🎻மனதை வருடும் நரம்பிசை: இன்று உலக வயலின் தினம்!

திரைப்படங்களில் ஒரு பாடல் பதிவும் காட்சியை (Song Recording Scene) அமைக்கும்போது, இயக்குநர்கள் நிச்சயமாகத் தவிர்க்க முடியாத ஒரு இசைக்கருவி உண்டென்றால் அது வயலின் தான். அந்த அரங்கத்தில் வரிசையாக அமர்ந்து வயலின் வாசிக்கும் கலைஞர்களைக் காட்டாமல் அந்த காட்சி முழுமையடையாது. உதாரணத்திற்கு, இசைஞானி இளையராஜாவின் இசையில் காலத்தால் அழியாத “கல்யாண மாலை கொண்டாடும் பெண்ணே…” பாடலை எடுத்துக் கொள்வோம். அந்தப் பாடல் தொடங்கும்போதே மனதை மயக்கும் வயலின் இசையின் ஆளுமையை நாம் உணர முடியும். இப்படித் திரையிசையிலும், நம் மனதிலும் நீங்கா இடம்பிடித்த வயலின் இசைக்கருவியை உலகளவில் கொண்டாடும் நாள் இன்று. ஆம், இன்று டிசம்பர் 13, “உலக வயலின் தினம்“.

கிளாசிக், ஜாஸ், நாட்டுப்புற இசை முதல் நவீன ராக் இசை வரை பல்வேறு வகையான இசை பாணிகளிலும் தன்னுடைய தனித்துவமான இருப்பைக் கொண்டிருக்கும் வயலின், கேட்கும் நேரத்தில் மனதிற்கு இதமான வருடலைத் தரும் ஒரு ஒப்பற்ற இசைக்கருவியாகும்.

இசைத் துறையில் வயலினின் அரிய சிம்மாசனம்

சர்வதேச அளவில் இசைத்துறை என்பது பல கோடி ரூபாய் புழங்கும் ஒரு பிரம்மாண்டமான வணிகத் துறையாகும். சினிமா, நாடகம், கச்சேரி, பாடல் பதிவு, இணையவழி ஆல்பங்கள் என இன்றைய நவீன யுகத்தில் இசைக் கலைஞர்களுக்கு ஏராளமான வாய்ப்புகள் குவிந்து கிடக்கின்றன. பொதுவாக இசையமைப்பாளர்கள் மற்றும் பாடகர்களுக்கே அதிக மக்கள் செல்வாக்கு இருப்பது போலத் தோன்றினாலும், கடந்த பல நூறு ஆண்டுகளாக இசைக் கருவிகளை வாசிக்கும் தனித்துவமான கலைஞர்களுக்கென ஒரு மாபெரும் தனி ரசிகர் பட்டாளம் இருந்து வருகிறது. உலகளவில் மிக அதிகமாக இசைக்கப்படும் இசைக்கருவி என்றால் அது பியானோ/கீபோர்டு தான். ஆனால், அதற்கு அடுத்த இரண்டாவது இடத்தைப் பிடிப்பது வயலின் என்பது பலரும் அறியாத ஒரு ஆச்சரியமான உண்மை.

வயலின் உருவான வரலாற்றுப் பயணம்: ஒரு பரிணாம வளர்ச்சி

இன்று நாம் காணும் நவீன வயலினின் வடிவம் ஒரே நாளில் உருவானதல்ல. கடந்த 8-ஆம் நூற்றாண்டு முதலே, ஆட்டின் நரம்பின் மீது குதிரை முடிக் கற்றையைக் கொண்டு தேய்த்து இசைக்கப்படும் பலவிதமான இசைக்கருவிகள் உருவாகத் தொடங்கின. இவை ஆங்கிலத்தில் ‘போயிங் இன்ஸ்ட்ருமென்ட்ஸ்’ (Bowing Instruments) என்று அழைக்கப்பட்டன.

சீனா, அமெரிக்கா, ஐரோப்பிய நாடுகள், ரஷ்யா, ஆப்ரிக்க நாடுகள் மற்றும் இந்தியா உள்ளிட்ட பல தேசங்களில் சாரங்கி, தில்ருபா, ரெபாப் போன்ற வயலினை ஒத்த போயிங் இசைக்கருவிகள் 16-ஆம் நூற்றாண்டு வரை பிரபல கலைஞர்களால் இசைக்கப்பட்டு வந்தன. ஆனால், இந்த ஆரம்பகால போயிங் கருவிகளுக்கென ஒரு பிரத்யேகமான வடிவமோ, அல்லது நிலையான தரக்கட்டுப்பாடுகளோ இல்லாமல் இருந்தது.

