‘வந்தே மாதரம்’ காயத்தை மீண்டும் கிளறும் மோடி: வரலாற்றைத் தூண்டிவிடும் இன்றைய அரசியல்!
பிரதமர் நரேந்திர மோடி அவர்கள், “வந்தே மாதரம்” பாடலில் 1937ஆம் ஆண்டு அன்றைய காங்கிரஸ் தலைவர் ஜவஹர்லால் நேருவால் சில வரிகள் நீக்கப்பட்டதுதான், தேசப் பிரிவினைக்கான விதைகளை விதைத்தது என்று கூறியிருப்பது, தற்போது நாட்டு மக்களிடையே ஒரு வரலாற்று விவாதத்தை எழுப்பியுள்ளது. தேசபக்தியின் அடையாளமாக விளங்கிய ஒரு பாடலின் பழைய சர்ச்சையை, 88 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, பிரிவினைக்கான அடிப்படையாகக் காட்டி, தற்போதைய அரசியல் சூழலுக்குப் பயன்படுத்துவது, அக்கால மக்களின் சிக்கலான மனநிலையையும், அன்றைய சவாலான அரசியல் சூழ்நிலையையும் அறியாதவர்களுக்குக் குழப்பத்தை ஏற்படுத்தலாம்.
1937ன் சிக்கலான அரசியல் களம்
1937ஆம் ஆண்டு என்பது இந்திய தேசிய இயக்க வரலாற்றில் மிகவும் நெருக்கடியான காலகட்டம். நாடு முழுவதும் விடுதலைப் போராட்டம் உச்சத்தில் இருந்தபோதும், முஹம்மது அலி ஜின்னா தலைமையிலான முஸ்லிம் லீக், ‘வந்தே மாதரம்’ பாடலை இந்து மதத்தின் தெய்வமான துர்கையை வணங்குவதாகப் பார்ப்பதால், அது இஸ்லாமுக்கு எதிரானது என்று வெளிப்படையாக ஆட்சேபனை தெரிவித்தது.
இந்தச் சூழலில், இந்திய தேசிய காங்கிரஸின் முக்கிய நோக்கம், பிரிட்டிஷ் ஆட்சியாளர்களை எதிர்த்துப் போராட அனைத்து மதத்தினரையும், பிரிவினரையும் ஒரே குடையின் கீழ் கொண்டுவருவதே ஆகும். நேருவும், மகாத்மா காந்தியும், சுபாஷ் சந்திர போஸ் உட்படப் பல தலைவர்களும் கொண்ட காங்கிரஸ் செயற்குழு (Working Committee), இந்தச் சர்ச்சைக்கு ஒரு தீர்வு காண வேண்டிய கட்டாயத்தில் இருந்தது.
அன்றைய தீர்வு ஒரு தியாகம். அது, முழுப் பாடலையும் தேசிய இயக்கத்தின் முழக்கமாகப் பயன்படுத்துவதால், ஏற்கனவே பிளவுபடுத்தும் மனப்பான்மையில் இருந்த முஸ்லிம் லீக் போன்ற சக்திகளுக்கு மேலும் பிளவுக்கான வாய்ப்பு கிடைக்கக் கூடாது என்பதற்காகவே எடுக்கப்பட்டது.
வரலாற்றின் பார்வை: ஒருமைப்பாட்டின் முயற்சி
காங்கிரஸ் எடுத்த முடிவு வரிகளை நீக்குவது அல்ல; மாறாக, தேசியக் கூட்டங்களில் சர்ச்சைக்குரிய பக்தி வரிகள் நீக்கப்பட்டு, நாட்டின் புகழைப் பேசும் முதல் இரண்டு பத்திகளை மட்டும் பொதுவான பாடலாகப் பயன்படுத்துவது என்று தீர்மானித்தது. மகாத்மா காந்தி, முழுப் பாடலில் தான் தூய்மையான தேசபக்தியைக் கண்டாலும், பாடலின் சில வரிகள் பிற மதத்தினரைத் துன்புறுத்துவதாகக் கருதப்படுமானால், அனைவரும் ஏற்கும் பகுதிகளை மட்டும் பயன்படுத்தலாம் என்று ஒப்புக்கொண்டார். நேருவின் கடிதங்களும், ஒருமைப்பாட்டைக் காக்கும் முயற்சியையே பிரதிபலித்தனவே தவிர, இந்து உணர்வுகளை வேண்டுமென்றே நிராகரிக்கும் உள்நோக்கத்தைக் கொண்டிருக்கவில்லை.
