ஒற்றைப் பேனா… ஓராயிரம் ஊழல்கள்:இந்திய ஊடக வானில் ஒரு லங்கேஷ் மின்னல்!

இந்தியப் பத்திரிகையியல் வரலாறு என்பது ஜேம்ஸ் அகஸ்டஸ் ஹிக்கியின் ‘பெங்கால் கெசட்’ தொடங்கி, விடுதலைப் போராட்டக் காலத்தில் திலகர், காந்தி போன்றோரால் ஆயுதமாக ஏந்தப்பட்டு, பின்னாளில் ஜனநாயகத்தின் நான்காவது தூணாக உருவெடுத்த ஒரு நெடிய பயணமாகும்; சுதந்திரத்திற்குப் பிறகு வணிகமயமாக்கலும், அரசியல் சார்புகளும் ஊடகத் துறையைச் சூழ்ந்தபோது, ஒரு பத்திரிகை யாருடைய தயவும் இன்றி மக்களின் குரலாக மட்டுமே ஒலிக்க முடியுமா என்ற கேள்வி எழுந்த வேளையில், இந்திய ஊடக உலகமே வியந்து நோக்கும் வண்ணம் ஒரு பிராந்திய மொழிப் பத்திரிகை தேசிய அளவில் மாபெரும் அதிர்வுகளை ஏற்படுத்தியது என்றால் அது ‘லங்கேஷ் பத்ரிகே’ மட்டுமே. 1980-களில் கர்நாடகாவின் சமூக, அரசியல் நிலப்பரப்பை ஒரு புயலாக மாற்றிய பி. லங்கேஷின் இந்த வார இதழ், செய்திகளைச் சொல்லும் வெறும் காகிதத்தாள் அல்ல; அது விளம்பரங்களை மறுத்து, அதிகார வர்க்கத்தின் ஊழல்களைத் தோலுரித்து, ஒடுக்கப்பட்டோரின் உரிமைகளுக்காகத் தன்னை அர்ப்பணித்துக்கொண்ட ஒரு சமரசமற்ற சித்தாந்தப் போர் ஆகும்.

விளம்பரங்களுக்கு ‘நோ’: ஒரு சுயேச்சையான ஆளுமை

லங்கேஷ் பத்ரிகேயின் அஸ்திவாரமே அதன் நேர்மைதான். ஒரு பத்திரிகை அரசுக்கோ அல்லது கார்ப்பரேட் நிறுவனங்களுக்கோ அடிபணியக் கூடாது என்பதில் பி. லங்கேஷ் உறுதியாக இருந்தார். அதன் விளைவாக, அந்த இதழ் வணிக ரீதியான விளம்பரங்களை முழுமையாகப் புறக்கணித்தது. வாசகர்களின் சந்தா பணத்தில் மட்டுமே இயங்கியதால், அன்றைய முதல்வர் முதல் உள்ளூர் அரசியல்வாதி வரை எவரையும் லென்ஸ் வைத்து விமர்சிக்கும் துணிச்சல் அதற்கு இருந்தது.

புதிய தலைமுறைப் பத்திரிகையாளர்களின் தொழிற்சாலை

லங்கேஷ் ஒரு சிறந்த ஆசிரியர் மட்டுமல்ல, ஒரு சிறந்த வழிகாட்டியும் கூட. அந்த இதழின் அலுவலகம் ஒரு பல்கலைக்கழகமாகச் செயல்பட்டது. இன்று கன்னட எழுத்துலகிலும், அரசியலிலும் கோலோச்சும் பல ஆளுமைகளை உருவாக்கிய பெருமை லங்கேஷையே சாரும். “எழுதுவது என்பது சுகமல்ல, அது ஒரு சமூகப் பொறுப்பு” என்பதை அவர் தன் சீடர்களுக்குக் கற்றுக்கொடுத்தார்.

சமூக நீதி மற்றும் வகுப்புவாத எதிர்ப்பு

லங்கேஷ் பத்ரிகே எப்போதும் விளிம்புநிலை மக்களின் பக்கமே நின்றது.

• தலித் மற்றும் விவசாயிகள்: நிலமற்ற ஏழைகள் மற்றும் விவசாயிகளின் நில உரிமைக்காகத் தொடர்ந்து குரல் கொடுத்தது.

• மொழிக்கான போராட்டம்: கன்னட மொழியின் தனித்துவத்தையும், மண்ணின் மைந்தர்களின் உரிமைகளையும் நிலைநாட்டப் போராடியது.

• மதச்சார்பின்மை: வகுப்புவாத சக்திகள் தலைதூக்கும் போதெல்லாம், தனது கூர்மையான எழுத்துக்களால் அவற்றை நிலைகுலையச் செய்தது.

கௌரி லங்கேஷ்: ரத்தத்தால் எழுதப்பட்ட தொடர்ச்சி

பி. லங்கேஷின் மறைவுக்குப் பின், அவரது மகள் கௌரி லங்கேஷ் அந்தப் போராட்டத்தைத் தன் கைகளில் எடுத்தார். தந்தையைப் போலவே ‘எதற்கும் அஞ்சாத’ குணம் கொண்ட கௌரி, வலதுசாரி தீவிரவாதத்திற்கு எதிராகத் தொடர்ந்து எச்சரிக்கை விடுத்தார். 2017-ல் அவர் தனது வீட்டின் முன்னாலேயே சுட்டுக் கொல்லப்பட்டபோது, அது ஒரு தனிமனிதப் படுகொலையல்ல; ஜனநாயகத்தின் குரல்வளையை நெரிக்கும் செயலாகப் பார்க்கப்பட்டது. அவரது மரணம் ‘லங்கேஷ் பத்ரிகே’ விதைத்த அந்த மாற்றுச் சிந்தனையின் வலிமையை உலகுக்கு மீண்டும் பறைசாற்றியது.

 மொத்தத்தில் இன்று ஊடகங்கள் பெரும் முதலாளிகளின் கைக்கூலிகளாகவும், வெறும் லாப நோக்கம் கொண்ட நிறுவனங்களாகவும் மாறிப்போன சூழலில், லங்கேஷ் பத்ரிகேயின் வரலாறு ஒரு பாடமாகும். “உண்மையைச் சொல்ல எனக்கு யாரிடமும் அனுமதி தேவையில்லை” என்ற அதன் முழக்கம், ஒவ்வொரு நேர்மையான பத்திரிகையாளனின் இதயத்துடிப்பாகும். கர்நாடகாவின் மாற்று ஊடக வரலாறு என்பது, லங்கேஷ் மற்றும் கௌரி லங்கேஷ் ஆகியோரின் தியாகத்தால் எழுதப்பட்ட ஒரு தீரம் மிக்க காவியம்.

விக்கி