ஏட்டுச் சுரக்காயும் AI யுகமும்: தமிழகக் கல்வியின் ‘டிஜிட்டல்’ முரண்பாடு!

தமிழகக் கல்வி வரலாறு என்பது இந்திய நிலப்பரப்பில் ஒரு அறிவுப்புரட்சி. பசியால் பள்ளிக்கு வராத குழந்தைகளை மதிய உணவால் ஈர்த்து, காமராஜரின் தொலைநோக்கால் ஊர்தோறும் பள்ளிகளைத் திறந்து, சமூக நீதியால் ஒடுக்கப்பட்டோரை உயர்கல்விக்குக் கொண்டு வந்த பெருமை நமக்கு உண்டு. ஆனால், இன்று நாம் ஒரு விசித்திரமான முரண்பாட்டில் நிற்கிறோம்.

உலகம் செயற்கை நுண்ணறிவு (AI) மற்றும் உலகமயமாக்கல் காலத்தில் அசுர வேகத்தில் பயணிக்கிறது. ஆனால், நம் கல்வி நிர்வாகத்தின் உச்சத்தில் இருப்பவர்களுக்கோ ஒரு கணினியை இயக்கக் கூடத் தெரியவில்லை என்பதுதான் தற்போதைய ஆகப்பெரிய சோகம். 19-ஆம் நூற்றாண்டின் தொழில்புரட்சிக்காக உருவாக்கப்பட்ட “சொன்னதைச் செய்யும் தொழிலாளர்” கல்வி முறையை வைத்துக்கொண்டு, 21-ஆம் நூற்றாண்டின் “சிந்திக்கும் தலைமுறையை” நாம் எப்படி உருவாக்கப் போகிறோம்?

1. மதிப்பெண் வேட்டையா? அல்லது வாழ்க்கைக்கான தயாரிப்பா?

கல்வி என்பது வெறும் பாடப்புத்தகங்களும், தேர்வுகளும், மதிப்பெண் பட்டியல்களும் அல்ல; அது ஒரு தலைமுறையை வாழ்க்கையின் எதார்த்தங்களுக்குத் தயார்படுத்துவதாகும். இன்றைய சூழலில், நமது பாரம்பரியக் கல்வி முறை ஒரு வெற்றிகரமான, தன்னம்பிக்கை மிக்க மனிதனை உருவாக்குவதற்குத் தேவையான அத்தியாவசியத் திறன்களை வழங்கத் தவறிவிட்டது.

இந்தியா ஒரு வலிமையான தலைவர்களையும், கண்டுபிடிப்பாளர்களையும், மனநிலை சமநிலை கொண்ட குடிமக்களையும் உருவாக்க விரும்பினால், நம் பள்ளிகள் கால மாற்றத்திற்கு ஏற்ப பரிணமிக்க வேண்டும். மாணவர்களுக்கு வெறும் மதிப்பெண்களைக் குவிக்கக் கற்றுக்கொடுப்பதை விட, வாழ்க்கையை எப்படிக் கையாள்வது (How to handle life) என்பதைக் கற்றுக்கொடுப்பதே இன்றைய முதன்மைத் தேவை.

2. வகுப்பறைக்குள் வரவேண்டிய புதிய பாடத்திட்டம்

மாணவர்கள் எதையும் மனப்பாடம் செய்யாமல், கீழ்வரும் வாழ்வியல் திறன்களைக் கற்கும் ஒரு சூழலை நாம் கற்பனை செய்து பார்க்க வேண்டும்:

• ✨ பகுத்தறிவுச் சிந்தனை: தகவல்களை மனப்பாடம் செய்வதற்குப் பதில், அவற்றை ஆராய்ந்து சுயமாகச் சிந்திக்கும் ஆற்றல்.

• ✨ நிதி மேலாண்மை: பணம் சம்பாதிப்பதற்கு முன்பே, அதனை எப்படி முறையாக நிர்வகிப்பது என்பதைக் கற்றல்.

• ✨ உணர்வுசார் நுண்ணறிவு: உணர்ச்சிகளைக் கையாள்வதும், ஆரோக்கியமான மனித உறவுகளைக் கட்டமைப்பதும்.

• ✨ தெளிவான தகவல் தொடர்பு: தயக்கமின்றித் தனது கருத்துகளைத் தெளிவாகவும் ஆளுமையுடனும் பிறரிடம் கொண்டு சேர்ப்பது.

• ✨ பாதுகாப்பு: ஆன்லைன் மற்றும் ஆஃப்லைன் என இரு உலகங்களிலும் தற்காத்துக் கொள்ளும் விழிப்புணர்வு.

• ✨ தலைமைப்பண்பு & புதுமை: கேள்வி கேட்கும் துணிச்சல், தலைமை தாங்கும் பண்பு மற்றும் புதிய தீர்வுகளைக் கண்டறியும் திறன்.

• ✨ அறம் மற்றும் சமூகப் பொறுப்பு: சட்டம், ஒழுக்கம் மற்றும் சமூக விழுமியங்களுக்கு மதிப்பு அளிக்கும் பண்பு.

• ✨ மீண்டு வரும் திறன்: தோல்விகளைக் கண்டு அஞ்சாமல், அதிலிருந்து மீண்டும் எழும் மன உறுதி.

• ✨ சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பு: நிலையான பழக்கவழக்கங்களை உருவாக்கி இயற்கையைப் பாதுகாத்தல்.

• ✨ டிஜிட்டல் குடிமைப்பண்பு: இணையதள உலகில் ஒரு பொறுப்புள்ள குடிமகனாகத் திகழ்வது.

3. மனநிலை மாற்றம்: மதிப்பெண்களிலிருந்து மனித நேயத்திற்கு

இவை வெறும் “கூடுதல் திறன்கள்” அல்ல; இவை வாழ்க்கைக்குத் தேவையான அடிப்படைத் திறன்கள். எதிர்காலம் என்பது சுதந்திரமாகச் சிந்திக்கவும், மற்றவர்களுடன் இணைந்து செயல்படவும், பொறுப்புடன் வழிநடத்தவும் தெரிந்தவர்களுக்கே உரியது.

இந்தியா வளர வேண்டுமென்றால், நாம் குழந்தைகளைத் தேர்வுகளுக்குத் தயார் செய்வதை நிறுத்திவிட்டு, வாழ்க்கைக்குத் தயார் செய்ய வேண்டும். தமிழகக் கல்வித் துறை “மதிப்பெண் சார்ந்த கற்றலில்” இருந்து “மனநிலை சார்ந்த கற்றலுக்கு” (Mindset-driven learning) மாற வேண்டிய தருணம் இது.

மொத்தத்தில் வலுவான ஒரு தேசம் என்பது அதன் குடிமக்களின் வலிமையான மனதுகளில்தான் தொடங்குகிறது. நிர்வாகம் நவீனமடையாமல், பாடத்திட்டம் மாறாமல் வெறும் கட்டடங்களை மட்டும் கட்டுவதால் எந்தப் பயனும் இல்லை. மாற்றம் இப்போது தொடங்கட்டும்!

வாத்தீ அகஸ்தீஸ்வரன்