நவீன வயலினின் தந்தை: அன்டோனியோ ஸ்ட்ராடிவேரி

இந்த நிலையில்தான், 17-ஆம் நூற்றாண்டில் இத்தாலியைச் சேர்ந்த புகழ்பெற்ற இசைக்கருவி வடிவமைப்பாளரான அன்டோனியோ ஸ்ட்ராடிவேரி (Antonio Stradivari) இசை வரலாற்றில் ஒரு முக்கிய திருப்பத்தை ஏற்படுத்தினார். உலகளவில் பிரபலமாக இருந்த பல்வேறு போயிங் இசைக் கருவிகள் குறித்த ஆழமான ஆராய்ச்சியில் அவர் ஈடுபட்டார். அவற்றின் பல சிறந்த குணாதிசயங்களை ஒன்றிணைத்து, ஒரு நவீன போயிங் கருவியை உருவாக்க நினைத்தார்.

அவரது இந்த முயற்சியின் விளைவாகவே நவீன வயலின், செலோ உள்ளிட்ட இசைக்கருவிகள் உலகுக்கு அறிமுகமாகின. இசைக் கலைஞர்கள் சுலபமாகவும், நேர்த்தியாகவும் வாசிப்பதற்கு ஏற்றவாறு வயலினின் வடிவமைப்பில் பல நவீன மாற்றங்களை ஸ்ட்ராடிவேரி செய்தார்.

வயலினின் உடற்கூறியல்: இசையை உருவாக்கும் அறிவியல்

ஸ்ட்ராடிவேரியின் வடிவமைப்பு இசைத்துறையில் ஒரு புதிய அடையாளத்தை ஏற்படுத்தியது. அவர் செய்த முக்கிய மாற்றங்கள்:

• தந்திகள் (Strings): ஆரம்பகால கருவிகளில் பயன்படுத்தப்பட்ட ஆட்டின் நரம்புகளுக்கு மாற்றாக, உலோகத்தாலான தந்திகளைப் பயன்படுத்தினார். இந்த நான்கு தந்திகளுக்கும் G, D, A, E எனப் பெயரிடப்பட்டது.

• வில் (Bow): வயலினை இசைக்கும் ‘Bow’-வில் உயர்ரக பிரேசில் நாட்டுக் குதிரையின் வால் முடிக்கற்றையை இணைத்தார்.

• ரோஸின் (Rosin): தந்திக்கும் குதிரை முடிக்கும் இடையே சரியான உராய்வை ஏற்படுத்த, வயதான மரத்தின் பிசினில் இருந்து தயாராகும் ‘ரோஸின்’ என்கிற துகளை குதிரை முடிக்கற்றையில் வைத்துத் தேய்க்கும் முறையைக் கொண்டுவந்தார். ரோஸின் தடவாத குதிரை முடிக்கற்றையைத் தந்தியில் வைத்துத் தேய்த்தால் ‘க்ரீச்ச்ச்ச்…’ என்கிற நாராசமான சப்தமே உண்டாகும். ரோஸின் தான் அந்த மென்மையான இசையைச் சாத்தியமாக்குகிறது.

• உடல் அமைப்பு (Body & Sound Holes): மேப்பல் (Maple) மரத்தால் உருவான வயலினின் உடலில், ஆங்கில எழுத்தான ‘f’ வடிவத்தில் இருபுறமும் துளையிட்டார். இதன் மூலம் காற்று வயலினுக்குள் சென்று அதிர்வடைந்து வெளியே வரும்போது மனதை மயக்கும் இசை பிறக்கிறது.

• பிற பாகங்கள்: எபோனி (Ebony) மரத்தால் வயலினின் ஃபிங்கர்போர்டும் (Fingerboard), ஸ்ப்ரூஸ் (Spruce) மரத்தால் வயலினின் கைப்பிடியும் உருவாக்கப்பட்டது.

மேலைநாட்டு இசையில் வயலினின் ஆளுமை

மேலை நாட்டு கிளாஸிகள் இசையை இசைக்கவே முதன்முதலில் இந்த நவீன வயலின் பயன்படுத்தப்பட்டது. வடக்கு இங்கிலாந்து, அயர்லாந்து உள்ளிட்ட பகுதிகளில் வயலினுக்கு ‘ஃபிடில்’ (Fiddle) என்கிற பெயரும் உண்டு. கிளாஸிகல் இசையின் உச்சஸ்தாயியான ‘ஜி கிளஃபில்’ (G Clef) செயல்படும் வயலின், இத்தாலி, ஜெர்மனி, இங்கிலாந்து உள்ளிட்ட பல நாடுகளில் வேகமாகப் பிரபலமடைந்தது.

மேலை நாட்டு சிம்ஃபொனி இசைக்கச்சேரிகளில் (Symphony Orchestras) பியானோ, செலோ, டிரம்பெட் ஆகியவற்றுடன் வயலினும் தவிர்க்க முடியாத இசைக்கருவியானது. பெரும்பாலும் வயலின் கலைஞர்களுக்கே அதிக முக்கியத்துவமும் அளிக்கப்பட்டது. இசை மேதைகளான பீதோவன், மொசார்ட், விவால்டி உள்ளிட்ட பலர் வயலினுக்கென்றே சிறப்பான இசைக் குறிப்புகளை உருவாக்கினர்.

