செய்தியைக் கேட்க / Listen to News
உலக அரங்கில் இந்தியா ஒரு வல்லரசாக வளர்ந்து வருவதாகப் பேசப்பட்டாலும், அறிவியல் துறையின் உயரிய விருதான ‘நோபல் பரிசு’ என்று வரும்போது ஒரு பெரும் இடைவெளி நிலவுகிறது. கடந்த 94 ஆண்டுகளில், இந்தியாவில் தங்கிப் பணியாற்றிய எந்தவொரு இந்திய அறிவியலாளரும் நோபல் பரிசு பெறவில்லை என்பது கசப்பான உண்மை.
தரவுகளும் எதார்த்தமும்:
நோபல் பரிசு தொடங்கப்பட்ட காலத்திலிருந்து இன்றுவரை, இந்திய வம்சாவளியைச் சேர்ந்த 12 நபர்கள் மட்டுமே பல்வேறு பிரிவுகளில் இந்தப் பரிசை வென்றுள்ளனர். இதில் கவனிக்க வேண்டியது என்னவென்றால்:
-
5 பேர் மட்டுமே இந்தியாவில் பணியாற்றி பரிசைப் பெற்றனர்.
-
மீதமுள்ள 7 பேர் இந்திய வம்சாவளியினராக இருந்தாலும், வெளிநாடுகளில் குடியேறி அங்கேயே ஆராய்ச்சி செய்தவர்கள்.
அறிவியல் பிரிவுகளான இயற்பியல், வேதியியல், மருத்துவம் மற்றும் பொருளாதாரம் ஆகியவற்றை மட்டும் கணக்கில் கொண்டால், நிலைமை இன்னும் மோசமாக உள்ளது. இதுவரை 5 இந்தியர்கள் மட்டுமே இப்பிரிவுகளில் நோபல் வென்றுள்ளனர். அவர்களிலும் சர் சி.வி. ராமன் ஒருவரே இந்தியாவில் தங்கிப் பணியாற்றி 1930-ல் நோபல் வென்றார். அவருக்குப் பிறகு இன்றுவரை அந்தப் பட்டியல் வளரவே இல்லை.
நமது பின்னடைவுக்கான காரணங்கள்:
1. குறைவான நிதி ஒதுக்கீடு: இந்தியா தனது மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் (GDP) வெறும் 0.64% மட்டுமே ஆராய்ச்சி மற்றும் மேம்பாட்டிற்கு (R&D) செலவிடுகிறது. ஆனால் அமெரிக்கா போன்ற நாடுகள் 3.4%-க்கும் மேல் நிதி ஒதுக்கி புதிய கண்டுபிடிப்புகளை ஊக்குவிக்கின்றன.
2. மூளைச் சலவை மற்றும் வெளியேற்றம் (Brain Drain): இந்தியாவில் 10 லட்சம் மக்களுக்கு வெறும் 260 விஞ்ஞானிகள் மட்டுமே உள்ளனர். இதுவே அமெரிக்கா, இங்கிலாந்தில் 4,000-க்கும் அதிகம். போதிய உள்கட்டமைப்பு வசதிகளும், வேலைவாய்ப்புகளும் இல்லாததால், ஆண்டுதோறும் சுமார் 25 லட்சம் பேர் சிறந்த வாய்ப்புகளைத் தேடி வெளிநாடுகளுக்குச் செல்கின்றனர்.
3. ஊடகங்களின் பங்கு: அறிவியல் முன்னேற்றங்களைப் போற்றுவதற்குப் பதிலாக, நமது ஊடகங்கள் பெரும்பாலும் மூடநம்பிக்கைகள், போலி அறிவியல், பிரபலங்களின் கிசுகிசுக்கள் மற்றும் பரபரப்பான செய்திகளுக்கே முக்கியத்துவம் அளிக்கின்றன.
மொத்தத்தில் அறிவியலும் தொழில்நுட்பமுமே ஒரு நாட்டின் எதிர்காலத்தைத் தீர்மானிக்கின்றன. ஒரு சி.வி. ராமன் உருவாக இன்னும் ஒரு நூற்றாண்டு காத்திருக்கக் கூடாது. நமது கல்வி முறையிலும், நிதி ஒதுக்கீட்டிலும், அறிவியல் சிந்தனையிலும் பெரும் மாற்றம் ஏற்பட்டால் மட்டுமே ‘மேட் இன் இந்தியா’ (Made in India) அறிவியல் நோபல் சாத்தியமாகும்.
வாத்தீ அகஸ்தீஸ்வரன்
