இந்திய வெளியுறவுப் பணி (IFS) என்பது வரலாற்று ரீதியாக நாட்டின் மிகச்சிறந்த, மிகவும் மதிக்கப்படும் நிறுவனங்களில் ஒன்றாகும். இதன் திறமையான அதிகாரிகள் தங்களின் தொழில்முறை அணுகுமுறை, மூலோபாய சிந்தனை மற்றும் அறிவுசார் மேலாண்மை ஆகியவற்றின் மூலம் சர்வதேச அரங்கில் இந்தியாவின் நற்பெயரைக் கட்டியெழுப்பினர். பனிப்போர், பிராந்திய மோதல்கள், பொருளாதார மாற்றங்கள் மற்றும் உலகளாவிய அதிகார சமநிலையின் மாற்றங்களை அவர்கள் அசாத்திய திறமையுடன் கையாண்டனர். ஆனால், இன்று அந்தத் துறையின் நோக்கம் தடம் மாறி வருகிறதோ என்ற அச்சமும் விமர்சனங்களும் பரவலாக எழுந்துள்ளன.
விருதுகளின் பின்னால் ஒளிரும் விளம்பரம்
சமீபகாலமாக, இந்தியப் பிரதமரின் வெளிநாட்டுப் பயணங்கள் முக்கிய ஒப்பந்தங்கள் அல்லது மூலோபாய திருப்புமுனைகளுக்காக நினைவுகூரப்படுவதற்குப் பதிலாக, அங்கு நடக்கும் விரிவான விருது வழங்கும் விழாக்களுக்காகவே பெரிதும் பேசப்படுகின்றன. ஊடகங்களின் தலைப்புச் செய்திகள் பதக்கங்களையும் விருதுகளையும் கொண்டாடும் வேளையில், நாட்டின் முக்கிய இருதரப்பு பேச்சுவார்த்தைகள் இரண்டாம் நிலைக்குத் தள்ளப்படுகின்றன. வெளியுறவுக் கொள்கையில் உள்ளடக்கத்தை விட ஆடம்பரமான காட்சிகளே முதன்மை பெறுகின்றன.
தலைவர்களின் வரலாறு காட்டும் பாடம்
ஜவஹர்லால் நேரு, இந்திரா காந்தி, அடல் பிஹாரி வாஜ்பாய் அல்லது மன்மோகன் சிங் ஆகிய முந்தைய பிரதமர்கள் வெளிநாடுகளில் பெற்ற கௌரவப் பட்டங்கள் அல்லது விருதுகளின் பட்டியலை இன்று பெரும்பாலான மக்களால் பட்டியலிட முடியாது. இருப்பினும், அவர்களின் வெளியுறவுக் கொள்கை மரபுகள் இன்றும் விவாதிக்கப்படுகின்றன. ஏனெனில், அவர்களின் பங்களிப்பு தங்களின் முடிவுகள், சாதனைகள் மற்றும் மூலோபாய தொலைநோக்குப் பார்வையால் அளவிடப்பட்டதே தவிர, விழாக்களின் அலங்காரங்களால் அல்ல.
நற்பெயருக்கு நேரும் சறுக்கல்
மற்றொரு வெளிநாட்டு அரசாங்கம் வழங்கும் விருதினாலோ அல்லது ஒரு பல்கலைக்கழகம் வழங்கும் கௌரவப் பட்டத்தினாலோ இந்தியாவின் உலகளாவிய தகுதி உயர்ந்துவிடப் போவதில்லை. மாறாக, இத்தகைய விருதுகள் தன்னிச்சையாக வழங்கப்படாமல், தூதரக வழிமுறைகள் மூலம் திட்டமிட்டுத் தேடிப் பெறப்படுவது போன்ற பிம்பம் உருவாகும்போது, அது நேர்மாறான விளைவையே ஏற்படுத்தும். பாராட்டுக்கு பதிலாக அது சந்தேகத்தையும், மரியாதைக்கு பதிலாக விமர்சனத்தையும் உருவாக்கி, சர்வதேச அரங்கில் இந்தியாவின் பிம்பத்தை பலவீனப்படுத்தவே செய்யும்.
உலகளவில் இந்தியாவுக்கான நட்பு என்பது இந்தியாவின் மூலோபாய முக்கியத்துவத்திற்காகவும், அதன் பழமையான நாகரிகத்தின் வலிமைக்காகவுமே தேடப்படுகிறது. தூதரக அதிகாரிகளின் முதன்மைப் பணி நாட்டின் வர்த்தகம், முதலீடு, தொழில்நுட்பக் கூட்டாண்மை, பாதுகாப்பு ஒத்துழைப்பு மற்றும் வெளிநாடுகளில் வாழும் இந்தியர்களின் பாதுகாப்பை உறுதி செய்வதே ஆகும். அதை விடுத்து, அன்றைய பிரதமரின் தனிப்பட்ட நற்பெயரையும் கௌரவத்தையும் உயர்த்துவதற்காக வெளியுறவுத்துறை அதிகாரிகள் தங்களின் நேரத்தையும் உழைப்பையும் செலவிடுவது ஆரோக்கியமான தூதரக நடைமுறை அல்ல என்ற குரல்கள் வலுத்து வருகின்றன.
வாத்தீ அகஸ்தீஸ்வரன்