வயலினின் பேய்: நிகோலோ பகானினி

வயலின் வரலாற்றில் இத்தாலிய இசையமைப்பாளர் நிகோலோ பகானினி (Niccolò Paganini) ஒரு தனி அத்தியாயம். ‘வயலினின் பேய்’ என்றழைக்கப்படும் இவர், வயலினில் இப்படியெல்லாம் கூட இசை எழுப்ப முடியுமா என உலகமே ஆச்சரியப்படும் வகையில் பல புதிய சப்தங்களையும், நுட்பங்களையும் உருவாக்கினார். இவரது பிரபலமான ‘காப்ரைஸ் 24’ (Caprice 24) பாடலை இசைக்காத வயலின் கலைஞர்களே இல்லை என்ற நிலை உருவானது. இவரைத் தொடர்ந்து 18, 19-ஆம் நூற்றாண்டுகளில் ‘சோலோயிஸ்ட்’ (Soloist) எனப்படும் தனி வயலின் மேஸ்ட்ரோக்கள் பலர் சிம்ஃபொனி மேடைகளை அலங்கரிக்கத் துவங்கினர்.

இட்சாக் பேர்ல்மென், பால் சூக்கர்மென், யஹுடி மெனுவின், நாதன் மில்ஸ்டைன் என பல கிளாஸிகல் இசைக் கலைஞர்கள் நவீன காலத்தில் வயலினுக்கு புதிய உயரங்களைத் தந்தனர்.

உலகெங்கும் பரவிய நரம்பிசை: இந்திய வருகை

ஆங்கிலேயர்களின் பாரம்பரிய இசைக்கருவியாகத் திகழ்ந்த வயலின், காலப்போக்கில் ஈரான், இந்தியா, சீனா, தென்கொரியா, ஜப்பான் உள்ளிட்ட பல நாடுகளுக்கும் சென்று சேர்ந்தது. அந்தந்த நாடுகளில் அவர்களது பாரம்பரிய இசையை வாசிக்க வயலின் பயன்படுத்தப்பட்டது.

குறிப்பாக, இந்தியாவின் கர்நாடக இசை மற்றும் ஹிந்துஸ்தானி இசையில் வயலின் மிக முக்கிய இடத்தைப் பிடித்தது. இதன் விளைவாக குன்னக்குடி வைத்தியநாதன், லால்குடி ஜெயராமன் போன்ற ஜாம்பவான்களும், திரைத்துறையில் இசையமைப்பாளர்கள் ராமமூர்த்தி, பியாரேலால் மற்றும் கணேஷ்-குமரேஷ் உள்ளிட்ட பல்வேறு வயலின் வித்வான்களும் பிரபலமடைந்தனர். இதேபோல, ஈரான் நாட்டில் பிஜான் மோர்டாசாவி (Bijan Mortazavi) என்கிற கலைஞர் ஈரானின் பாரம்பரிய இஸ்லாமிய இசையை வயலினில் இசைத்து உலகப் புகழ் பெற்றார்.

முடிவுரை: வாழ்வாதாரமும் கொண்டாட்டமும்

ஒரு காலத்தில் ஐரோப்பிய இசைக்கருவியாக மட்டுமே திகழ்ந்த வயலின், தற்போது உலகளவில் அனைத்து நாட்டு இசை வடிவங்களையும் வாசிக்க ஏற்ற ஒரு பொதுவான இசைக்கருவியாக மாறிவிட்டது. சகல இசை நிகழ்வுகளிலும் பிரதான வாத்தியமாகவும், பக்கவாத்தியமாகவும் இது வாசிக்கப்படுகிறது. இன்றும் பல கோடி இசைக் கலைஞர்களுக்கு வயலின் ஒரு முக்கிய வாழ்வாதாரமாகத் திகழ்கிறது. பிரான்ஸ் வீதிகளில் சாதாரணமாக வயலின் இசைத்த ஏழை இசைக் கலைஞர்கள் பலர் பின்னாட்களில் புகழின் உச்சிக்குச் சென்ற வரலாறும் உண்டு.

ரோட்டில் வசிக்கும் சாதாரண இசைக்கலைஞரில் இருந்து மன்னரின் சபையில் வாசிக்கும் வித்துவான்கள் வரை எல்லோரின் கையிலும் வயலின் இடம் பெற்றிருந்தது குறிப்பிடத்தக்கது. இந்த அற்புதமான இசைக்கருவியைக் கொண்டாடும் விதமாகவே ஆண்டுதோறும் டிசம்பர் 13-ஆம் தேதி ‘உலக வயலின் தினமாக’க் கொண்டாடப்படுகிறது. மேலை நாடுகளில் இன்றைய நாளில் வயலின் மட்டுமே கொண்டு வாசிக்கப்படும் பிரத்யேக இசை நிகழ்ச்சிகளை நடத்தி இந்த தினத்தைச் சிறப்பாகக் கொண்டாடுகிறார்கள்.

இன்பம், துன்பம் என சூழல் எதுவாயினும் இசை எப்போதும் நம் மனதை வருடிக் கொடுக்கும் ஒரு அருமருந்து. அந்த இசையில் முக்கிய பங்கு வகிக்கும் வயலின் தினத்தை இன்று நாமும் கொண்டாடுவோம்!

தனுஜா