உலக சுகாதார அமைப்பின் (WHO) கீழ் இயங்கும் புகழ்பெற்ற மருத்துவ ஆய்விதழான தி லான்செட் ஆங்காலஜி (The Lancet Oncology) வெளியிட்ட ஒரு சமீபத்திய ஆய்வு, வரும் 2050 ஆம் ஆண்டுக்குள் உலகளவில் புற்றுநோய் காரணமாக ஏற்படும் இறப்புகளின் எண்ணிக்கை 75 சதவீதம் வரை அதிகரிக்கும் என்று அச்சுறுத்தும் ஒரு எச்சரிக்கையை விடுத்துள்ளது. இதில், இந்தியா உட்படக் குறைந்த மற்றும் நடுத்தர வருமானம் கொண்ட நாடுகள் தான் மிகக் கடுமையாகப் பாதிக்கப்படும் என்றும் அந்த அறிக்கை சுட்டிக் காட்டுகிறது.
📈 வளர்ச்சி விகிதமும் அபாயமும்
இந்தியா போன்ற நாடுகள் இந்தப் பட்டியலில் முன்னிலையில் இருக்க இரண்டு முக்கியக் காரணங்கள் உள்ளன.
1. மக்கள் தொகைப் பெருக்கம் மற்றும் வயதான மக்கள்:
- மக்கள் தொகை: 2050 ஆம் ஆண்டுக்குள் இந்தியாவின் மக்கள் தொகை வளர்ச்சி மற்றும் ஆயுட்காலம் அதிகரிப்பதால், அதிக எண்ணிக்கையிலான மக்கள் புற்றுநோய்க்கு ஆளாகும் ஆபத்தில் உள்ளனர்.
- ஆயுட்காலம் அதிகரிப்பு: மக்கள் நீண்ட காலம் வாழ்வதால், புற்றுநோய்க்கான வாய்ப்பு இயல்பாகவே அதிகரிக்கிறது. வயதாகும் போது டி.என்.ஏ-வில் ஏற்படும் மாற்றங்கள் புற்றுநோய் அபாயத்தை அதிகரிக்கின்றன.
2. மாறிவரும் வாழ்க்கை முறை மற்றும் சுற்றுச்சூழல் காரணிகள்:
- புகைபிடித்தல் மற்றும் மது: புகையிலை மற்றும் மதுப் பழக்கம் பெருநகரங்கள் மற்றும் கிராமப்புறங்களில் வேகமாகப் பரவி வருவது, நுரையீரல், வாய் மற்றும் உணவுக் குழாய் புற்றுநோய்களின் அபாயத்தை அதிகரிக்கிறது.
- உடல் உழைப்பின்மை: மேற்கத்திய நாடுகளைப் போலவே இந்தியாவிலும் உடல் உழைப்புக் குறைவு, ஆரோக்கியமற்ற உணவுப் பழக்கங்கள் மற்றும் அதிக உடல் எடை ஆகியவை மார்பகப் புற்றுநோய், குடல் புற்றுநோய் போன்ற புற்றுநோய்களின் எண்ணிக்கையை அதிகரிக்கின்றன.
🏥 சுகாதாரத் துறையின் சவால்கள்
இந்தியா அதிக அளவில் பாதிக்கப்படுவதற்கு, நாட்டில் இருக்கும் சுகாதாரக் கட்டமைப்பின் பலவீனங்களும் காரணமாக இருக்கின்றன என்று லான்செட் ஆய்வு கூறுகிறது.
A. நோய் கண்டறிதலில் தாமதம்:
- விழிப்புணர்வு இன்மை: ஆரம்பக்கால நோய்க்கான அறிகுறிகள் குறித்துப் போதுமான விழிப்புணர்வு இல்லாததால், பெரும்பாலான நோயாளிகள் புற்றுநோயின் மூன்றாம் அல்லது நான்காம் கட்டத்தில்தான் மருத்துவமனையை அணுகுகின்றனர். இதனால் சிகிச்சை பலனளிக்கும் விகிதம் குறைகிறது.
- பரிசோதனை வசதி: கிராமப்புற மற்றும் சிறு நகரங்களில் ஆரம்பக்காலப் பரிசோதனை (Screening) வசதிகள் மிகவும் குறைவாக உள்ளன.
B. சிகிச்சைக்கான அணுகல் குறைவு:
- சிகிச்சை மையங்கள்: நாட்டின் மக்கள்தொகைக்கு ஏற்ப புற்றுநோய் சிகிச்சை மையங்கள் (Oncology Centers), கதிர்வீச்சு சிகிச்சை இயந்திரங்கள் மற்றும் சிறப்பு மருத்துவர்கள் போதுமான அளவில் இல்லை. பெரும்பாலும் இந்தச் சிகிச்சை வசதிகள் பெரிய நகரங்களில் மட்டுமே குவிந்துள்ளன.
- பொருளாதாரச் சுமை: புற்றுநோய் சிகிச்சை மிகவும் செலவு மிக்கதாக இருப்பதால், நடுத்தர மற்றும் ஏழை மக்களுக்கு இது பெரிய பொருளாதாரச் சுமையாக உள்ளது. காப்பீட்டு வசதிகளும் போதுமான அளவில் இல்லை.
✅ தவிர்க்க முடியாத மாற்றமும் தீர்வும்
இந்தியா இந்த அச்சுறுத்தலைச் சமாளிக்க இப்போதிருந்தே உடனடி மற்றும் நீண்டகாலத் திட்டங்களைச் செயல்படுத்த வேண்டும் என ஆய்வாளர்கள் வலியுறுத்துகின்றனர்.
- ஆரம்பக்காலக் கண்டறிதல்: மார்பகப் புற்றுநோய், கர்ப்பப்பை வாய்ப் புற்றுநோய் போன்ற புற்றுநோய்களுக்கு பொதுமக்களுக்கான இலவசப் பரிசோதனைத் திட்டங்களை (Mass Screening Programs) மாநில அரசுகள் அதிகப்படுத்த வேண்டும்.
- வாழ்க்கை முறை மாற்றம்: பள்ளிகள் மற்றும் சமூக அளவில் ஆரோக்கியமான உணவுப் பழக்கங்கள் மற்றும் உடல் உழைப்பின் அவசியத்தை வலியுறுத்தும் சுகாதாரப் பிரசாரங்களை முன்னெடுக்க வேண்டும். புகைபிடித்தல் மற்றும் மதுப் பழக்கத்தைக் குறைக்க கடுமையான சட்டங்களைக் கொண்டு வர வேண்டும்.
- சிகிச்சை வசதிகளைப் பரவலாக்குதல்: இரண்டாம் நிலை மற்றும் மூன்றாம் நிலை சுகாதார மையங்களில் புற்றுநோய் சிகிச்சை வசதிகளைப் பரவலாக்க, மருத்துவர்கள் மற்றும் தொழில்நுட்ப நிபுணர்களுக்குப் பயிற்சியளிக்க அதிக நிதி ஒதுக்கீடு செய்ய வேண்டும்.
லான்செட் ஆய்வின் இந்த எச்சரிக்கை, இந்தியா தனது சுகாதாரக் கொள்கைகளை உடனடியாக மறுசீரமைக்க வேண்டியதன் அவசியத்தை உணர்த்துகிறது. 2050-ல் ஏற்படப்போகும் இந்தச் சுகாதார நெருக்கடியைச் சமாளிக்க, தடுப்பு முறைகளிலும், ஆரம்பக்காலச் சிகிச்சைகளிலும் கவனம் செலுத்துவது காலத்தின் கட்டாயமாக உள்ளது.