உலகத் தாய்மொழி நாள்: தொப்புள்கொடி உறவான உயிர்சொல் கொண்டாட்டம்!

உலகில் பல்லாயிரக்கணக்கான மொழிகள் இருந்தாலும், ஒவ்வொன்றுக்கும் ஒரு வரலாறு இருக்கிறது. ஆனால், அந்த மொழிக்காக ரத்தம் சிந்திய வரலாறு என்பது வங்க மொழிக்கும், நம் தமிழ் மொழிக்கும் மிக நெருக்கமானது. 1952-ம் ஆண்டு, அன்றைய கிழக்கு பாகிஸ்தானில் (இன்றைய வங்கதேசம்) “எங்கள் தாய்மொழியான வங்காள மொழிதான் ஆட்சி மொழியாக இருக்க வேண்டும்” என்று மாணவர்கள் வீதியில் இறங்கிப் போராடினார்கள்.

அந்தப் போராட்டத்தின் போது சலாம், பர்கட், ரபீக், ஜபார் மற்றும் ஷபியூர் ஆகிய மாணவர்கள் துப்பாக்கிச் சூட்டில் பலியானார்கள். அவர்களின் தியாகத்தைப் போற்றும் வகையில், 2000-ம் ஆண்டிலிருந்து யுனெஸ்கோ (UNESCO) அமைப்பு பிப்ரவரி 21-ஐ உலகத் தாய்மொழி நாள் என்று அறிவித்துக் கொண்டாடி வருகிறது.

கல்வெட்டுகளில் தமிழ்: ஒரு வரலாற்றுப் பெருமிதம்

மதம் ஒரு நாட்டை இணைக்கும் என்று சொல்பவர்களுக்கு, மொழிதான் ஒரு இனத்தின் அடையாளம் என்பதை இந்தத் தினம் உரக்கச் சொல்கிறது. நம் முன்னோர்கள் தங்கள் பண்பாட்டையும் வரலாற்றையும் வெறும் காற்றில் பேசிவிட்டுப் போகவில்லை; அவற்றை அழியாத ஆவணங்களாக மாற்றிச் சென்றனர்.

இந்தியாவில் கண்டெடுக்கப்பட்ட கல்வெட்டுகளில் தமிழுக்குத்தான் முதலிடம். புள்ளிவிவரப்படி பார்த்தால்:

எழுத்துருக்களின் பரிணாமம்

நமது எழுத்து முறைகள் காலப்போக்கில் எப்படி மாறின என்பதை அறிவது ஒரு சுவாரசியமான பயணம். இந்தியாவின் பெரும்பாலான எழுத்துக்களுக்குத் தாயாக இருப்பது ‘பிராமி’ எழுத்துமுறைதான்.

• தமிழி: தமிழ்-பிராமி எழுத்துக்களை ‘தமிழி’ என்றும் அழைப்பார்கள். இது கி.மு. 3-ம் நூற்றாண்டிலேயே வழக்கில் இருந்தது.

• வட்டெழுத்து: வட்டமான கோடுகளைக் கொண்ட இந்த எழுத்து முறை கல்வெட்டுகளில் அதிகம் காணப்படுகிறது.

• பிற வடிவங்கள்: சம்ஸ்கிருதத்தை எழுத தமிழகத்தில் கிரந்த எழுத்துகளும், வட இந்தியாவில் நாகரி (நந்திநாகரி, தேவநாகரி) எழுத்துகளும் பயன்படுத்தப்பட்டன.

நம் முன்னோர் பாறைகள், கோயில் சுவர்கள், செப்புத் தகடுகள், பனையோலைகள், நாணயங்கள் என எவற்றையெல்லாம் விட்டுவைக்கவில்லையோ, அவற்றிலெல்லாம் தமிழைச் செதுக்கி வைத்துள்ளனர். கீழடி போன்ற அகழ்வாய்வுகள் தமிழின் தொன்மையை இன்னும் பின்னோக்கி (கி.மு. 6-ம் நூற்றாண்டு வரை) கொண்டு செல்கின்றன.

தாய்மொழியைப் போற்றுவோம்!

கல்வெட்டுகளில் இருக்கும் தமிழ், இன்று நம் கணினிகளிலும், கைப்பேசிகளிலும் மின்னிக் கொண்டிருக்கிறது. ‘யாமறிந்த மொழிகளிலே தமிழ்மொழி போல் இனிதாவது எங்கும் காணோம்’ என்றார் பாரதி. அந்த இனிமையை அடுத்த தலைமுறைக்குக் கொண்டு சேர்ப்பதே நாம் இந்த உலகத் தாய்மொழி நாளில் எடுக்கும் உண்மையான உறுதிமொழியாக இருக்கும்.

வாத்தீ அகஸ்தீஸ்வரன்