செயற்கை நுண்ணறிவுத் தொழில்நுட்பத்தின் (AI) அபரிமிதமான வளர்ச்சி, பொழுதுபோக்குத் துறையின் அடிப்படை கட்டமைப்பையே புரட்டிப் போட்டுள்ளது. குறிப்பாகச் சீனாவில், தற்போது உருவாக்கப்படும் புதிய குறுநாடகங்களில் (Short Dramas) சுமார் 95 சதவீதம் ஏஐ தொழில்நுட்பத்தைக் கொண்டே தயாரிக்கப்படுகின்றன. வெறும் ஐந்து மாதங்களில் சுமார் 30 பில்லியன் டாலர் சந்தை மதிப்பை எட்டியுள்ள இந்தத் துறை, திரையுலகில் உழைக்கும் மனிதர்களை வெறும் மூலப்பொருட்களாக மாற்றத் தொடங்கியுள்ளது.
14 டாலருக்கு விற்பனையாகும் மனித முகங்கள்
இந்த புதிய ஏஐ குறுநாடகப் புரட்சியில், சாதாரண மனிதர்களின் முகங்கள் மிகப்பெரிய வர்த்தகப் பொருளாக மாறியுள்ளன. ஃபேஸ் லைசென்சிங் (Face Licensing) எனப்படும் முக உரிம மேடை தளங்களில், ஒரு சாமானிய நபரின் முகம் ஒரு பகுதிக்கு (Episode) சுமார் 14 டாலர் என்ற மிகக் குறைந்த விலைக்குப் பட்டியலிடப்படுகிறது.
ஒரு நபர் தனது புகைப்படத்தை வழங்கி, ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திட்டால் போதும்; அந்தத் தளம் ஒரே முகத்தை ஒரே நேரத்தில் டஜன் கணக்கிலான தயாரிப்புகளுக்கு விற்பனை செய்கிறது. இதன் மூலம் எந்தவிதமான படப்பிடிப்போ, வெளி வெளிப்புறப் பயணங்களோ இன்றி கணினி திரையிலேயே காட்சிகள் உருவாக்கப்படுகின்றன.
நடிகர்களுக்குப் பதிலாக நடிப்பிற்கு விழுந்த சம்மட்டி அடி
இங்கு ஏஐ தொழில்நுட்பம் நடிகர்களை முழுமையாக நீக்கவில்லை; மாறாக ‘நடிப்பு’ என்ற கலை வெளிப்பாட்டின் தேவையையே இல்லாமல் ஆக்கியுள்ளது. இன்றும் திரையரங்குகளுக்கு ரசிகர்களை ஈர்க்கும் திறன் கொண்ட முன்னணி நட்சத்திரங்கள் அதிக கட்டணம் வசூலித்து வருகின்றனர். ஆனால், திரையுலகின் எஞ்சிய பகுதி மாற்றியமைக்கக்கூடிய முகங்களின் வெறும் அட்டவணையாக (Catalog) சுருங்கிவிட்டது.
பல ஆண்டுகள் நாடகப் பள்ளிகளில் பயின்று, நடிப்பைக் கற்றுத் தேர்ந்த ஒரு கலைஞரின் முகம், வாழ்க்கையில் ஒருமுறை கூட கண்முன் நின்றிராத ஒரு சாமானிய நபரின் முகத்திற்கு நிகராகப் பட்டியலிடப்படுகிறது. இருவருக்கான முக உரிமக் கட்டணமும் ஒன்றுதான் என்ற நிலை உருவாகியுள்ளது.
தொழில்முறை கலைஞர்களின் எதிர்காலச் சவால்
நடிகர்களின் எதிர்காலத்தையும் அவர்களின் தொழில்முறை வாழ்க்கையையும் அழித்த அதே திரைத்துறை, தற்போது அவர்களிடம் எஞ்சியிருக்கும் ஒரே சொத்தான ‘முகத்தை’ மட்டும் வாடகைக்கு எடுத்துப் பயன்படுத்தத் தொடங்கியுள்ளது. இது சாதாரண பின்னணி நடிகர்கள், வளரும் கலைஞர்கள் மற்றும் உதவி நடிகர்களின் வாய்ப்புகளை முற்றிலும் பறிப்பதாக அமைந்துள்ளது.
திரைத்துறையின் இந்த அதிவேக மாற்றம், வெறும் தொழில்நுட்ப வளர்ச்சி மட்டுமல்லாமல், கலைத்துறையில் மனித உழைப்பிற்கும் உணர்வுகளுக்கும் உள்ள மதிப்பை கேள்விக்குறியாக்கியுள்ளது. ஏஐ குறுநாடகங்களின் இந்த வணிக மாதிரி, உலகின் பிற நாட்டுத் திரையுலகங்களுக்கும் பரவும் அபாயம் எழுந்துள்ளதால், கலைஞர்களின் உரிமைகளைப் பாதுகாக்க புதிய சட்டங்களும் கட்டுப்பாடுகளும் அவசியமாகின்றன.