சர்வதேச அரசியலில் ஈரான் எப்போதும் ஒரு விவாதப் பொருளாகவே இருந்து வருகிறது. குறிப்பாக மேற்கத்திய ஊடகங்கள் ஈரானைப் பற்றிச் செய்திகளை வெளியிடும்போது, அவை ஒரு குறிப்பிட்ட வட்டத்திற்குள்ளேயே சுருங்கிவிடுவதாக ஒரு குற்றச்சாட்டு நீண்டகாலமாக உண்டு. இதனை உறுதிப்படுத்தும் வகையில், ‘ஃபாரின் பாலிசி’ (Foreign Policy) போன்ற சர்வதேச இதழ்களில் தொடர்ந்து எழுதி வரும் ஈரான் நாட்டுப் பத்திரிகையாளர் குரூஷ் ஜியாபாரி, மேற்கத்திய ஊடகங்கள் செய்யும் தவறுகளைப் பட்டியலிட்டுள்ளார்.
ஒரே மாதிரியான பிம்பம் (The Gloomy Frame):
மேற்கத்திய ஊடகங்கள் ஈரானை எப்போதும் ஒரு இருண்ட, மகிழ்ச்சியற்ற தேசமாகவே காட்ட முயல்கின்றன என்பது ஜியாபாரியின் முதல் விமர்சனம். ஈரானின் கலாச்சாரம், அங்குள்ள மக்களின் அன்றாட வாழ்க்கை, நிலப்பரப்பு எனப் பல பரிமாணங்கள் இருந்தாலும், ஊடகங்கள் எப்போதும் ஒரு ‘இருண்ட சட்டகத்திற்குள்’ (Gloomy frame) ஈரானைப் பொருத்திப் பார்க்கின்றன. அந்த பிம்பத்தை யார் வலுவாக ஆதரித்துப் பேசுகிறார்களோ, அவர்களுக்கே சர்வதேச ஊடகங்களில் அதிக முக்கியத்துவம் தரப்படுகிறது.
யார் உண்மையான பிரதிநிதிகள்?
ஈரான் அரசுக்கு எதிரான கருத்துக்களைப் பதிவு செய்யும்போது, மேற்கத்திய ஊடகங்கள் பெரும்பாலும் ஈரானுக்கு வெளியே வாழும் (Diaspora) தீவிரப் போக்குடைய நபர்களுக்கே மேடை அமைத்துக் கொடுக்கின்றன. ஆனால், ஈரானுக்குள்ளேயே இருந்து கொண்டு, அரசின் அடக்குமுறைகளையும் இணைய முடக்கத்தையும் எதிர்கொண்டு போராடும் உண்மையான எதிர்கட்சித் தலைவர்களின் குரல்கள் சர்வதேச அளவில் கவனிக்கப்படுவதில்லை. ஈரானுக்கு வெளியே இருப்பவர்கள் சொல்லும் மிகைப்படுத்தப்பட்ட கதைகளே செய்திகளாக மாறுகின்றன. இதனால் ஈரானின் உள்நாட்டு அரசியல் குறித்த நுணுக்கமான புரிதல் (Nuance) சிதைந்து போகிறது.
அடக்குமுறையும் தணிக்கையும்:
குரூஷ் ஜியாபாரி தனது கட்டுரையில் ஈரான் அரசின் செயல்பாடுகளை நியாயப்படுத்தவில்லை. மாறாக, அங்கு நிலவும் கடுமையான தணிக்கை முறைகள், இணையதள முடக்கம் மற்றும் டிஜிட்டல் கண்காணிப்பு ஆகியவற்றைப் பற்றி மிகத் தெளிவாகப் பேசுகிறார். பத்திரிகையாளர்கள் அங்கு எதிர்கொள்ளும் சவால்கள் மிக அதிகம். ஆனால், அதே சமயம் மேற்கத்திய ஊடகங்கள் ஒரு குறிப்பிட்ட அரசியலுக்காக உண்மைகளைத் திரிப்பதையும் அவர் கடுமையாக எதிர்க்கிறார்.
மறைக்கப்படும் நுணுக்கங்கள்:
“ஈரானைப் பற்றிய மிகைப்படுத்தப்பட்ட ஒப்பீடுகளைச் செய்பவர்களே இன்று நிபுணர்களாகக் காட்டப்படுகிறார்கள்” என்று ஜியாபாரி குறிப்பிடுகிறார். இதன் விளைவாக, துல்லியம் (Accuracy) மற்றும் பகுத்தறிவு (Reason) ஆகியவை காணாமல் போகின்றன. ஒரு நாட்டைப் பற்றிச் செய்தி வெளியிடும்போது, அங்குள்ள மண்ணின் மைந்தர்களின் குரலுக்கு முக்கியத்துவம் தருவதே அறம். ஆனால், மேற்கத்திய ஊடகங்கள் ஈரானைப் பொறுத்தவரை அந்த அறத்தைத் தவறவிடுகின்றன.
முடிவாக…
ஊடகங்கள் என்பவை வெறும் செய்திகளைச் சொல்லும் கருவிகள் மட்டுமல்ல, அவை ஒரு தேசத்தின் மீதான உலகத்தின் பார்வையைத் தீர்மானிப்பவை. ஈரான் போன்ற நாடுகள் குறித்த செய்திகளில் வெறும் ‘கிளிஷே’ (Cliché) எனப்படும் பழகிப்போன வார்ப்புகளைப் பயன்படுத்தாமல், உண்மையான கள நிலவரத்தையும் அங்குள்ள மக்களின் பன்முகத்தன்மையையும் பிரதிபலிக்க வேண்டியது காலத்தின் கட்டாயம். குரூஷ் ஜியாபாரியின் இந்தக் கருத்துக்கள், உலகளாவிய ஊடகச் சூழலில் ஒரு ஆரோக்கியமான விவாதத்தைத் தொடங்கி வைத்துள்ளன.