ஏற்ப மருத்துவர்கள் இல்லை. பல இடங்களில் காலிப் பணியிடங்கள் நிரப்பப்படாமல் இருப்பது இருக்கும் மருத்துவர்களின் பணிச்சுமையை இரட்டிப்பாக்குகிறது.
-
முரண்பாடு: இந்தியா ‘மருத்துவ சுற்றுலா’ (Medical Tourism) மூலம் பல கோடி வருமானம் ஈட்டுகிறது. வெளிநாட்டினருக்கு இங்கே உடனே சிகிச்சை கிடைக்கிறது. ஆனால், வரி வரியாகக் கட்டும் உள்ளூர் மக்களுக்கு வரிசையில் நிற்பதே வேலையாக இருக்கிறது. இது ஒரு வேதனையான முரண்பாடு.
கோயில்கள்: பக்தியைச் சோதிக்கும் பல மணி நேரங்கள்
திருப்பதி, பழனி எனப் புகழ்பெற்ற கோயில்களுக்குச் சென்றால், சாமியைப் பார்ப்பதை விட வரிசையில் நிற்கும் பக்தர்களைப் பார்ப்பதுதான் அதிகமாக இருக்கிறது. விசேஷ நாட்களில் 20 மணி நேரத்தைக் கடந்து வரிசை நீள்கிறது.
-
சவால்: போக்குவரத்து வசதிகள் பெருகியதால் கோயில்களுக்கு வரும் கூட்டம் பல மடங்கு அதிகரித்துவிட்டது. ஆன்லைன் புக்கிங் வசதி வந்தாலும், நேரடியாக வரும் பக்தர்களுக்குப் போதிய உள்கட்டமைப்பு வசதிகள் (தங்கும் இடம், கழிப்பறை) இன்னும் சவாலாகவே உள்ளன. முதியவர்கள் மற்றும் குழந்தைகளின் நிலை இங்கே இன்னும் மோசம்.
வேலைவாய்ப்புச் சந்தையில் நீண்ட காத்திருப்பு – ஒரு பெரும் சவால்
இன்றைய இளைய தலைமுறையினரை அதிகம் வாட்டும் காத்திருப்பு, வேலைவாய்ப்புக்கான காத்திருப்புதான். தகுதிக்கேற்ற வேலைக்காகவும், அரசுப் பணிகளுக்காகவும் லட்சக்கணக்கான இளைஞர்கள் ஆண்டுகணக்கில் வரிசையில் நிற்கிறார்கள். ஒரு சில நூறு பணியிடங்களுக்கு லட்சக்கணக்கான விண்ணப்பங்கள் குவிவது, போட்டித் தேர்வுகளின் முடிவுகள் வெளியாக மாதக்கணக்கில் தாமதமாவது என இந்த வரிசை மிகவும் வேதனையானது.
-
காரணம்: தகுதியான வேலைகளின் எண்ணிக்கை குறைவாக இருப்பதும், கல்வி நிறுவனங்களில் கற்பிக்கப்படும் பாடங்களுக்கும் தொழில்நிறுவனங்களின் தேவைக்கும் இடையே உள்ள இடைவெளியும் (Skill Gap) முக்கிய காரணங்கள். குறிப்பாக, அரசுத் தேர்வுகளின் அறிவிப்பு முதல் பணி நியமனம் வரை நடக்கும் நீண்ட காலதாமதம் இளைஞர்களின் கனவுகளை முடக்குகிறது.
விமான நிலையங்கள்: பயணத்திற்கு முன்பே ஒரு பயணம்
விமானம் ஏறுவதற்கு முன்பு நடக்கும் சோதனைகள் பயணிகளைப் படுத்தி எடுக்கின்றன. செக்யூரிட்டி செக், இமிகிரேஷன் என ஒவ்வொரு கட்டத்திலும் பாம்பாக நீளும் வரிசைகள் எரிச்சலையே தருகின்றன.
-
நம்பிக்கை ஒளி: சென்னை போன்ற நகரங்களில் ‘டிஜி யாத்ரா’ (DigiYatra) மற்றும் பயோமெட்ரிக் முறைகள் ஓரளவு வேகத்தைக் கூட்டியுள்ளன. இருந்தாலும், பண்டிகை காலங்களில் இந்தத் தொழில்நுட்பங்களும் கூட்டத்தின் முன்னால் திணறித்தான் போகின்றன.
ஏன் இந்த நீண்ட வரிசை?
-
மக்கள் தொகை வெடிப்பு: வசதிகள் பெருகினாலும், அதைப் பயன்படுத்தும் மக்களின் எண்ணிக்கை அதீதமாக வளர்ந்துவிட்டது.
-
பணியாளர் பற்றாக்குறை: நவீன கருவிகள் இருந்தாலும், அதை இயக்கவும் சேவையாற்றவும் போதுமான மனித வளம் (மருத்துவர்கள், ஊழியர்கள்) இல்லை.
-
மெதுவான டிஜிட்டல் மாற்றம்: பல இடங்களில் இன்னும் காகித முறைகளே தொடர்வது காலதாமதத்திற்கு முக்கிய காரணம்.
மாற்றத்திற்கான தீர்வுகள்
-
AI தொழில்நுட்பம்: செயற்கை நுண்ணறிவு மூலம் எந்த நேரத்தில் கூட்டம் அதிகமாகும் என்பதைக் கணித்து, அதற்கேற்ப கூடுதல் கவுண்டர்களைத் திறக்கலாம்.
-
ஸ்மார்ட் க்யூ சிஸ்டம்: செல்போன் மூலமே டோக்கன் பெற்று, நமது முறை வரும்போது மட்டும் குறிப்பிட்ட இடத்திற்குச் செல்லும் முறையை எல்லா அரசு அலுவலகங்களிலும் கட்டாயமாக்கலாம்.
-
உள்கட்டமைப்பு: விமான நிலையங்கள் மற்றும் கோயில்களில் கூடுதல் முனையங்கள் (Terminals) மற்றும் தரிசனப் பாதைகளை உருவாக்குவது அவசியம்.
காலம் என்பது பொன் போன்றது. ஒரு மனிதனின் பொன்னான நேரத்தை வரிசையில் நிற்க வைத்து வீணடிப்பது நாட்டின் உற்பத்தித் திறனையே பாதிக்கும். தொழில்நுட்பமும் சரியான திட்டமிடலும் கைகோர்த்தால் மட்டுமே, ‘காத்திருப்பு’ இல்லாத இந்தியாவை நாம் உருவாக்க முடியும்.
வாத்தீ அகஸ்தீஸ்வரன்