உண்மையில், முஸ்லிம் லீக் போன்ற பிரிவினைவாத அமைப்புகள், காங்கிரஸ் என்ன முடிவெடுத்திருந்தாலும், பிரிவினைக்கான காரணத்தைக் கண்டறிந்திருப்பார்கள். பாடலின் ஒரு பகுதியை மட்டும் பயன்படுத்தியதை பிளவின் வித்தாகப் பார்ப்பது, வரலாற்றைப் புறக்கணிப்பதாகும். பிரிவினைக்கான உண்மையான விதைகள், ஆங்கிலேயரின் ‘பிரித்தாளும் கொள்கையிலும்’ (Divide and Rule Policy) மற்றும் வகுப்புவாத அரசியலில் ஆழமாகப் பதிந்திருந்தன. 1937ல் ஒரு பாடலின் வரிகளை நீக்கியதால், 1947ல் நாடு பிளவுபட்டது என்று கூறுவது, வரலாறு எதிர்கொண்ட மகத்தான சிக்கல்களைச் சாதாரணமாகக் கருதுவதாகும்.
2025ன் சவால்: கடந்த காலத்தைப் பிளவுபடுத்தும் ஆயுதமாக மாற்றுவதா?
88 ஆண்டுகளுக்கு முந்தைய ஒரு சிக்கலான முடிவை, இன்றைய அரசியல் மேடையில், “பிளவுக்கான விதை” என்று பிரதமர் மோடி குற்றஞ்சாட்டுவது, கடந்த காலத்தைப் பிளவுபடுத்தும் ஆயுதமாகப் பயன்படுத்துவதைத் தெளிவாகக் காட்டுகிறது.
வரலாற்றுக் காலகட்டத்தில், தியாகங்களும் சமரசங்களும் தேசிய ஒருமைப்பாட்டிற்காக அவசியமாக இருந்தன. அன்றைய சூழ்நிலையில், ஆங்கிலேயரை வெளியேற்றவே அனைத்து சக்திகளும் ஒன்று சேர வேண்டியிருந்தது. அந்தச் சமரசத்தை, இன்று பிளவை ஏற்படுத்தும் நோக்குடன் மட்டுமே பார்ப்பது என்பது, ஒருமைப்பாட்டிற்காகப் போராடிய தலைவர்களின் அத்தியாவசிய முயற்சிகளை மறுப்பதாகும்.
தேசபக்தி என்பது ஒரு பாடலின் அனைத்து வரிகளையும் கட்டாயமாகப் பாடுவதில் மட்டும் இல்லை. அது, நாட்டின் பன்முகத்தன்மையைக் காக்கும், சகோதரத்துவத்தைப் பேணும் மனப்பான்மையில் இருக்கிறது. பிரதமரின் இந்த விமர்சனம், கடந்த காலத்தின் சிக்கலான சமரசங்களைக் குறைத்து மதிப்பிடுவதுடன், நாட்டு மக்களிடையே ஒரு தேவையற்றப் பிளவுபடுத்தும் மனப்பான்மையை உருவாக்கி, தேசிய ஒருமைப்பாட்டிற்கே மிகப்பெரிய சவாலாக அமையலாம்.
முடிவாக, வரலாற்று நிகழ்வுகளை அந்தக் காலகட்டத்தின் சமூக, அரசியல் சூழலில் வைத்தே நாம் பார்க்க வேண்டும். எட்டு தசாப்தங்களுக்கு முந்தைய ஒரு தியாகத்தை இன்று பிளவுக்குக் காரணமாகக் காட்டுவது, நாட்டு மக்களைப் பிளவுபடுத்தும் அரசியலுக்கு மட்டுமே வழிவகுக்கும்.
