தமிழகத்தில் பெரும் அதிர்வலைகளை ஏற்படுத்தியுள்ள ஒரு அதிபயங்கரச் செய்தியாக, பிரபல கிரானைட் தொழிலதிபரும் ஜெம் குழுமத்தின் தலைவருமான 84 வயது ஆர். வீரமணி மீது சுமத்தப்பட்டுள்ள பாலியல் வன்கொடுமைப் புகார்கள் மற்றும் போக்சோ (POCSO) சட்டத்தின் கீழ் கைது செய்யப்பட்டுள்ள விவகாரம் உருவெடுத்துள்ளது. வயது முதிர்ந்த ஒரு தொழிலதிபர் மீது இளஞ்சிறுமிகளைப் பாலியல் துஷ்பிரயோகம் செய்ததாக எழுந்துள்ள குற்றச்சாட்டுகள், மருத்துவ மற்றும் உளவியல் ரீதியாக ‘பீடோபீலியா’ (Pedophilia) எனப்படும் சிறுவர் மீதான பால் ஈர்ப்பு நோய்க்கான வெளிப்பாடா என்ற விவாதத்தை சமூகத்தில் தீவிரமாக எழுப்பியுள்ளது.
குழந்தைகள் மீதான முறையற்ற ஈர்ப்பும் மருத்துவக் கண்ணோட்டமும்
உளவியல் மற்றும் மனநல மருத்துவ அறிவியலின்படி, பதின்பருவத்தை எட்டாத சிறுவர் சிறுமிகளின் மீது தீவிரமான மற்றும் இயல்புக்கு மாறான பாலியல் ஈர்ப்பை ஏற்படுத்துகின்ற மனநிலையைத் தான் ‘பீடோபீலியா’ என்று அழைக்கிறார்கள். இது ஒரு சாதாரண நடத்தை விவகாரம் அல்ல; மாறாக, மூளையின் செயல்பாடு மற்றும் உளவியல் சார்ந்த ஒரு தீவிரமான மனநலக் கோளாறாகும் (Psychological Disorder). வயது முதிர்ந்தவர்கள் தங்களின் பதவி, செல்வாக்கு மற்றும் பணபலத்தைப் பயன்படுத்தி, அறியாமை நிலையில் உள்ள குழந்தைகளைக் குறிவைத்து இதுபோன்ற வக்கிரச் செயல்களில் ஈடுபடுவது கடுமையான சமூகப் பேராபத்தாகும். இன்னும் விரிவாகச் சொல்வதானால் பீடோபீலியா (Pedophilia) என்பது பருவமடையாத சிறுவர் சிறுமியர் மீது (பொதுவாக பதின்பருவத்திற்கு முந்தைய குழந்தைகள் மீது) ஒரு முதியவர் அல்லது வயது வந்தோர் தொடர்ச்சியான மற்றும் தீவிரமான பாலியல் ஈர்ப்பைக் கொள்ளும் மனநல மற்றும் மருத்துவ நிலையைக் குறிக்கிறது. மனநல மருத்துவ கையேடான DSM-5-ன் படி, இது ஒரு பாராபிலியா (Paraphilia) வகையாகவும், நீண்டகால உளவியல் நிலையாகவும் வகைப்படுத்தப்படுகிறது; பெரும்பாலும் இது 16 வயதுக்கு மேற்பட்ட ஒரு நபருக்கு, 13 வயதுக்குட்பட்ட குழந்தைகளின் மீது ஏற்படும் பிரத்யேகமான அல்லது விருப்பமான ஈர்ப்பாகக் கருதப்படுகிறது. இதுபோன்ற ஈர்ப்பு கொண்ட நபர்கள் தாங்கள் செய்யும் செயல்களால் சமூகத்தில் கடுமையான கண்டனங்களுக்கும் சட்டப்பூர்வமான தண்டனைகளுக்கும் ஆளாக நேரிடுவதோடு, இது குழந்தைகளின் பாதுகாப்பு மற்றும் ஆரோக்கியத்திற்குப் பெரும் அச்சுறுத்தலாகவும் பார்க்கப்படுகிறது. மனநல மற்றும் மருத்துவத் துறைகளில் இது ஒரு கோளாறாகக் கருதப்பட்டாலும், இது குழந்தைகளுக்கு எதிரான பாலியல் குற்றங்களுக்கு ஒருபோதும் நியாயமாகவோ அல்லது சட்டப்பூர்வமான தகுதியாகவோ ஏற்றுக்கொள்ளப்படுவதில்லை. பாதிக்கப்பட்ட குழந்தைகளுக்கு இதனால் ஏற்படும் உளவியல் மற்றும் உடல்ரீதியான பாதிப்புகள் வாழ்நாள் முழுவதும் தொடரும் அபாயம் உள்ளதால், உளவியல் நிபுணர்கள் மற்றும் சட்ட அமலாக்கத்துறைகள் இதைத் தீவிரமான குற்றமாகவும், உடனடியாகக் கவனிக்கப்பட வேண்டிய சமூகப் பிரச்சினையாகவும் கையாளுகின்றன.
