உலகக் கோப்பை கால்பந்து மேடை: இந்தியாவின் 140 கோடி கனவும், எதார்த்த சவால்களும்!
“140 கோடி மக்கள் தொகை கொண்ட இந்தியாவில் உலகக் கோப்பை கால்பந்து போட்டியில் விளையாட தகுதி வாய்ந்த 11 வீரர்கள் கூடவா இல்லை?” – ஒவ்வொரு முறை ஃபிபா (FIFA) உலகக் கோப்பைத் திருவிழா நடக்கும் போதும், இந்தியக் விளையாட்டு ரசிகர்களின் மனதில் எழும் ஒரு கூட்டு ஆதங்கக் கேள்வி இது.
ஆனால், இதற்கான உண்மையான விடை திறமை இல்லாமை அல்ல; அந்தத் திறமைகளைக் கண்டறிந்து, செப்பனிட்டு, உலகத் தரத்திற்கு உயர்த்தும் ஒரு வலுவான விளையாட்டுச் சூழல் (Ecosystem) இன்னும் இங்கு முழுமையாகக் கட்டமைக்கப்படாததே ஆகும்.
திறமை பற்றாக்குறை அல்ல; தேடலின் போதாமை
இந்தியாவில் கால்பந்து விளையாட்டிற்கான ஆர்வம் என்பது குறுகிய வட்டத்திற்குள் சுருங்கியது அல்ல. வடகிழக்கு மாநிலங்கள், மேற்கு வங்கம், கேரளா, கோவா மற்றும் தமிழகத்தின் வியாசர்பாடி போன்ற ஒவ்வொரு ஊரின் சந்துகளிலும், கிராமப்புறங்களிலும் அசாத்தியமான கால்பந்து திறமைகள் கொட்டிக் கிடக்கின்றன.
பிரச்சனை திறமையாளர்களிடம் இல்லை, அவர்களை மிக இளம் வயதிலேயே (Grassroots level) அடையாளம் கண்டு, சர்வதேச தரத்திலான பயிற்சிகளை வழங்குவதற்கான முறையான சாரணர் அமைப்புகள் (Scouting systems) இன்னும் தாலுகா மற்றும் கிராம அளவை எட்டவில்லை என்பதே கசப்பான உண்மை.
கிரிக்கெட் பெற்ற முதலீடும், கால்பந்தின் காத்திருப்பும்
இன்று உலக கிரிக்கெட் அரங்கையே கட்டுப்படுத்தும் ஒரு வல்லரசாக இந்தியா உருவெடுத்திருப்பதற்குக் காரணம், அது ஒரு விளையாட்டாக மட்டும் பார்க்கப்படாமல், பல தசாப்தங்களாக ஒரு தேசிய இயக்கமாகவே (National Movement) கொண்டாடப்பட்டு வருவதுதான்.
-
கட்டமைப்பு மற்றும் முதலீடு: கிரிக்கெட் விளையாட்டுக்குக் கிடைத்த தொடர்ச்சியான பெருநிறுவன முதலீடுகள், உலகத்தரம் வாய்ந்த மைதானங்கள், நவீன பயிற்சிக் கூடங்கள் மற்றும் உள்ளூர் அளவிலான தொடர்கள் (Domestic Tournaments) கால்பந்துக்கு இன்னும் எட்டாக்கனியாகவே உள்ளன.
-
பொதுமக்களின் ஆதரவு: கிரிக்கெட் வீரர்களுக்குக் கிடைக்கும் அதே அளவிலான ஊடக வெளிச்சமும், நட்சத்திர அந்தஸ்தும், சமூகப் பொதுப்புத்தியின் ஆதரவும் இந்தியக் கால்பந்து வீரர்களுக்கும் கிடைக்கும் போதுதான் அந்த விளையாட்டை ஒரு முழுநேரத் தொழிலாகத் தேர்ந்தெடுக்க இன்றைய தலைமுறை இளைஞர்கள் முன்வருவார்கள்.
அடிமட்ட வளர்ச்சி மற்றும் தீர்வுகள் (Grassroots Development)
கிரிக்கெட்டில் உலக சாம்பியன்களை உருவாக்கும் ஒரு தேசத்தால், நிச்சயம் கால்பந்திலும் உலக அரங்கில் சவால் அளிக்க முடியும். அதற்கு நாம் முன்னெடுக்க வேண்டிய சில முக்கிய மாற்றங்கள்:
-
இளம் வயது அடையாளம் காணல்: 6 முதல் 10 வயதிற்குட்பட்ட சிறுவர்களைக் கண்டறிந்து, அவர்களுக்குத் தொடர்ச்சியான அறிவியல் பூர்வமான உணவு மற்றும் உடற்பயிற்சி முறைகளை வழங்க வேண்டும்.
-
பள்ளிக் கல்வி மற்றும் அகாடமிகள்: ஐரோப்பிய நாடுகளைப் போல, பள்ளிக் கல்வித் திட்டத்திலேயே கால்பந்திற்கு முக்கியத்துவம் அளித்து, மாவட்டந்தோறும் அரசு நிதியுதவியுடன் கூடிய கால்பந்து அகாடமிகளை நிறுவ வேண்டும்.
-
நீண்ட காலத் திட்டமிடல்: குறுகிய கால வெற்றிகளை எதிர்பார்க்காமல், அடுத்த 10 அல்லது 15 ஆண்டுகளை இலக்காகக் கொண்டு, “இந்தியன் சூப்பர் லீக்” (ISL) போன்ற தொடர்களை இன்னும் அடிமட்ட அளவில் வலுப்படுத்த வேண்டும்.
தேசிய பெருமிதமும் எதிர்காலக் கனவும்
இந்திய அணி நீல நிறச் சீருடையில் சர்வதேசக் களத்தில் இறங்கும் ஒவ்வொரு முறையும், அது வெறும் 11 பேரின் ஆட்டம் மட்டுமல்ல; அது ஒட்டுமொத்த தேசத்தின் பெருமிதம் மற்றும் அடையாளத்தின் வெளிப்பாடு.
என்று இந்திய விளையாட்டுத் துறையிலும், ரசிகர்களின் மனநிலையிலும் கிரிக்கெட்டுக்கு இணையான ஒரு முன்னுரிமையாகக் கால்பந்து மாறுகிறதோ, அன்றுதான் இந்தியாவின் ஃபிபா உலகக் கோப்பை கனவு என்பது வெறும் கனவாக இல்லாமல், உலக அரங்கில் இந்திய தேசியக் கொடி பறக்கும் வரலாற்று எதார்த்தமாக மாறும்.