ஜெம் வீரமணி விவகாரமும் அம்பலமாகும் அதிர்ச்சிகரமான உண்மைகளும்
சென்னையை மையமாகக் கொண்டு இயங்கிய இந்த விவகாரத்தில், ஆரம்பத்தில் ஒரு சில புகார்கள் மட்டுமே எழுந்த நிலையில், தற்போது காவல்துறை விசாரணையில் பாதிக்கப்பட்ட சிறுமிகளின் எண்ணிக்கை கணிசமாக அதிகரித்துள்ளதாகத் தகவல்கள் வெளியாகியுள்ளன. ஏழை மாணவிகளுக்குப் படிக்க நிதி உதவி செய்வதாகக் கூறி, ஆசிரமங்கள் மற்றும் குறிப்பிட்ட சில வீடுகளுக்கு அழைத்துச் சென்று சிறுமிகளைத் திட்டமிட்டுத் துஷ்பிரயோகம் செய்துள்ளதாகப் போலீஸ் விசாரணையில் தெரியவந்துள்ளது.
கைது செய்யப்பட்ட வீரமணியின் வீடுகளில் நடத்தப்பட்ட சோதனைகளில் பல சிறுமிகள் மற்றும் பெண்களின் புகைப்படங்கள் மற்றும் முக்கிய டிஜிட்டல் ஆதாரங்கள் கைப்பற்றப்பட்டுள்ளதாகக் கூறப்படுவதால், இந்த விவகாரம் சாதாரணமானதல்ல, பல்லாண்டுகளாகத் திட்டமிட்டு நடத்தப்பட்ட ஒரு சட்டவிரோதச் செயல் என்பது தெளிவாகிறது. போதிய ஆதாரங்கள் இருந்தும் கடந்த காலங்களில் இந்த வழக்குகள் கிடப்பில் போடப்பட்டிருந்த நிலையில், தற்போது நீதிமன்றத்தின் தலையீடு மற்றும் அரசின் நேரடி உத்தரவின் பேரில் தீவிர விசாரணைகளும் வாக்குமூலப் பதிவுகளும் நடந்து வருவது பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு நீதி கிடைக்கும் என்ற நம்பிக்கையை ஏற்படுத்தியுள்ளது.
சமூகப் பாதுகாப்பும் குற்றவாளிகளுக்கு எதிரான கடுமையான சட்டங்களும்
இதுபோன்ற முதியவர்களின் வக்கிர புத்தி மற்றும் பாலியல் வன்முறைச் செயல்களுக்கு எதிராகச் சமூகம் விழித்தெழுவது அவசியமாகும். குழந்தைகள் மீதான பாலியல் குற்றங்களைத் தடுப்பதற்காக இயற்றப்பட்டுள்ள போக்சோ சட்டம் (POCSO Act) மிகக் கடுமையான தண்டனைகளை வழங்க வழிவகை செய்கிறது. குற்றம் சாட்டப்பட்டவர் எத்தகைய உயர்ந்த பொருளாதாரப் பின்னணியைக் கொண்டவராக இருந்தாலும், சட்டத்தின் முன் அனைவரும் சமம் என்பதை உறுதிப்படுத்த வேண்டியது காலத்தின் கட்டாயமாகும். பிஞ்சு உள்ளங்களைக் சிதைக்கும் இதுபோன்ற மனநலப் பாதிப்பு கொண்ட குற்றவாளிகள் இரும்புக் கரம் கொண்டு ஒடுக்கப்படுவதோடு, குழந்தைகளுக்கு எதிரான குற்றங்களுக்குச் சமூகத்தில் எவ்விதமான தற்காப்பும் இருக்கக் கூடாது என்பதை இந்தச் சம்பவம் உணர்த்துகிறது
பிருத்விராஜ்